Όλοι είμαστε όμορφοι…

Όλοι κρύβουμε απέραντη ομορφιά εσωτερικά και εξωτερικά... Μην τους πιστεύεις ότι και να σου λένε. Πίστεψε μόνο στον εαυτό σου.



[Christina Aguilera - Beautiful]

Σέβεται αυτή η χώρα τους αναπήρους; Σιγά μην τους σέβονταν…

Αφού ακόμα και σαν απλός πεζός να περπατήσεις στην Αθήνα ενδείκνυται μόνο αν είσαι λάτρης των ριψοκίνδυνων σπορ…

Κολονάκια, λακκούβες, έργα, πάγκοι περιπτέρων, πάγκοι πλανόδιων πολιτών, φανάρια που ανάβουν ταυτόχρονα και για τον πεζό και για τα αυτοκίνητα που θέλουν να στρίψουν, δέντρα που ξεφυτρώνουν στην μέση του πεζοδρομίου, τραπέζια καφετεριών και ταβερνών, άνθρωποι να τρέχουν σαν τρελοί, πεζοδρόμια που από φαρδιά ξαφνικά γίνονται στενά, κολόνες και ταμπέλες ένα σωρό, αυτοκίνητα που πολλές φορές δεν έχουν κάνει κατάληψη στο μισό αλλά σε ολόκληρο το πεζοδρόμιο…

Σκέφτομαι τώρα αφού και για μένα που δεν έχω κινητικά προβλήματα είναι δύσκολο να περπατήσω φαντάσου τι θα τραβάει ένα άτομο με αναπηρίες…Των παθών του τον τάραχο…

Επιτροπή αναπηριών νομαρχίας τάδε. Έλα ένα μπούγιο 150-200 άτομα… Έλα η γραμματέας που φωνάζει τα ονόματα σε κατάσταση νευρικού κλονισμού… Γιατί να συνεδριάζει μία φορά την εβδομάδα η επιτροπή αναπηριών; Βλέπετε γίνεται ο χαμός, δεν μπορείτε δύο ή τρεις φορές την βδομάδα;… Γιατί ταλαιπωρείτε συμπολίτες μας που όχι απλώς θα έπρεπε να τους ταλαιπωρείτε αλλά να τους φέρεστε καλύτερα από ότι στους υπολοίπους;

Βρε ουστ!

Πήρα την ανήθικη φυλλάδα που γράφει τον σεβασμό προς τα πνευματικά δικαιώματα, εκεί που γράφουν ως συνήθως οι δημοσιογράφοι και γενικώς τα ΜΜΕ κάθε τι που έχει σχέση με δικαιώματα και σεβασμό προς τον άνθρωπο.

3 ευρουλάκια…(δεν μου περισεύουν, άνεργος φοιτητής είμαι…)

Κοίτα ρε που καταντήσαμε με τις ανηθικότητες… Αντί να τους πληρώνουν τους blogger αν θέλουν να χρησιμοποιήσουν κείμενα τους να πληρώνουν αυτοί για να τα δουν!

Επειδή δεν πρόκειται να ξαναακουμπήσω τα σιχαμερά φύλλα της αν δει κάποιος κάτι δημοσιευμένο από εδώ ας με ειδοποιήσει με mail…

To «2», ο Μπομπ Σφουγγαράκης και η «Gay Voice».

To «2» ήταν ένα έργο που του αποδόθηκε ο χαρακτηρισμός «gay». Πολλοί μάλιστα το κατηγόρησαν ως αδιάφορο επειδή δήθεν απευθύνονταν στους ομοφυλόφιλους. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν ισχύει κατά την γνώμη μου όπως εξήγησα και σε παλαιότερο ποστ. Αρκετοί straight όμως το εξέλαβαν ως έτσι.

Στην Αμερική οι συντηρητικοί κύκλοι έχουν ξεσπαθώσει εναντίον του Μπομπ Σφουγγαράκη επειδή λέει και αυτό έχει ομοφυλοφιλικές αναφορές. Αν και αδυνατώ να καταλάβω πως ένας σπόγγος έχει φύλο γενικώς ώστε να χαρακτηρίζεται ως ομοφυλόφιλος ή ετεροφυλόφιλος αντιλαμβάνομαι ότι οι συντηρητικοί Αμερικανοί εκλαμβάνουν ως ομοφυλοφιλία την εκδήλωση τρυφερότητας μεταξύ του Mπομπ και του Πατρικ. Δύο ας πούμε «αρσενικών» χαρακτήρων στο κόμικ.

Φιλική τρυφερότητα μεταξύ δύο αντρών. Το «2» είχε επίσης κάποιες τέτοιες στιγμές. Η εκδήλωση τρυφερότητας (ακόμα και μεταξύ δύο ετεροφυλόφιλων) εκλαμβάνεται ως χαρακτηριστικό «ομοφυλοφιλικό» λες και δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι την ανάγκη (και οι ετεροφυλόφιλοι άντρες) να εκδηλώσουν τρυφερότητα σε φιλικό επίπεδο και όχι μόνο και κατ’ ανάγκην σε ερωτικό. Και λες και όλοι οι ομοφυλόφιλοι είναι «τρυφεροί» και «καλοί» και λες και δεν υπάρχουν ομοφυλόφιλοι σκληροί και καθάρματα.

Πρέπει να σημειωθεί ότι Ο Μπομπ Σφουγγαράκης έχει επιτυχία στο ομοφυλοφιλικό κοινό γιατί πολύ απλά έχει το πιο έξυπνο χιούμορ που έχει βγει σε καρτουν. Οι ομοφυλόφιλοι συνήθως επιβραβεύουν το έξυπνο χιούμορ.



Κατηγορούν ως gay καρτούν τον Μπομπ Σφουγγαράκη. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΩΣ GAY. Ο χαρακτηρισμός gay πρέπει να σταματήσει επιτέλους να χρησιμοποιείτε ως υβριστικός προσδιορισμός ή υποτιμητικός προσδιορισμός ή κάτι για το οποίο να κατηγορείς ένα καρτούν. Κρύβει τόσο ρατσισμό αυτό.

Μήπως στην Ελλάδα τα πράγματα είναι καλύτερα; Βρείτε άλλη λέξη να βρίσετε ή μην βρίζετε καθόλου αντί να χρησιμοποιείτε την λέξη «π..στης». Το ακούω συνέχεια στην καθημερινότητα μου ε και δεν μπορώ να πω ότι είναι και ότι καλύτερο για ένα ομοφυλόφιλο. Βέβαια ποιος θα σ’ ακούσει θα μου πεις; Τα λέω και ας με ακούσουν και ένας, δύο ή τρεις.

Αλλά μήπως αυτά τα φαινόμενα τα συναντάς μόνο στην καθημερινότητα σου; Μήπως οι blogger κρατάνε μια πιο σωστή στάση; Προφανώς όχι. Kαι πάλι όχι.

O τσαμπουκάς των οδηγών των λεωφορείων του ΟΑΣΣΑ

Περιμένω στην στάση με την μητέρα μου. Σηκώνουμε χέρι καθώς βλέπουμε το λεωφορείο να έρχεται. Το κατεβάζουμε λίγο πριν μας φτάσει. Το λεωφορείο μας προσπερνάει. Το προλαβαίνουμε στο φανάρι. Φωνάζουμε. Ο οδηγός ανοίγει. Του φωνάζουμε γιατί δεν μας άνοιξε. Αυτός μαινόμενος απαντάει «Σηκώσατε χέρι; Πότε σηκώσατε χέρι;». Τσακωνόμαστε μας βρίζει τον βρίζουμε.
[Κανείς από τους συνεπιβάτες δεν μιλάει.]

Σταθμός Αγ.Δημητρίου
O οδηγός περιμένει τον κόσμο να επιβιβαστεί. Ο οδηγός κλείνει την μπροστινή πόρτα και αφήνει μόνο την μεσαία. Ένας πολίτης έρχεται τρέχοντας από το μετρό και κατευθύνεται προς την μπροστινή πόρτα που ήταν και η πιο κοντινή. Κάνει νόημα στον οδηγό να του ανοίξει για να μπει. Ο οδηγός τον αγνοεί επιδεικτικά. Ο πολίτης μπαίνει απ’ την μεσαία πόρτα.
Μες στο λεωφορείο ρωτάει τον οδηγό γιατί δεν του άνοιξε.
Ο οδηγός μαινόμενος : «Θα μου πεις τι θα κάνω;;; Θα μου βάλεις χέρι στην δουλειά μου;;;»
Π:«Τι χέρι άνθρωπε μου; γιατί δεν μου άνοιξες ρώτησα!»
Αφού τσακώθηκαν λίγο ακόμα ο οδηγός καταλήγει: «Δεν γούσταρα! Δεν θέλω να παίζω με την πόρτα!»
Π:«Αυτό ήθελα να μου πεις για να δούμε τι κρύβεις μέσα σου»
[Κανείς από τους συνεπιβάτες δεν μιλάει.]

Μου έχει τύχει τουλάχιστον άλλες δυο-τρεις φορές το λεωφορείο να περάσει την στάση και να μην ανοίξει και άλλες τόσες να είμαι μες στο λεωφορείο και ο οδηγός να προσπερνάει κάποιον που είναι απ’ έξω. Βέβαια και πάλι κανείς δεν μίλησε. Ο ωχαδελφισμός και το θα κάτσω να μπλέξω τώρα κυριαρχεί! Βάρυτατη η ευθύνη των πολιτών που δεν αντιδρουν…

Κύριοι οδηγοί βρίσκεστε στην θέση που είστε για να εξυπηρετείτε τους πολίτες και όχι για να γουστάρετε ή δεν γουστάρετε να ανοίγεται τις πόρτες. Τα λεωφορεία είναι ιδιοκτησία όλων μας…

Αλλά έπρεπε να είχε γίνει πριν κάμποσο καιρό η ιδιωτικοποίηση… Να δούμε αν θα είχατε την ίδια συμπεριφορά… Άξεστα άτομα που επειδή είναι δημόσιοι υπάλληλοι νομίζουν ότι μπορούν να συμπεριφέρονται όπως θέλουν στον κοσμάκη.

[Σημείωση: Το παραπάνω κείμενο ας μην θεωρηθεί ότι αποτρέπει κανέναν από την χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς. Τα μέσα μαζικής μεταφοράς αποτελούν την μόνη φιλική προς τον άνθρωπο και το περιβάλλον λύση για τις μετακινήσεις στην πόλη. Ακόμα δεν αναφέρομαι σε όλους τους οδηγούς, η πλειοψηφία των οποίων δεν επιδεικνύει βέβαια τέτοια συμπεριφορά, άλλα σε συγκεκριμένες περιπτώσεις που όμως χαλάνε την εικόνα του συνόλου.]

Με αφορμή την υπόθεση Mindblog: Όταν υπερβάλουμε + Δεν γουστάρω ρε την βάναυση γκετοποίηση που μου επιβάλετε.

Πριν 4 περίπου μήνες είχε δημιουργηθεί ένας ελαφρός πανικός με την υπόθεση Mindblog. Εν συντομία οι διαχειριστές του Mindblog δεν συμπεριέλαβαν στους καταλόγους τους το εξαιρετικά ενδιαφέρον από καλλιτεχνικής άποψης blog του Greek Gay Lolita. Είχαν εξηγήσει ότι δεν το συμπεριέλαβαν για λόγους 1) design και 2) επειδή προέβαλε πορνογραφικές εικόνες. Παρ’ όλα αυτά κατηγορήθηκαν ως ομοφοβικοί και ως ασκούντες λογοκρισία.

Πρώτα από όλα ας ξεκαθαρίσουμε ότι, προσωπικά, θεωρώ τα blog του GGL αλλά και του George le Nonc επίσης, δύο από τα καλύτερα (αν όχι τα καλύτερα ιστολόγια τέχνης).

Αλλά αλήθεια πείτε μου αντικειμενικά είναι εύκολο να διαβάσει κανείς το blog του GGL; Πείτε μου πως μπορεί κάποιος να βρει εύκολα τις παλιές καταχωρήσεις του;

Μα πως είναι δυνατόν να θεωρείτε λογοκρισία το ότι κάποιος δεν θέλει να συμπεριλάβει σε μια λίστα κάποιο blog με πορνογραφικό περιεχόμενο (έστω και ενταγμένο σε καλλιτεχνικά πλαίσια); Μήπως έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο; Εγώ προσωπικά δεν μπορώ να το καταλάβω… Προσπαθώ να εξετάσω το θέμα με την λογική και όχι να ηθικολογήσω.

Θεωρώ ότι αδίκως κατηγορήθηκε ο Γιάννης ως ομοφοβικός. Είναι σαν ένας ομοφυλόφιλος φιλόλογος να θέλει να διοριστεί στον Ευαγγελισμό ως χειρούργος, και να θεωρούμε ότι δεν τον προσέλαβαν επειδή ήταν ομοφυλόφιλος, και όχι επειδή είχε σπουδάσει φιλολογία αντί για ιατρική.

Ας δούμε και κάτι άλλο. Ο Γιάννης έχει δεχτεί 1000 περίπου αιτήσεις blog και έχει συμπεριλάβει περίπου 200 εξ αυτών. Στατιστικά να το πάρεις από τα 800 που απέρριψε τα 720 πάνω κάτω ανήκουν σε ετεροφυλόφιλους. Μήπως να τον κατηγορήσουμε και για ετεροφυλοφοβία;

Μπορεί να είναι υπερβολικό το λογότυπο «Ανακαλύψτε τα καλύτερα ελλήνικα blog», καθώς πάντα υπεισέρχεται το υποκειμενικό στοιχείο σε μια αξιολόγηση, αλλά τι δεν είναι υπερβολικό στον κόσμο των blog; Για ψύλλου πήδημα γίνεται χαλασμός Κυρίου. Εξάλλου και σε εμένα συνέβη να μην με συμπεριλάβει άλλος δημοφιλής feed aggregator αλλά δεν το έκανα μέγα θέμα. Δεν με θέλουν 1 δεν τους θέλω 3. Δεν θα κάτσω να ασχοληθώ.

Και εν πάση περιπτώσει μόνο λ-ούτσους και μ-ώλους έχουμε να δείξουμε; Πως είναι δυνατόν να μας διαβάσουν και κάποιοι που δεν θέλουν να δουν τέτοιες εικόνες;

Και για να περάσουμε τώρα σε κάποια πιο επίκαιρα θέματα και στην γκετοποίηση που μας επιβάλλουν οι gay και λεσβίες πάτρωνες-επιχειρηματίες.

Γιατί να θεωρήσω Proud, το Porn Film Festival που το διοργανώνει η «υπερήφανη» εταιρία; Είναι δυνατόν να πάρουμε στα σοβαρά την κοινωνικοπολιτική ανάλυση της τσόντας; Δεν μιλάμε για κοινωνικοπολιτική ανάλυση της ανθρώπινης σεξουαλικότητας για παράδειγμα. Εδώ υπάρχει άνθρωπος στο πάνελ του festival που υπερηφανεύεται στο βιογραφικό του ότι είδε τσόντα 12 χρ.! Ξέρετε πως λειτουργεί η ψυχολογία του παιδιού όταν βλέπει τόσο νωρίς τέτοιες εικόνες και μας το έχετε για παράδειγμα; Kανένας να μας μιλήσει πως τα πορνό διαστρεβλώνουν την εικόνα του sex στους έφηβους έχετε; Για το πώς μας περνάει την αντίληψη να το αντιλαμβανόμαστε σαν κάτι πλαστικό; Που έχει χάσει την ουσία του; Που το έχουμε απογυμνώσει από κάθε συναίσθημα; Ή δεν μας συμφέρουν αυτά;

Τι γίνεται με τις gay επιχειρήσεις στην Ελλάδα;

Proud Shop Tσόντες

Deon Village Τσοντες

Surlulu Kinky sex

Είναι δυνατόν να νομίζουν κάποιο ότι η ισότιμη αποδοχή θα επιτευχθεί μέσα από την προώθηση του πορνό από ομοφυλοφιλικές εταιρίες και μας προτείνουν να είμαστε και στις επάλξεις για να τα οικονομήσουν; Να βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι ως «gay events» Porn Film Festival, Πανόραμα Ομοφυλοφιλικών Ταινιών και Gay Pride;
Να έχει γίνει ένας πανικός σε όλες τις gay στήλες σε free press και έντυπα με το Porn Festival;

Δεν την γουστάρω ρε την βάναυση γκετοποίηση που μου επιβάλετε.

Ας αφήσουμε τις τσόντες και ας σοβαρευτούμε. Η ισότιμη αποδοχή θα έρθει μόνο αν πιάσουμε αξιοζήλευτες κοινωνικά θέσεις και αποδεχτούμε όλοι τον εαυτό μας και το δηλώσουμε ανοιχτά ποιοι είμαστε. Αφήστε λοιπόν τσόντες και αχαλίνωτο σεξ σε πάρκα, τσοντάδικα, dark room, και porn festival. Σας αποπροσανατολίζουν γιατί θέλουν να τα οικονομήσουν. Έχουν κάνει το σεξ εμπόριο. Κάντε καμία σταθερή σχέση γιατί μια σταθερή σχέση σε γεμίζει περισσότερο(βγείτε και στο δρόμο να φιληθείτε) και ρίξτε το στην δουλεία και στις σπουδές. Αυτές είναι οι επάλξεις. Και όχι τα porn festival. Μόνο έτσι μπορούμε να διεκδικήσουμε κάτι παραπάνω. Αλλιώς η αυτογκετοποίηση θα συνεχιστεί και θα συνεχιστεί με τους πατρώνους-επιχειρηματίες που έχουμε…

Φαντάζομαι ότι ενδέχεται να ξεσπάσει θύελλα μ’ αυτά που λέω αλλά αυτή είναι η άποψη μου, να την λογοκρίνω; ;)

O Θέμος τα «κορίτσια» και η εκμετάλλευση των αδυνάμων.

T.V. 16/1 μετά τα μεσάνυχτα Θ. Αναστασιάδης μιλώντας στον Καπουτζίδη που του εξιστορούσε ιστορίες από την στρατολογική υπηρεσία, στην οποία είχε υπηρετήσει την θητεία του, τον ρωτάει: Κανένας που να παρίστανε τον gay ή τον τρανσέξουαλ για να μην πάει στρατό σου έτυχε; O Καπουτζίδης απαντάει όχι, και ο Αναστασιάδης συνεχίζει : Α καλά στην δικιά μου σειρά είχε κάτι κορίτσια…

Κ. Αναστασιάδη 1) Οι gay πηγαίνουν στρατό.
2) Άλλο gay άλλο τρανσέξουαλ
3) Άλλο gay και τρανσέξουαλ και άλλο λαμόγιο

Άσχετο αλλά ποιο σημαντικό, ποιος σας είπε κ. Αναστασιάδη ότι γελάμε (τουλάχιστον όσοι δεν είμαστε άνθρωποι-βόθροι) με την αναπαραγωγή αποσπασμάτων που κάνετε, από την εκπομπή της Α.Πάνια η οποία εκμεταλλεύεται ανθρώπους αδύναμους και με προβλήματα (π.χ ανθρώπους χαμηλής νουμοσύνης) για να κάνει τηλεθέαση; Γιατί σ’ αυτό τον τόπο η εκμετάλλευση ανθρώπων νομιμοποιείτε τόσο ελεύθερα; Το ΕΣΡ που είναι σε αυτήν την περίπτωση όπως έλεγα και σε προηγούμενο ποστ; Μόνο το gay φιλιά το πειράζουν; Όταν μεταδίδονται τέτοια τηλεπροϊόντα και κανείς δεν αντιδράει, άλλα αντίθετα η πλειοψηφία γελάει, τι να υποθέσει κανείς για τους κατοίκους αυτής της χώρας; Πόσο ποιο πάτο θα φτάσουμε;

Η δική μου πρόταση για την Eurovision!

Αυτό στην Ελλάδα που παίρνουν οι της κρατικής, στα σοβαρά την Eurovision πρέπει να αλλάξει επιτέλους… Εντάξει την πήραμε την κούπα οεο ας αλλάξουμε στάση τώρα…

Προτείνω να στείλουμε ντουέτο

την Μήριαμ Απλού (την υποδύεται ο Τ.Ζαχαράτος)

και την Efi Thodi (την υποδύεται η Ε.Θώδη)

Στίχοι: Μ.Απλού: Το αγγλικό σου το αγγλικό σου
το χεις κυρά μου μες στο βιος σου

Ε.Thodi: γιες, αιμ σινγκιν ιν ινγλις
αιμ γκρουβιν ιν φινισσς

Θα έκαναν πάταγο και θα τους άφηναν όλους με το στόμα ανοιχτό.

:-) :-) :-) :-) :-)

ΕΣΡ και αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά

Πριν δύο χρόνια το ΕΣΡ είχε οδηγήσει στο κόψιμο ραδιοφωνικής εκπομπής και με το αιτιολογικό ότι διαφημίζονταν μπαρ για ομοφυλόφιλους και προφυλακτικά(!!!) ως εκ τούτου προέκυπτε αναμφισβήτητα ότι η εκπομπή ήταν υποβαθμισμένη…

Πέρα από το παράλογο της όλης κατάστασης που το ΕΣΡ δηλαδή θέλει να έχει λόγο και στις διαφημίσεις μιας εκπομπής(θυμάμαι μάλιστα ότι είχε κόψει και μια τηλεοπτική διαφήμιση τσίχλας επειδή έδειχνε ένα λεσβιακό φιλί), τώρα που πολλά ραδιόφωνα παίζουν διαφήμιση για ερωτικό βοήθημα(δονητή) γνωστής εταιρίας προφυλακτικών, μόκο ε; Και για να ρωτήσω και κάτι άλλο, η διαφήμιση που άκουσα στο αθλητικό κρατικό ραδιόφωνο για περιοδικό (που παλιά διαφημίζονταν για τα πορνογραφικά DVD που έδινε) και τώρα μας δίνει «την εγκυκλοπαίδεια του sex σε DVD με επιδείξεις από αληθινά ζευγάρια» είναι super ηθική και κατάλληλη, ως εκ τούτου πάλι μόκο ε;

Τα gay φιλιά μας πείραξαν πριν 2 χρόνια επίσης… Τώρα όμως που ελληνικές σειρές προβάλλουν σεξουαλικές διαστροφές όπως ανθρώπους που θέλουν να το κάνουν μέσα σε κάσες (γνωστή τηλεοπτική σειρά του ALFA με θέμα εγκλήματα), πάλι μόκο ε;

Επιλεκτική ευαισθησία βλέπω και περίεργη αντίληψη περί υποβάθμισης και μη….

Μεσημεριανό Hung Over (tv 14/1)

Γιατί βρε Ντέση μου, τα κάνεις αυτά; Φέρνεις σχεδιαστή μόδας να παρουσιάσει νυφικά για άντρες(ντόινγκ!!!) και βγάζεις τον π. Μάξιμο να το σχολιάσει(ξανά ντόινγκ!!!); Έλεος δηλαδή. Και εσείς πατέρα Μάξιμε τι σας νοιάζουν τα νυφικά; Σάμπως θα προλάβει και κανένας να τα φορέσει; Αφού υποστηρίζετε ότι θα έρθει ο αντίχριστος όπου να ‘ναι και θα γίνει πανικός, σεισμός, κατακλυσμός… Έτσι ξανακούστηκαν οι γνωστές βλακείες… Ο Θεός έφτιαξε άντρα και γυναίκα… Σε λίγο θα μας ζητήσουν να παντρεύονται οι ομοφυλόφιλοι και στο τέλος και να υιοθετούν και παιδιά... Έχουμε γεμίσει gay μόδιστρους κλπ Βρε πάτερ τι μιλάτε αφου δεν σας συμφέρει... Η πλειοψηφία των παπάδων έχουν και ένα διάκο για όλα τα θελήματα (αν με εννοείς αναγνώστη)...

Lion kiss…Μια διαφορετική αγάπη

Το αξιαγάπητο λιονταράκι αγκαλιάζει και φυλάει στοργικά την γυναίκα που το έσωσε από τα βασανιστήρια και την κακομεταχείριση του περιπλανώμενου τσίρκο!Αξιολάτρευτο και απίστευτο!!!

Sims 2: Ένα παιχνίδι ελευθερίας και ισότητας (part 2)

Sims 2: Ένα παιχνίδι ελευθερίας και ισότητας (part 1)

Oι δημοσιογάφοι φοβούνται τα blogs. Και όλο το υπάρχον κατεστημένο γενικά το διαδίκτυο.

Και είναι φυσικό. Αφού πλέον το να είσαι δημοσιογράφος δεν σημαίνει «κάνω ρεπορτάζ» άλλα «σχολιάζω την επικαιρότητα». Αν οι δημοσιογράφοι έκαναν ρεπορτάζ δεν θα είχαν να φοβηθούν σχεδόν τίποτα. Αφού όμως έχουν μετατραπεί σε σχολιαστές ας μην διεκδικούν μονοπώλια. Ο καθένας μας μπορεί να έχει άποψη και ο καθένας πρέπει να μπορεί να την δημοσιεύει.

Το διαδίκτυο φυσικά δεν το φοβούνται μόνο οι δημοσιογράφοι. Οι δισκογραφικές έχουν χάσει τον ύπνο τους και στο μέλλον θα τον χάσουν οι εκδοτικοί οίκοι, οι γκαλερί και πολλοί άλλοι. Όλοι αυτοί που νομίζουν δηλαδή ότι η διαχείριση της τέχνης πρέπει να βρίσκεται στα χέρια λίγων. Έτσι λοιπόν, μέχρι σήμερα, είχαμε μεγαλοεκδότες, δισκογραφικές και δημοσιοσχετίστες να καθορίζουν τι θα ακούσουμε, δούμε και διαβάσουμε. Η τέχνη βρίσκονταν στα χέρια λίγων και παράγονταν από χέρια λίγων καλλιτεχνών, οι ευκαιρίες δίνονταν πάντα αν τα έργα σου ήταν σύμφωνα με την αισθητική λίγων όμως με την απίστευτη διαφήμιση καταναλώνονταν από τις μάζες.

Η τέχνη και η γνώση όμως δεν «παράγεται» για να «καταναλωθεί». Ένα έργο τέχνης «δημιουργείται» για να «επικοινωνήσει» και να γίνει στην χειρότερη περίπτωση αντικείμενο απόλαυσης και στην καλύτερη αξιακό σύμβολο. Επιπλέον είμαστε όλοι εν δυνάμει καλλιτέχνες, αφού όλοι έχουμε την σπίθα της δημιουργικότητας μέσα μας. Κανείς λοιπόν δεν μπορεί να μας απαγορέψει να εκθέσουμε τα έργα μας δημόσια. Κάτι τέτοιο ήταν μέχρι σήμερα πρακτικά αδύνατο. Με το διαδίκτυο όμως όλο το σύστημα καταρρέει. Μέσα από αυτό ο καθένας μπορεί να ξεπεράσει όλο το σύστημα των μεγάλων ΜΜΕ που δεν δίνουν φωνή σε νέους, στην ηλικία αλλά και σε ιδέες, ανθρώπους.

Δύο πνευματικές επαναστάσεις μπορούν να συγκριθούν μ’ αυτό που ζούμε σήμερα. Η μία είναι όταν η ανάγνωση και η γραφή έπαψε να είναι προνόμιο των λίγων, του ιερατείου, και η δεύτερη αυτή που προήλθε από την ανακάλυψη της τυπογραφίας.

Πάντα υπάρχει ένα μειονέκτημα: είναι πιθανό αν σήμερα ζούσε η Άννα Φρανκ το διαδικτιακό της ημερολόγιο της να είχε χαθεί μέσα στην πληθώρα των άλλων. Αλλά αυτό δεν αναιρεί όλα τα παραπάνω.

Και βέβαια όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι στο μέλλον blogger, wordoress, youtube, myspace, και παρόμοια site θα συνεχίσουν να παρέχουν δωρεάν στους χρήστες τις υπηρεσίες τους.

Aνυπομονώ να βγει το ψηφιακό χαρτί! Μια οθόνη στο πάχος χαρτιού που θα μπορείς μέχρι και να την διπλώνεις σαν εφημερίδα… Εκεί να δεις πανικός!!!

Ζέστες…

Ζέστες…



Γενάρης μήνας και σκας…

Το βλέπω το καλοκαίρι να ψηθούμε τελείως....



κάποιοι τα λέγαν εδώ και καιρό αλλα που....... νομίζαμε γενικώς, η αθρωπότητα, ότι δεν μας αφορούν.... το πολύ πολύ τα παιδιά μας θα τα λούζονταν...



τώρα ετοιμαστείτε να ψηθούμε...

Πουτ δε Βλακ Ντάουν

Ο Αυτιάς όποτε έχει ένα ηλικιωμένο ή ηλικιωμένη καλεσμένο/η του μιλάει με βλάχικη-επαρχιώτικη προφορά: το τσεμπερ’ , το γαϊδούρ’…

Μα καλά τι νομίζει ότι έτσι θα επικοινωνήσει καλύτερα με τον/την «υπανάπτικο» γεράκο ή γηραιά κυρία; Τους περνάει για κατώτερους του και υπανάπτικους και προσαρμόζει την προφορά του;

Τι γελοία πράγματα είναι αυτά ρε γαμώτο; Σου χαλάνε όλη την ημέρα όταν ξυπνάς και βλέπεις αυτές τις βλακείες…

Blogs: Οι ψυχολόγοι του παρόντος και του μέλλοντος

Πολλοί γράφουν πολλές φορές γιατί γράφουν ένα blog. Προβάλουν διάφορους λόγους. Πολλοί ακόμα έχουν κατηγορήσει τα blog για ανωριμότητα και έλλειψη ουσίας. Είναι έτσι; Τι πραγματικά συμβαίνει με τα blog;

Στην Ελλάδα οι ψυχολόγοι ποτέ δεν είχαν πέραση, άσε που είναι και ακριβοί. Τώρα όμως ο καθένας μπορεί να έχει το δικό του ανώνυμο, προσωπικό blog. Οι περισσότεροι σ’ αυτά βγάζουν τα εσώψυχά τους. Επιπλέον καθώς η προσωπική επαφή μεταξύ των ανθρώπων γίνεται όλο και πιο δυσλειτουργική, η ηλεκτρονική επαφή έρχεται να υποκαταστήσει την πραγματική. Ένα blog λοιπόν μπορεί να λειτουργήσει ως καθαρτήριο: γράφεις όλα τα εσώψυχά σου και επιπλέον έχεις και κοινό! Και όλα αυτά με ελάχιστο κόστος!

Τα παραπάνω έχουν δύο όψεις, καλή και κακή: Το να γράφεις ότι σε απασχολεί και να εκφράζεσαι ελεύθερα μπορεί να κάνει καλό σε κάθε ιστολόγο. Όμως καθώς αρχίζεις ένα blog και ενώ στην αρχή πίστευες ότι δεν θα είχες και πολλά να γράψεις, ε μια στο τόσο θα έγραφες και εσύ κάτι, ένα σωρό κείμενα ξεπετάγονται στο μυαλό σου ως δια μαγείας και χάνεις τον ύπνο σου… Επίσης καθώς η ανωνυμία προστατεύει τους περισσότερους ιστολόγους, αλλά και γενικά καθέναν που γράφει στο ίντερνετ π.χ. σε ένα φόρουμ και ο περιορισμός του χαρτιού δεν υπάρχει και επειδή γενικά ο άνθρωπος αρέσκεται στα σκάνδαλα και τα σκανδαλάκια, αρέσκεται φυσικά και να σχολιάζει τους άλλους περισσότερο παρά τον ίδιο τον εαυτό του, τα blog πολλές φορές παρεκκλίνουν και χάνουν την ουσία. Άλλες βέβαια πάλι φορές ακριβώς επειδή το να γράφεις μέσα από την ψυχή σου είναι ότι πιο ωραίο στα κείμενα των blog βρίσκεις διαμάντια… Όλα στην ζωή έχουν δύο όψεις…

Δημήτρης Παπαιωάννου «2»: Δεν χρεάζεται δύναμη, για να αγγίξεις την ευτυχία.

Υ.Γ.(στην αρχή!) : Ζήτώ εκ των προτέρων συγνώμη από τον αναγνώστη για το τόσο μεγάλο κείμενο… Τα μεγάλα κείμενα σε ένα blog το ξέρω προκαλούν δυσφορία. Ελπίζω όμως να είναι ενδιαφέρον.

Η πρώτη εντύπωση:

Αμέσως μόλις επέστρεψα από την παράσταση «2» του Δ.Παπαιωάνου έγραψα στον υπολογιστή μου:

Είδα το «2» αλλά δεν μου άρεσε. Εντάξει, η performance των χορευτών και η μουσική ήταν πολύ καλά. Αλλά όλα τα υπόλοιπα… Δεν μου άρεσε εκτός από την τελευταία σκηνή. Η τελευταία σκηνή ήταν η μόνη που ήταν συγκλονιστική και έλεγε τόσα πολλά… Αλλά όλο το υπόλοιπο έργο ήταν μέτριο κάποιες στιγμές, αδιάφορο και βαρετό τις περισσότερες και κακό κάποιες άλλες.

Όλα αυτά παρ’ όλο που είμαι ομοφυλόφιλος. Ναι, δεν μου είπε τίποτα παρ’ όλο που είμαι ομοφυλόφιλος. Έχοντας λοιπόν διαβάσει την κριτική του Ν. Δήμου καθώς και τα σχόλια των αναγνωστών του, τρόμαξα που το χαρακτήρισαν ως gay έργο ενώ εγώ δεν διέκρινα τίποτε τέτοιο…Οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι(πάντα υπάρχουν και πολλές μάλιστα εξαιρέσεις) για να φέρω κάποια παραδείγματα ποτέ δεν ήμασταν μέλη μιας αντροπαρέας που πανηγυρίζει σε ποδοσφαιρικά γεγονότα (οι ομοφυλόφιλοι θα έλεγα ότι μάλλον απεχθάνονται αυτές τις αντροπαρέες), ποτέ ως έφηβοι και ως ενήλικοι δεν βάλαμε στις φαντασιώσεις μας ένα γυναικείο κορμί ώστε να χαθούμε κάποια στιγμή στην αγκαλιά του και ελάχιστοι ντύσαμε με απαστράπτον ύφασμα και κυκλοφορήσαμε στα μπουζούκια μια γκόμενα με απώτερο σκοπό να την γαμ.…με γιατί αλλιώς θα τα παίζαμε, που είπε κ τραγουδιστής. Και αυτά είναι ενδεικτικά παραδείγματα. Αν ο Παπαιωάννου ήθελε να μιλήσει για τους ομοφυλόφιλους πολύ πιθανόν, μιας και όλη η ιδέα εμπεριείχε και κάποια στοιχεία χιούμορ, αντί για πανηγύρια για ένα γκολ θα έδειχνε πανηγύρια για μία eurovision, αντί για μια τεράστια κούκλα barbie θα χρησιμοποιούσε έναν τεράστιο φαλλό π.χ και αντί για τα μπουζούκια ως χώρο για να αναζητήσεις εύκολα sex γιατί αλλιώς θα τα παίξεις θα μας προέβαλε ένα dark room.

Αυτό που μου προξένησε επίσης απορίες στα σχόλια του προαναφερθέντος blogger ήταν ότι ένα αδιάφορο έργο το χαρακτήρισε ως αδιάφορο , επειδή είχε δήθεν ομοφυλοφιλικό περιεχόμενο. Και αυτό που μου προξένησε όχι μόνο απορίες αλλά και θλίψη ήταν οι απόψεις πολλών ότι στην τέχνη πρέπει να αποκλείονται οι ομοφυλοφιλικές αναφορές επειδή δήθεν δεν αφορούν τους περισσότερους(!!!).Βέβαια όλο όσοι εξέφρασαν τέτοιες απόψεις δεν θα το έλεγαν αυτό αν είχαν απέναντι τους τον Καβάφη. [Η για να φέρω κάτι πιο σύγχρονο και ενταγμένο στην ποπ κουλτούρα της εποχής ας δουν την ταινία V for Vedetta που βρίθει ομοφυλοφιλικών αναφορών και ας ξαναμιλήσουν μετά για το αν ένα έργο τέχνης με ομοφυλοφιλικές αναφορές μπορεί ή όχι να μας αφορά όλους…]. Ένα έργο με ομοφυλοφιλικό περιεχόμενο μπορεί να είναι κακό, αδιάφορο, μέτριο, καλό ή συγκλονιστικό. Ένα έργο με ετεροφυλοφιλικό περιεχόμενο μπορεί επίσης να είναι κακό, αδιάφορο, μέτριο, καλό ή συγκλονιστικό. Το πώς θα το χαρακτηρίσεις όμως δεν εξαρτάται (ή τουλάχιστον δεν θα έπρεπε να εξαρτάται) από το αν είσαι ομοφυλόφιλος ή όχι (ή ετεροφυλόφιλος ή όχι).

Και σε εμένα το «2» δεν μου φάνηκε αδιάφορο επειδή είχε ως θέμα του τους ετεροφυλόφιλους άντρες αλλά επειδή δεν πέτυχε τον στόχο του, εκτός από κάποιες επιτυχημένες σκηνές, μου φάνηκε άνευρο, ενώ κάποιες άλλες στιγμές ένιωσα να προκαλεί το κοινό χωρίς να ήταν απαραίτητο. Και το κυριότερο; Μιλούσε για τους ετεροφυλόφιλους άντρες με όλα τα κλισέ που μπορεί να φανταστεί κανείς. Και όμως υπάρχουν τόσες εξαιρέσεις. [Κάτι παρόμοιο φαντάζομαι θα δω και στο δημοφιλές straight story απ’ την ανάποδη…Ετεροφυλόφιλοι συντελεστές του έργου να μιλάνε για την καταπίεση που μπορεί να νιώθει ένας ομοφυλόφιλος. Όμως από ότι φαντάζομαι δεν θα πετύχουν τον στόχο τους επειδή κυρίως δεν έχουν νιώσει την αφόρητη εσωτερική καταπίεση που μπορεί να νιώθει ένας ομοφυλόφιλος. Θα πετύχουν βέβαια και ήδη το έχουν κάνει, να μαζέψουν λεφτά από το ετεροφυλοφιλικό κοινό που θα μαζευτεί σωρηδόν στις αίθουσες για να γελάσει με τις «λούγκρες» αυτό όμως είναι θέμα ενός άλλου ποστ.]. Όπως κάθε γενική συζήτηση και κάθε κλισέ που περιγράφει τους/τις ομοφυλόφιλους/ες και τους/τις ετεροφυλοφιλους/ές και τις σχέσεις που τους διέπουν με αφήνει παγερά αδιάφορο(π.χ. οι γυναίκες δεν έχουν τόση ανάγκη από σεξ όσο οι άντρες, οι γυναίκες απατούν με την ψυχή τους- οι άντρες μόνο με το σώμα τους κλπ), κάπως έτσι με άφησε αδιάφορο και το «2» στο μεγαλύτερο μέρος της παράστασης. Δεν πιστεύω στις κλισέ αντιλήψεις και στις γενικεύσεις και αυτό γιατί όποτε ακούω μία, συνήθως η ζωή την μεθεπόμενη, μου δείχνει κάτι αντίθετο.

Και η δεύτερη ανάγνωση:

Η παραπάνω ήταν η αρχική μου άποψη για τι «2».

Και όμως ενώ το μυαλό μου συνέχιζε να επεξεργάζεται τα όσα είδε συνέβη κάτι θαυμαστό: παραδέχτηκα τον Παπαιωάννου. Γιατί το «2» είναι ένα από τα έργα που μας αφορούν όλους και εμπεριέχει ένα μήνυμα συγκλονιστικό αν διαβάσεις λίγο κάτω από την επιφάνεια.

Γιατί ποια ήταν η ουσία του έργου τελικά; Να ποια ήταν(κατά την προσωπική μου οπτική πάντα): Σπαταλάμε την ζωή μας σε ανούσια και ευτελή πράγματα καταδικασμένοι και βουτηγμένοι μες στην μοναξιά μας (Με την ευκαιρία ας εξηγήσω ότι οι γυναίκες δεν πρέπει να εκλαμβάνουν την Barbie ως εκπρόσωπο του φύλου τους στην παράσταση. Η Barbie λειτουργούσε ως σύμβολο για τις φαντασιώσεις των ετεροφυλόφιλων αντρών σε πρώτο επίπεδο και σε δεύτερο επίπεδο όπου βρίσκεται και η ουσία, ως σύμβολο του sex για όλους μας, όποια μορφή και αν παίρνει αυτό…το sex που τόσο το μεγαλοποιούμε στις μέρες μας και το συναντάμε παντού, ένα sex όμως πλαστικό: να γιατί η barbie ήταν ένα τεράστιο πλαστικό τέρας).Ενώ ο πραγματικός σκοπός της είναι να βρούμε τον Άλλον, τον Έναν με τον οποίο θα γίνουμε Δυο. Και για να γίνει αυτό δεν θέλει δύναμη, αρκεί να σπρώξουμε μαλακά. Είναι τόσο απλό σε αντίθεση με την πολύπλοκη και ανούσια ζωή μας. Είναι τόσο εύκολο να υπάρξει αληθινή επαφή μεταξύ δύο ανθρώπων και όμως το έχουμε κάνει τόσο δύσκολο στις μέρες μας. Είναι τόσο εύκολο και είναι το μόνο που θα γεμίσει την ζωή μας, που θα μας φτάσει στα ουράνια. Εκεί που νομίζουμε ότι βρίσκεται Αυτός ο Ένας. Έτσι τον βλέπουμε σαν Θεό, σαν άγγελο, τόσο μακρινό, τόσο άπιαστο, ακατόρθωτο να τον φτάσουμε αδύνατο. Και έτσι προσπαθούμε να φτάσουμε τον Ουρανό με ένα σωρό άλλους τρόπους όμως πάντα αυτοί μας προδίδουν, πάντα πέφτουμε κάτω. Και η πόρτα; Η πόρτα δεν ανοίγει γιατί είμαστε εγκλωβισμένοι στις ανασφάλειες μας και του φόβους μας, νομίζουμε ότι θέλει πολύ δύναμη. Και όμως αρκεί να σπρώξουμε μαλακά…

Να λοιπόν εν κατακλείδι το νόημα της παράστασης:Η ζωή μας σπαταλιέται ανούσια σε παιχνίδια(κάθε είδους), ταξίδια(αν και η σκηνή με τα ταξίδια είχε και κάποιο άλλο συμβολικό νόημα), σεξ, πολιτική, λεφτά, καταναλωτικά αγαθά, μπουζούκια κλπ, γενικά ένα κενό lifestyle. Ενώ ο πραγματικός σκοπός είναι να βρούμε τον Έναν, τον Άλλον,* που μας φαντάζει σαν άπιαστος άγγελος, μας φαίνεται τόσο περίπλοκο και δύσκολο να τον βρούμε (για αυτό και σπαταλάμε ασκόπως την ζωή μας) και όμως είναι τόσο απλό: Δεν θέλει δύναμη, σπρώξε μαλακά την πόρτα. Και τότε όλα θα αποκτήσουν νόημα . Είναι τόσο απλό να αγγίξεις την ευτυχία.

