Στην επαρχία…

Yπήρξαν γενιές καταδικασμένες, γεννήθηκαν και μεγάλωσαν μέσα στην λάσπη και τις κακουχίες. Ακόμα και εγώ που τίποτα δεν μου προσφέρθηκε από τους γονείς μου σε σχέση με άλλoυς της ηλικίας μου, ούτε λεφτά, ούτε σπίτι, ούτε αυτοκίνητο, ούτε γνωριμίες, ούτε δουλειά θεωρώ τον εαυτό μου άπειρες φορές πιο τυχερό από αυτούς τους ανθρώπους που μεγάλωσαν κάτω από αυτές τις συνθήκες μέσα στους πολέμους και με απίστευτη φτώχεια. Και κάθε ψίχουλο που έβαζαν στο στόμα τους το έβγαζαν με απίστευτο κόπο, με τον ιδρώτα τους. Σήμερα όλα τα θεωρούμε δεδομένα, δεν είναι όμως…