συνέχεια από το προπροηγούμενο…
Έχεις ασκήσει ποτέ εσύ βία ήταν η επόμενη ερώτηση που έκανα στον εαυτό μου. Σκέφτηκα και η αλήθεια είναι ότι στην εξωδιαδυκτιακή –αληθινή ζωή ποτέ δεν άσκησα βία(ίσως μια φορά στα χρόνια του δημοτικού όταν είχα αγανακτήσει από το αλλεπάλληλο bulling ενός συμμαθητή μου και αντέδρασα εκδικητικά σε μια στιγμή αδυναμίας του, όπου όλοι τον είχαν βάλει κάτω και πήγα και του έριξα και εγώ μία-είχα μετανιώσει πικρά).
Αλλά στην διαδυκτιακή μου ζωή ντρέπομαι για τις ανώριμες αντιδράσεις μου και τις βίαιες-άγαρμπες λεκτικές εξάρσεις μου. Και μήπως οι bloggers είναι αμέτοχοι βίας; Και με δική μου συμμετοχή πέσαμε να την φάμε την γυναίκα την Αμάντα Μιχαλοπούλου επειδή απλά είπε την άποψη της. Και την λέει και επωνύμως.. Ενώ λοιπόν είμαι τελείως ήρεμος στην κανονική μου ζωή στο διαδίκτυο επιδεικνύω μια απαράδεκτη συμπεριφορά που ίσως προωθεί λίγο και το ίδιο το μέσο έστω και αν στην 1η περίπτωση οι απόψεις ήταν 180 μοίρες αντίθετες με αυτές που πιστεύω καθώς για μένα η κοινωνική ενσωμάτωση και ένταξη είναι ζήτημα ζωής και θανάτου και στην 2η αδικήθηκα.
Αυτό που επίσης με προβληματίζει με οδηγεί στην απόφαση να σταματήσω να ιστολογώ δημοσίως και να συνεχίσω private είναι η μεγάλη δημοτικότητα που έχει λάβει το blog μου(μη προσδοκώμενη όταν το ξεκίνησα). Ανάθεμα την βλακεία μου να διαλέξω χτυπητό όνομα-έγινε λόγω του 1ου ποστ αυτό. Βρίσκομαι συνεχώς στα 100 πρώτα τόσο στο μετρητή της wordpress όσο και της Αλέξα page rank. Άρχισα να συζητιέμαι μέχρι και σε φόρα. Δεν ξέρω αν αξίζει τόση δημοτικότητα το blog μου(κατ εμε σίγουρα όχι, αυτά που γράφω εδώ είναι πολύ εύκολα και απλά- έχω γράψει πολύ σημαντικότερα πράγματα). Σίγουρα όμως δεν την επιδιώκω αυτήν την δημοφιλία. Όλο αυτό έχει αρχίσει να με φοβίζει. Για αυτό έχω γίνει κακός να μην αναδημοσιεύουν τίποτα παραδοσιακά ΜΜΕ ή και στο ίντερνετ χωρίς μια ερωτησούλα(π.χ. forum χωρίς να το γνωρίζω και όχι από κανένα κόμπλεξ(μωρέ καλύτερα να τα έπαιρναν και να τα αναδημοσίευαν χωρίς να αναφέρουν πηγή π.χ. «διάβασα σε ένα blog τα παρακάτω» κτλ). Προσπαθώ να το ελέγξω όσο μπορώ αλλά είναι φυσικό να μην ελέγχεται το όλο πράγμα. Βέβαια για το forum στο οποίο με αναδημοσίευσαν είχα σχηματίσει την χειρότερη εντύπωση μετά από αυτά που διάβασα εδώ[θα παραβλέψω το γεγονός ότι πιάστηκαν κοτσίδα με κοτσίδα «τα κορίτσια» για τον κουραμπιέ του sex shop] και θα επισημάνω την παρακάτω απαράδεκτη φράση: «έχθρα έχω για αυτούς που ενώ είναι στο περιθώριο προσπαθούν απεγνωσμένα να δείξουν ότι δεν είναι». Μα να συναντώ τα ίδια παντού με απογοητεύει. Τελικά το έχουμε πιστέψει 100% ότι είμαστε στο περιθώριο και δεν βγαίνουμε με τίποτα από εκεί;
Με φοβίζει αντί να με χαροποιεί αυτή η ξαφνική δημοφιλία. Απέκτησα λοιπόν περισσότερες ανασφάλειες φόβους λοιπόν με την δημόσια έκθεση μου και αυτοί οι φόβοι μου εντάθηκαν αφού διαπίστωσα την δημοτικότητα του blog.[Μήπως και ότι φοβάμαι δεν είναι μέρος της «GAY LIFE IN GREECE»;]Για αυτό λοιπόν θα το κλείσω. Ίσως θα μπορούσα να ξαναγυρίσω όταν η blogosfaira θα έχει 100.000 ή 200.000 ιστολογία οπότε θα μπορέσω να χαθώ πιο εύκολα μέσα στο πλήθος .Δεν θέλω να γίνω γνωστός, δεν είμαι δημοσιογράφος, ούτε δυστυχώς ακτιβιστής. Kαι για το ότι γράφω μπορεί, ίσως να πληρώσω βαρύ τίμημα και δεν το θέλω… Λοιπόν πολύ με προβλημάτιζε όλο αυτό και δεν ήξέρα πόσο θα αντέξω καθώς το blogging εκτός των άλλων με φθείρει απίστευτα και μου κλέβει απίστευτη ενέργεια. Σίγουρα το ότι γράφω δημόσια οφείλεται ίσως και αυτό στις αυτοκαταστροφικές μου τάσεις.
Ισως θα μπορούσα να βάλω ένα χ σε όλα τα παραπάνω να γίνω αναίσθητος και να συνεχίσω ακάθεκτος λες και δεν με διαβάζει κανείς γιατί έτσι και αλλιώς
είμαι ήδη νεκρός και τίποτα δεν έχει σημασία για το τι θα μου συμβεί ή όχι.
Το ότι ζω είναι αμφισβήτισμημο. Οσα έχω ζήσει και όσα θα ζήσω δεν έχουν καμία σημασία, η ανυπαρξία η ανυπαρξία θα είναι η κατάληξη η ανυπαρξία που ενυπάρχει μέσα μας στην ίδια μας την ύπαρξη και κανείς δεν το καταλαβαίνει ζούμε χωρίς να υπάρχουμε ούτε καν το ξέρουμε. Είμαστε το ίδιο με μια πέτρα ή με το νερό ενός ποταμού. Μια τόσο δα μικρούλα τρισδιάστατη κολλημένη σκια σε έναν κόσμο 11 διατάσεων. Ένα τίποτα σε ένα απέραντο και ακατανόητο σύμπαν.
Έχω ήδη πεθάνει και θα έπρεπε να είχα ήδη πεθάνει και το μόνο που με σώζει είναι ο δειλός μου εαυτός : Ερωτεύτηκα και ποτέ δεν βρήκα την δύναμη να πω τίποτα.
Λοιπόν πιάνω τα μαλλιά μου, τα χέρια μου αλλοιώνουν το πρόσωπό μου δεν καπνίζω ούτε πίνω αλλά αν το έκανα θα είχα κατεβάσει μπουκάλια και πακέτα. Είμαι άχρωμος και άοσμος δεν , πίνω , δεν καπνίζω, δεν οδηγώ. Τείνω δε τα 2 τελευταία χρόνια, αφού τελείωσε η μία και μοναδική μακροχρόνια σχέση που έκανα να μετατρέπω σε ένα ασεξουαλικο πλάσμα(ακόμα χειρότερα δε από όταν άνοιξα αυτό το blog αλλά ίσως να έχω βρει και την υγειά μου ;) ) Είμαι βαρετός, άχρωμος και άοσμος και για αυτό δεν καταλαβαίνω πως το προσωπικό μου ημερολόγιο έχει τόση επιτυχία που δεν την θέλω κιόλας…
Τέλος πάντων θα το κλείσω και λυπάμαι που θα στενοχωρήσω τους λίγους και καλούς που έγιναν φίλοι του blog. Nα θυμάστε ουδείς αναντικατάστατος. Το δικό μου κενό θα έρθουν να το καλύψουν εκατοντάδες άλλοι για αυτό μην ανησυχείτε…
[ΟΙ ΦΟΒΟΙ ΜΟΥ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΘΗΚΑΝ ΠΛΗΡΩΣ ΜΕΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΣΤΟ BLOG MOY ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΥΒΡΙΣΤΗ ΑΠΟ ΤΟ PRESS.GR. ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΗ.]
Προς press.gr κοιτάτε να τα συμμαζεύετε τα σχόλια σας.
