Πιάσαμε πάτο-H βία είναι καθημερινό φαινόμενο.

Συνεχίζοντας το αφιέρωμα των βλογίων κατά της βίας…(ότι θυμάμαι χαίρομαι)

Η βία δεν είναι μόνο τα κλωτσομπουνίδια και δεν είναι μόνο ότι σκοτώνει. Η βία είναι εδώ κουστουμαρισμένη με γραβάτα και εξαθλιώνει ανθρώπους.

Να λοιπόν που ζω σε μια χώρα και σε έναν κόσμο βίαιο:

Ζω σε μια χώρα όπου οι γιατροί ωθούν τις γυναίκες σε καισαρική τομή αντί για φυσιολογικό τοκετό για να βγάζουν περισσότερα χρήματα.

Ζω σε μια χώρα όπου πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι σου φέρονται με αγένεια και σε κοιτάνε με απαξίωση και κάποιες στιγμές αρνούνται να σε εξυπηρετήσουν.

Ζω σε μία χώρα όπου παιδιά με αναπηρίες πεθαίνουν αβοήθητα μέσα σε ιδρύματα αναλγησίας και αδιαφορίας.

Ζω σε μία χώρα όπου άνθρωποι σε ανώτατες θέσεις(στρατιωτικοί, αστυνομικοί, πολιτικοί) είναι αρχηγοί σε κυκλώματα της νύχτας.

Ζω σε μία χώρα όπου τα ίδια κυκλώματα μαζί με όσους έχουν θέσεις κλειδιά στην βιομηχανία του θεάματος προωθούν ανθρώπους(νεαρούς/ες που είτε έχουν ανάγκη για δουλειά είτε θέλουν να ικανοποιήσουν την ματαιοδοξία τους) σε δουλειές από απλό γκαρσόνι μέχρι τραγουδιστές και ηθοποιούς μόνο κατόπιν σεξουαλικής συναλλαγής.

Ζω σε μία χώρα όπου τηλεοπτικές εκπομπές εκμεταλλεύονται είτε τον πόνο είτε την αναπηρία του συνανθρώπου μου για να πουλήσουν.

Ζω σε μία χώρα όπου καθηγητές πανεπιστημίου φέρονται με απαξιωτικό τρόπο, βρίζουν και ειρωνεύονται τους φοιτητές.

Ζω σε μία χώρα όπου τα άτομα με αναπηρίες αποκλείονται βάναυσα από κάθε είδους κοινωνική ένταξη.

Ζω σε μία χώρα όπου ανώτατοι κληρικοί χτίζουν βίλες και διορίζουν επίσης οποίον θέλουν μόνο μέσω σεξουαλικών συναλλαγών. Ενώ στην συνέχεια κηρύττουν ρατσιστικά μηνύματα εναντίον των αθώων.

Ζω σε μια χώρα όπου κάποιοι αστυνομικοί χρησιμοποιούν ανεπίτρεπτη βία και απ’ την άλλη πλευρά… η βία κατά των αστυνομικών καθαγιάζεται.

Ζω σε μία χώρα όπου άνθρωποι με ψυχικές ασθένειες κακοποιούνται στα ψυχιατρεία.

Ζω σε μία χώρα όπου αν έχεις γεννηθεί άπορος δεν έχεις στον ήλιο μοίρα.

Ζω σε μία χώρα όπου πολλοί με βαφτίζουν ανήθικο ή ακόμα χειρότερα με μισούν για κάτι που είμαι και όχι για κάτι που έχω διαλέξει.

Ζω σε μία χώρα όπου η πορνογραφία έχει διεισδύσει τόσο πολύ στην ζωή μας ώστε μοιράζεται σε οικογενειακές εφημερίδες.

Ζω σε μία χώρα όπου κάποιοι επιδεικνύουν τον πλούτο τους με απίστευτο θράσος όταν άλλοι δεν έχουν να φάνε.

Ζω σε μία χώρα που υπάρχουν διάφορα περίεργα site γνωριμιών, φτιαγμένα από ανύπαρκτες εταιρίες όπου παίζονται διάφορα περίεργα …(profiles ανηλίκων, profiles μελών που εκδηλώνουν δημόσια τις βίαιες διαθέσεις τους καθώς και οποιαδήποτε άλλες παράνομες ενέργειες τους…)

Ζω σε μία χώρα όπου με ταΐζουν τοξικές τροφές μόνο και μόνο για να βγάλουν περισσότερο κέρδος.

Ζω σε μια χώρα όπου βαφτίζονται ακατάλληλα τα gay φιλιά και η gay αγάπη αλλά super κατάλληλα το αίμα η υπέρμετρη βία.

Ζω σε μία χώρα όπου ο μισός πολιτικός κόσμος(νεοφιλελεύθεροι) καθαγιάζει την βία των Αμερικανών και ο άλλος μισός(αριστεροί-δεξιοί) την βία των τρομοκρατών και των εθνικών στρατών.

Ζω σε μια χώρα όπου έχουμε για πρότυπο και διδάσκεται στα σχολεία συστηματικά η Γαλλική Επανάσταση με τους δεκάδες χιλιάδες αποκεφαλισμούς αλλά ούτε λέξη δεν λέγεται για την ήρεμη επανάσταση της Ινδίας και του Γκάντι.

Ζω σε μία χώρα όπου οι περισσότεροι με την στάση τους είτε επικροτούν είτε εθελοτυφλούν για όλα τα παραπάνω.


Ζω σε ένα κόσμο που δεν μας έφταναν οι εθνικοί φτιάξαμε και ιδιωτικούς.
[Όλα τα παραπάνω κάλλιστα θα μπορούσαν να γίνουν ζω σε ένα κόσμο…]


συνεχίζεται…