*Και όχι μόνο τον Έναν αλλά και γενικότερα την αληθινή επαφή με κάθε άλλο, κάθε διπλανό μας, την αληθινή φιλία που τόσο λείπει και αυτή σήμερα.

Όταν η εκκλησία ασχολείται με πνευματικά ζητήματα…

Έχω στα σκαριά ένα μεγάλο κείμενο για το «2» αλλά δεν μ’ αφήνει η επικαιρότητα ν’ αγιάσω!

Ακούω στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ «Τα προγράμματα της ΕΡΤ δεν μεταδίδονται στην Σαντορίνη λόγω βλάβης από πτώση κεραυνού στις εγκαταστάσεις της. Όμως οι τεχνικοί δεν μπορούν να την επιδιορθώσουν επειδή οι μοναχοί της ιεράς μονής του Προφήτη Ηλία δεν επιτρέπουν την είσοδο τους στο χώρο όπου βρίσκονται οι κεραίες αφού αυτός είναι στην ιδιοκτησία της μονής.». Καλά αφήνω ασχολίαστο πως στο Ελληνικό κράτος μπλέκονται μονές με κεραίες της ΕΡΤ αλλά και του Ο.Τ.Ε και της COSMOTE απ’ ότι έμαθα ψάχνοντας… αλλά και αυτοί οι μοναχοί τι να πεις… μάλλον από φιλευσπλαχνία θα το κάνουν για να μην βλέπει ο Σαντορινιός την Δρούζα που μας κοστίζει και μια περιουσία εδώ που τα λέμε…
Α…και για να μην χαλάει τα αυτάκια του φυσικά με τον Μ.Τσιλιμίδη,που τόσα προσφέρει καθημερινά μέσα από την εκπομπή του στις απανταχού γριές της Ελλάδος, και που απ’ ότι κατάλαβα ακούει για gay και φτύνει τον κόρφο του…

Πάντως μ’ αυτά και μ’ αυτά θυμήθηκα και για μια Αγία Παναφονίτισσα-σημερινή Vodafonιτισσα…


Θυμήθηκα και την φιλευσπλαχνία της Εκκλησίας όταν πριν κάτι μήνες άκουγα ότι ξεσπιτώνει κάποιους κατοίκους και δημεύει τις περιουσίες τους, επειδή της ανήκουν λέει από κάτι παλιά φιρμάνια τα οικόπεδα. Επειδή σχετικό λινκ δεν βρήκα και δεν θυμάμαι λεπτομέρειες παρά μόνο την απελπισία εκείνων των ανθρώπων από το τηλεοπτικό ρεπορτάζ, αν κάποιος θυμάται κάτι ποιο συγκεκριμένο ας το γράψει με σχόλιο...

Τρίτη είδηση από το εκκλησιαστικό ρεπορτάζ:
Tάφου σιωπή, κυριολεκτικά, τηρεί το Kέντρου Eλέγχου και Πρόληψης Nοσημάτων όσον αφορά την πρόληψη του HIV στην Eλλάδα, επιμένοντας να μην κάνει καμία εκστρατεία ενημέρωσης για τους γκέι. Mήπως παίρνει ποσοστά από τις νέες μολύνσεις; Aχ, τι βλαμμένο που είμαι! Ξέχασα ότι έχει κατσικωθεί η Eκκλησία στο Διοικητικό του! Όποιος βρει τι δουλειά έχει ο παπάς στο ΔΣ ενός οργανισμού πρόληψης νοσημάτων κερδίζει τριήμερο-ημιδιατροφή στο Άγιον Mυκονόρος. (Προφυλακτικά πάρτε από δω.)
(Αthens voice ΛYO KAΛOBYPNAΣ)

Και φυσικά μην ξεχνάμε και κάποια ξενοδοχεία που χτίζονται…

Μερικοί άνθρωποι είναι τελείως ρηχοί.

Μερικοί άνθρωποι είναι τελείως ρηχοί και απλοϊκοί στην σκέψη τους . Βλέπουν 20 άντρες μαζεμένους και νομίζουν ότι γίνεται ομοφυλοφιλικό όργιο. Με την ίδια λογική τα γήπεδα θα έπρεπε να είναι η χαρά του gay. Σύμφωνα με την λογική του δημοφιλέστερου Έλληνα blogger επίσης, «Για έναν gay, το έργο πρέπει να είναι συγκλονιστικό.» Γιατί; «Τόσα ωραία γυμνά σώματα στην σκηνή δίνουν χώρο για ταύτιση, ακόμα και για φαντασίωση.» Εκτός του ότι ο κ. Δήμου υπονοεί ότι οι gay θα μείνουν ικανοποιημένοι επειδή είδαν πολλούς άντρες γυμνούς,αναπαράγοντας μάλιστα γνωστές μπαρούφες-αντιλήψεις πως δεν σκέφτονται τίποτα άλλο παρά μόνο το sex, φαντάζομαι με τρόμο ότι ο κ. Δήμου θα ήταν ικανοποιημένος αν έβλεπε στην σκηνή τα καλλιστεία Playmate. Τότε θα υπήρχε χώρος για ταύτιση και για αυτόν! Μόνο που κ. Δήμου όταν πάμε να δούμε ένα έργο τέχνης (και όχι τα καλλιστεία) δεν πάμε για να απολαύσουμε σώματα ούτε για να μας δώσει το νόημα στο πιάτο(«Τρέφω πάντα ιδιαίτερη δυσπιστία προς τα συμβολικά και αλληγορικά έργα»)… Βάζουμε και το μυαλό μας να δουλέψει λίγο παραπάνω! Σε εμένα βλέποντας το «2» συνέβη το αντίθετο από αυτό που περιγράφει ο κ.Δήμου. Ένιωσα ότι το 95% της παράστασης δεν με αφορούσε καθόλου αφού μίλαγε για τους ετεροφυλόφιλους άντρες. Μεγαλύτερη ανάλυση για το «2» και για το πώς αντιλαμβάνονται κάποιοι την τέχνη κάνοντας διακρίσεις ακόμα και σε αυτήν σε επόμενο ποστ, να βρω χρόνο γιατί έχω να γράψω πολλά.