~~~~
Α κάτι τελευταίο! Αν υπάρχει ρατσισμός για τους ομοφυλόφιλους που να δείτε τι ρατσισμός υπάρχει για τους ρομαντικούς και τους αθώους…
Και ετεροφυλόφιλος να είσαι. Για να δούμε:
Aς υποθέσουμε ότι ήσαστε ετεροφυλόφιλος. Ένας straight λίγο διαφορετικός από το ρεύμα της εποχής. Εσείς δεν τρέχετε στα club, παρόλο που είστε πολύ νέος, ούτε μια φορά δεν έχετε πατήσει το πόδι σας εκεί, δεν έχετε αμαξιές χλιδάτες και δεν ντύνεστε trendy. Ας υποθέσουμε ακόμα ότι είσαστε ρομαντικός. Ότι έχετε γραμμένη την διαδεδομένη ετεροφυλόφιλη ζωή και φίλους περίπου σαν εσάς.. Είστε το καλύτερο παιδί που μπορεί να υπάρξει…. Αλλά δεν σας ενδιαφέρουν οι εφήμερες σχέσεις και είστε ώριμος πολύ ώριμος για την ηλικία σας. Θέλετε να βρείτε μια κοπέλα, να μην είναι θεούσα αλλά απλά να σας καταλαβαίνει, να έχετε σχέση αποκλειστική ε και να μην ενδιαφέρεται για το πότε θα την βγάλετε στα μπουζούκια και τα club. Να μην είναι τρελή και σας σπάει τα νεύρα και σας παίρνει ανά μισάωρο τηλέφωνο να σαλιαρίσετε ή να σας ελέγξει ούτε βέβαια απ’ την άλλη να συναντιέστε ανά μήνα και να σας έχει σαν την «ρομαντική καβάντζα». Να είναι αληθινή σαν και εσάς. Να είναι 24, 25, 26 χρονών και να είναι έτοιμη να κάνει οικογένεια σαν εσάς!!!
Πείτε μου τώρα για τον Θεό ένας straight, όπως και αυτός που περιέγραψα πως μπορεί να ζήσει σήμερα;
Πόσο εγκλωβισμένος αισθάνεται; Τι μπορεί να κάνει και πόσο θα αντέξει; Ε; Πως καταντήσαμε έτσι γενικώς; Πόσο πιο fake μπορούμε να γίνουμε;
Καλά ίδιες καταστάσεις ισχύουν και για κοπέλες που θέλουν να βρουν κάτι αντίστοιχο και φυσικά και για τους ομοφυλόφιλους/ες. Ο ρομαντισμός απέθανε. Ψάξτε αν θέλετε να βρείτε ρομαντικούς με το κυάλι πλέον…
Γιατί σεξ το μικρό μου δαχτυλάκι να κουνήσω το βρίσκω πανεύκολα, παρόλο που είμαι και μπάζο. Ποιος θα μου ξεπληρώσει όμως που λόγω της υποκριτικά συντηρητικής κοινωνίας ούτε μια φορά δεν έχω κοιμηθεί αγκαλιά με κάποιον που αγαπώ. Πως μπορεί να σταματήσει τέτοιος πόνος.. Μόνο ο θάνατος. Καταλαβαίνετε τα αδιέξοδα;
Ένα ποστ ακόμα σε λίγες ημέρες για το ποια είναι "τα δικά μου πρότυπα" και αποχωρώ φίλτατοι. Δεν την παλεύω άλλο.
Θα ήμουν αχάριστος αν δεν ευχαριστήσουσα όλους όσους με βάλατε στα link σας. Με τιμά που με επιλέξατε.
[Ήθελα να το παίξω dimitris(genius) αλλά δεν είμαι.]
22 σχόλια:
Κριμα, ρε ....
Τουλάχιστον θα ξαναμπείς ινκογκνιτο;
"Ποιος θα μου ξεπληρώσει όμως που λόγω της υποκριτικά συντηρητικής κοινωνίας ούτε μια φορά δεν έχω κοιμηθεί αγκαλιά με κάποιον που αγαπώ".
και μονο για αυτη την προταση σου θεωρω οτι το blog σου πρεπει να συνεχισει να υπαρχει.
Για να γίνει τελείως κατανοητό:
1)Ο κύριος λόγος που κλείνω το blog μου είναι επειδή φοβάμαι.
2)Το σκεφτόμουν τι να κάνω αλλά έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο ότι χωρίς να συμμετέχω στην ελεεινή συζήτηση τους από το pressgr παραπέμπουν σε εμένα.
3)Έχω απογοητευτεί να φωνάζω για ποιους; Άλλοι που δηλώνουν straight έχουν πάει με πιο πολλούς άντρες από εμένα.
