Γιατί το σύμφωνο συμβίωσης είναι ανεπαρκές...

http://www.sapphogr.net/dikaiwma/marriage/mworld.html


Γαλλία: Registered Cohabitation, 1999
Civil Solidarity Pact Act ( PACS), 15.11.99, Law No.99-944,
οι σύντροφοι δεσμεύονται σε αμοιβαία υλική βοήθεια και μοιράζονται την ευθύνη για τα χρέη της οικογένειας υπογράφοντας το σχετικό σύμφωνο αμοιβαίας υποστήριξης στο τοπικό δικαστήριο. Η διάλυση επέρχεται με το θάνατο του συντρόφου ή τρείς μήνες μετά από σχετικό αίτημα ενός από τους συντρόφους. Ισχύει για κάθε ζευγάρι συγκατοικούντων συντρόφων, ανεξάρτητα από τα φύλα τους. Προσφέρει δικαιώματα κοντινότερου συγγενή, κληρονομιάς, .. κοινωνικής ασφάλισης, πρόνοιας και κοινής φορολογίας μετά από τρία χρόνια συντροφικότητας. Διαθέσιμο και σε αλλοδαπούς. Δεν υποστηρίζει κοινή κηδεμονία, δεν δίνει δικαίωμα υιοθεσίας των παιδιών του συντρόφου ούτε κοινής υιοθεσίας άλλων παιδιών.

Πορτογαλία Unregistered Cohabitation, από 15 Μαρτίου 2001
Leis de Uniones de Facto e de Economia Comum
Συντροφικά δικαιώματα "κοινής οικιακής οικονομίας" σε ζευγάρια του ίδιου φύλου και ετερόφυλα, που συμβιώνουν πάνω από δυο χρόνια. Συμπεριλαμβάνουν δικαιώματα στέγασης, κοντινότερου συγγενή, προνόμια κληρονομιάς, ιδιοκτησίας, κοινωνικής ασφάλισης, εργασιακά, φορολογικά, οικονομικής κατάστασης, πρόνοιας. Τα δικαιώματα είναι πολύ περιορισμένα και δεν καλύπτουν τα περισσότερα απο τα προνόμια που συνδέονται με το γάμο.

Σλοβενία Registered Same-Sex Partnership , 22 June 2005
Συμβόλαια συμβίωσης αναγνωρισμένων ζευγαριών
Ο νόμος καλύπτει μόνο τις σχέσεις ιδιοκτησίας, το δικαίωμα και την υποχρέωση συντήρησης του οικονομικά ασθενέσθερου συντρόφου και μόνο τμηματικά κληρονομικά δικαιώματα. Δεν υποστηρίζει δικαιώματα κοινωνικής ασφάλισης (κοινωνική ασφάλεια/παροχές και ασφάλεια υγείας, δικαιώματα στη σύνταξη) και δεν δίνει το δικαίωμα εγγύτερου συγγενή στους συντρόφους.


http://gordongr.blogspot.com/2007/04/blog-post_18.html

Ἂς πᾶμε τώρα στὸ δεύτερο ἐρώτημα: Ἐμεῖς γιατί ζητᾶμε γάμο; Δὲν ἀρκεῖ τὸ σύμφωνο συμβίωσης γιὰ νὰ καλυφθοῦν τὰ δικαιώματα τῶν ὁμόφυλων ζευγαριῶν; Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἐξίσου ἁπλῆ. Σαφῶς καὶ ἀρκεῖ. Ὅμως τὸ σύμφωνο δὲν παρέχει τὴν ἴδια κοινωνικὴ νομιμοποίηση ποὺ παρέχει ὁ γάμος. Γιὰ νὰ τὸ καταλάβουμε, ἀρκεῖ νὰ δοῦμε ἀπὸ ποῦ προῆλθε ἡ ἀνάγκη τοῦ συμφώνου. Τὸ ζήτησαν ἑτερόφυλα ζευγάρια ποὺ δὲν ἤθελαν, γιὰ ὁποιοδήποτε λόγο, νὰ δεσμευτοῦν μὲ ἕνα γάμο. Εἶναι λοιπὸν τὸ σύμφωνο, ἀπὸ τὴ φύση του, μιὰ ἐνδιάμεση κατάσταση μεταξὺ γάμου καὶ ἐλεύθερης συμβίωσης. Εἶναι μιὰ ἔννοια χρήσιμη, τόσο γιὰ τὰ ἑτερόφυλα ὅσο καὶ γιὰ τὰ ὁμόφυλα ζευγάρια, πλὴν ὅμως εἶναι ἔννοια λιγότερη τοῦ γάμου.



http://gayrightsgreece.blogspot.com/2006/12/blog-post.html

Οι ανισότητες παραμένουν

Η άνιση μεταχείριση που προβλέπει για τα ζευγάρια το Σύμφωνο Συμβίωσης σε σχέση με τον γάμο γίνεται ολοένα και λιγότερο αποδεκτή και η πίεση προς την Αριστερά για επέκταση του δικαιώματος του γάμου στα ζευγάρια του ίδιου φύλου έχει σαν αποτέλεσμα η σημερινή κεντροδεξιά πλειοψηφία να ψηφίζει βελτιώσεις ενός νόμου τον οποίο είχε πολεμήσει όταν βρισκόταν στα έδρανα της αντιπολίτευσης. Τον Ιούνιο του 2006 στα πλαίσια της μεταρρύθμισης του κληρονομικού δικαίου ψηφίστηκαν σημαντικές τροποποιήσεις όπως η πρόβλεψη για καταμερισμό των αγαθών που αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια της συμβίωσης, ενώ η ελάχιστη περίοδος που απαιτείται για υποβολή κοινής φορολογικής δήλωσης μειώθηκε στον ένα χρόνο από τρία που ήταν μέχρι τότε. Πάντως σημαντικές βελτιώσεις, όπως το δικαίωμα στη σύνταξη του αποθανόντος συντρόφου και η βελτίωση των διαδικασιών όταν ένας εκ των δύο είναι ξένος χωρίς δικαίωμα παραμονής, παραμένουν στα χαρτιά. Αν και πολλά ζευγάρια δεν έχουν επιλέξει το σύμφωνο συμβίωσης -είτε γιατί αρνούνται την επισημοποίηση της σχέσης τους, είτε γιατί προτιμούν τον γάμο- η ανάγκη για αμοιβαία προστασία έχει πείσει πολλούς άλλους: «Υπογράψαμε από έρωτα, αλλά και για λόγους προστασίας» μας εξηγεί ο Ζαν-Λυκ. «Ο σύντροφός μου είναι ιδιοκτήτης ενός σπιτιού. Αν πάθει κάτι μπορώ να μείνω εκεί τουλάχιστον δύο χρόνια.» