Περνάει δίπλα μου.
Στο λεωφορείο.
Τα δάχτυλά της αγγίζουν φευγαλέα το μπουφάν μου.
Η τσάντα της με χτυπάει.
«Συγνώμη» μου λέει.
Μια φευγαλέα(πάλι) ματιά.
Κατεβαίνει.
Μένω.
Το πρόσωπο της τόσο εύθραυστο, τόσο όμορφο, τόσο επιθυμητό.
Μια στιγμή αρκεί. Να την ερωτευτείς.
Οι πόρτες κλείνουν…
Και το λεωφορείο απομακρύνεται…
8 σχόλια:
Και μετά έρχονται τα "αν;"
Τι θα γινόταν αν της μιλούσες;
Αν κατέβαινες μαζί το λεωφορείο;
Αν την ακολουθούσες;
ωραίος... το χω ζήσει και εγώ...
και μετα ερχεται ο πονος επειδη για αλλη μια φορα δεν αντεδρασες οπως θα ηθελες...:( To παθαινω συχνα..
Κι'αυτο ειναι ο ερωτας!!!εκεινη η φευγαλεα ματια,το τυχαιο ακουμπισμα και η σταση οπου ο "ενας"θα κατεβει"Ομως αξιζει τον κοπο η ολη διαδρομη.....
Βεβαια αν ησουν απολυτα straight το αγγιγμα μπορει να σε ενοχλουσε ή να το παρεξηγουσες οτι "η γκομενα γουσταρει" , ομως την ευθραυστη ομορφια μονο ενα gay friendly ματι μπορει να την διακρινει και γι'αυτο την αναγνωριζει και την θαυμαζει
@alagrecque
Είμαι gay straight-friendly και όχι straight gay-friendly!!! :)
Φιλε (αν μου επιτρεπεις τον χαρακτηρισμο γιατι ετσι σε αισθανομαι) Δημητρη, εχω αντιληφθει τι και ποσο friendly εισαι και γι'αυτο και το σχολιο μου ειχε να κανει με την gay πλευρα σου, κι ευχομαι πραγματικα να μπορεις συνεχεια να διακρινεις με friendly ματια οτι συμβαινει γυρω σου...
Μωρέ ξέρεις τι γίνεται; Πολλές φορές υπάρχει και ένας υφ έρπον ρατσισμός απ’ την ανάποδη… Όταν βγαίνουν κάτι γελοίοι στην τηλεόραση και φωνάζουν σαν τρελοί «Σου μοιάζω για straight ε; Σου μοιάζω για straight;». Δηλαδή τι νομίζουν κάτι τέτοιοι ότι επειδή είναι gay είναι ανώτεροι από έναν straight; Ούτε ανώτεροι είμαστε ούτε κατώτεροι. Είμαστε διαφορετικοί αλλά ίσοι. Και πάντως κανείς δεν προσπαθεί να μπει στην θέση του άλλου και να νιώσει πως αισθάνεται.
Δημοσίευση σχολίου