4) Τώρα αυτό θα φανεί λίγο υπερβολικό αλλά…
«Ερωτεύτηκα και ποτέ δεν βρήκα την δύναμη να πω τίποτα.» λέω στο ποστ.
Η προσωπική μου ζωή συνεπώς και η gay life παρόλο που είμαι πολύ μικρός νιώθω ότι έχει κλείσει-τελειώσει. Συνεπώς δεν με αντιπροσωπεύει το όνομα του blog με την άμεση σημασία.
Ούτε καν gay(χαρούμενος)είμαι, είμαι outraged όπως λέει και η Κατερίνα, και scared συμπληρώνω.
[Το “gay life in Greece” με αντιπροσωπεύει όμως ουσιαστικά γιατί πάντα παραμένω gay παρόλο των προσωπικών επιλογών.]
Και τέλος για να γίνει και πάλι κατανοητό όλη μου η φλυαρία καλύπτει τον φόβο μου…
Σεβομαι την επιλογη σου αλλα μακαρι να το ξανασκεφτεις.
Όταν λέμε το κλείνουμε ... το κλείνουμε και δεν παίζουμε. Αυτό πάρτο σα σύμβουλη για την ζωή σου.
@RooF
Aυτό το ποστ θα είχε τίτλο γιατί σκέφτομαι να κατεβάσω ρολά. Αλλά αυτό με το press-gr ήταν η σταγόνα. Με διαβάζουν πολλοί κακοπροαίρετοι όποτε δεν μπορώ να συνεχίσω.
@xxx
Όταν λέω κάτι το εννοώ δεν κάνω εφέ σαν άλλους bloggers. Σε λίγες ημέρες το blog θα κλειδωθεί. Θα μπορούσα να το κάνω χωρίς εξηγήσεις αλλά δεν θα ήταν ευγενικό.
Είναι κρίμα ακριβώς για τους φόβους που είπες ότι έχεις..Να υποκύψεις τώρα; Γιατί; Τι έχεις να χάσεις αφού λες ότι είσαι ήδη νεκρός;
Επίσης όσο κι αν σε κατανοώ, δεν σου φταίει η υποκριτικά συντηρητική κοινωνία που δεν έχεις κοιμηθεί αγκαλία με κάποιον που να αγαπάς...Η κοινωνία δεν θα κοιτάξει το κρεβάτι σου...Εσύ το κοιτάς.
Μήπως το τομάρι μου θα γίνει βορά. Αυτό φοβάμαι.
Δεν μένω μόνος μου στο σπίτι :(
Αν έμενα θα είχε νόημα αυτό που λες.
Επίσης επειδή μου έρχονται πολλά e-mail περί κατάθεσης όπλων ή αυτά που λες εσύ Κατερίνα ότι υποκύπτω κτλ απλά να επισημάνω ότι δεν πολεμάω με κανέναν. Θα συνεχίσω να κρατάω ημερολόγιο ιδιωτικώς. Δεν είναι τόσο τραγικά τα πράγματα.
Απλά δεν άντεχα άλλη δημοσιότητα.
Κατερίνα εσύ έχεις το σημαντικό blog. Μην το ξεχνάς.
Ρε με τα μπλογκ εχεις δύναμη (λόγου) ! Αν σε ξέρουνε και φοβάσαι για την ζωή σου , ανοιξε με αλλο nic. Μην αφήνεις τον φόβο και τον τραμπουκισμό να σε παρασύρει.
"Το μόνο που έχουμε να φοβόμαστε είναι ο φόβος"
Είμαι από τα άτομα που τελευταία ανακάλυψαν το blog σου. Παρ όλα αυτά όμως πιστεύω ότι πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει. Γιατί ρε Δημήτρη δεν λες πιπεριές. Στο post αυτό έγραψες και για εμένα "Ένας straight λίγο διαφορετικός από το ρεύμα της εποχής". Δεν αξίζει ρε Δημήτρη να το κλείσεις για μερικά ζώα.
Ακριβώς επειδή φοβάσαι δε πρέπει να το κλείσεις.
Πρέπει να ταξιδεύουμε στην κατεύθυνση των φόβων μας για να τους ξεπερνάμε είχα ακούσει πριν 2 χρόνια στους s1ngles.
Σε τελική ανάλυση πρακτικά τι θα μπορούσε να συμβεί; Σκέψου το και μετά σκέψου πόσο αντιμετωπίσιμο είναι. Εγώ πιστεύω ότι όλα είναι ξεπεράσιμα.
Η αναφορά σου στο ρομαντικό στρ8 με συγκίνησε...
Και να φανταστείτε ότι δεν τα βγάζω από το μυαλό μου, σχετικά με τον str8 λέω.
25άρης straight σε γενικές γραμμές όπως τον περιέγραψα και να σκέφτεται να ήταν μπαμπάς. Θέλει να κάνει οικογένεια 25 χρ. Helooo… Μιλάμε ακούγεται σαν ανέκδοτο όπως έχουμε καταντήσει.
Είχα στο μυαλό μου να κάνω ένα «straight αφιέρωμα» και με άλλα ποστ κάποια στιγμή. Αυτό που είναι απαράδεκτο στην Ελλάδα σήμερα επίσης είναι με τις γυναίκες στην επαρχία. Εκεί να δεις καταπίεση. Οι περισσότερες δεν εργάζονται και εξαρτώνται τελείως και απόλυτα από τους συζύγους τους. Χάλι μαύρο.
μην απογοητευεσαι,
Αποκωδικοποίηση....: θρησκειών, μυθολογιών, ψυχής, σιωπής,.....
Σχηματοποίηση λόγου, κοσμογονία, θεογονία,.....
URL : www.siopi.gr
Γεια.....
Εγώ είμαι ο δημιουργός του επίμαχου νήματος στο gayworld.gr. Δε φανταζόμουν ποτέ ότι θα είχε μια τέτοια παρενέργεια. Σκοπός ήταν να δείξει στους γκέι ότι δεν είμαστε μόνοι μας, αφού ομοφυλοφιλικές επαφές γίνονται και μεταξύ ατόμων που δεν δηλώνουν γκέι.
Αν ο dimitrisg. το πήρε λίγο στραβά δε φταίω εγώ.
Κοιτα, δεν ξερω ποσο χρονων εισαι αλλα ακουγεσαι αρκετα προικισμενος στο μυαλο. Γιατι φοβασαι δεν εχω ιδεα, αλλα καλα θα ηταν να μην δινεις σημασια σε κακοπροαιρετους ανθρωπους. Αν το σκεφτεις, με την ιδια λογικη ενας που ειναι γκει πρεπει να δινει σημασια σε ατομα που τον κριτικαρουν για αυτο. Το οποιο θα ηταν απλα αυτοκαταστροφικο.
Ρομαντισμος υπαρχει, ΠΙΣΤΕΨΕ με. Απλα πρεπει να περασεις μερικα κυματα για να φτασεις σ'αυτο. Στην τελικη θα κανεις καποιο καιρο να το βρεις (φυσικα οχι με σταυρωμενα χερια) αλλα θα το βρεις. Ο καθε μαλακας βρισκει ταιρι, ενας νορμαλ ανθρωπος δε θα βρει? Μην το βαζεις κατω στη ζωη σου, γιατι να ξερεις, ΕΣΥ εισαι αυτος που την υφαινει με τις επιλογες σου. Καθε ευτυχια σου ευχομαι και καλα να περνας. ;)
Ασε τις συναισθηματικές μαλακίες και συνέχισε να γράφεις.
Μ' αρέσουν όλα αυτά που γράφεις. Μ' αρέσουν πολύ. Χαίρομαι που τα ανακάλυψα. Ελπίζω τα πράγματα να σου πηγαίνουν καλά, φίλε μου.
Εδώ πρώην dimitrisg. Πο πο τι δόξες είναι αυτές μετά από 1,5 χρόνο...
Περασμένα ξεχασμένα. Στην πορεία της ζωής μου (μετά μπλογκ) κατάλαβα ότι υπάρχουν πολύ πιο σημαντικά προβλήματα από αυτά για τα οποία γκρίνιαζα τότε....
Προς πληροφόρηση του αναγνωστικού κοινού είμαι σχετικά καλά αλλά έχω αλλάξει αρκέτα μετά τα επώδυνα ψυχολογικά και μη βασανιστήρια που πέρασα στην πραγματική μου ζώη...
@Psagmenos
Επίσης για να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα τελείως, αυτό που με είχε ενοχλήσει πάρα πολύ τότε είναι που είχε γίνει copypaste κείμενο μου στο εν λόγω φόρουμ χωρίς να ερωτηθώ, γιατί δεν είχα και την καλύτερη γνώμη για αυτό το φόρουμ. Τα υπόλοιπα ήταν διαφωνίες επί προσωπικών απόψεων και οπτικής των σχέσεων ανάμεσα στους ανθρώπους.
Δημοσίευση σχολίου