Πολλοί γράφουν πολλές φορές γιατί γράφουν ένα blog. Προβάλουν διάφορους λόγους. Πολλοί ακόμα έχουν κατηγορήσει τα blog για ανωριμότητα και έλλειψη ουσίας. Είναι έτσι; Τι πραγματικά συμβαίνει με τα blog;
Στην Ελλάδα οι ψυχολόγοι ποτέ δεν είχαν πέραση, άσε που είναι και ακριβοί. Τώρα όμως ο καθένας μπορεί να έχει το δικό του ανώνυμο, προσωπικό blog. Οι περισσότεροι σ’ αυτά βγάζουν τα εσώψυχά τους. Επιπλέον καθώς η προσωπική επαφή μεταξύ των ανθρώπων γίνεται όλο και πιο δυσλειτουργική, η ηλεκτρονική επαφή έρχεται να υποκαταστήσει την πραγματική. Ένα blog λοιπόν μπορεί να λειτουργήσει ως καθαρτήριο: γράφεις όλα τα εσώψυχά σου και επιπλέον έχεις και κοινό! Και όλα αυτά με ελάχιστο κόστος!
Τα παραπάνω έχουν δύο όψεις, καλή και κακή: Το να γράφεις ότι σε απασχολεί και να εκφράζεσαι ελεύθερα μπορεί να κάνει καλό σε κάθε ιστολόγο. Όμως καθώς αρχίζεις ένα blog και ενώ στην αρχή πίστευες ότι δεν θα είχες και πολλά να γράψεις, ε μια στο τόσο θα έγραφες και εσύ κάτι, ένα σωρό κείμενα ξεπετάγονται στο μυαλό σου ως δια μαγείας και χάνεις τον ύπνο σου… Επίσης καθώς η ανωνυμία προστατεύει τους περισσότερους ιστολόγους, αλλά και γενικά καθέναν που γράφει στο ίντερνετ π.χ. σε ένα φόρουμ και ο περιορισμός του χαρτιού δεν υπάρχει και επειδή γενικά ο άνθρωπος αρέσκεται στα σκάνδαλα και τα σκανδαλάκια, αρέσκεται φυσικά και να σχολιάζει τους άλλους περισσότερο παρά τον ίδιο τον εαυτό του, τα blog πολλές φορές παρεκκλίνουν και χάνουν την ουσία. Άλλες βέβαια πάλι φορές ακριβώς επειδή το να γράφεις μέσα από την ψυχή σου είναι ότι πιο ωραίο στα κείμενα των blog βρίσκεις διαμάντια… Όλα στην ζωή έχουν δύο όψεις…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου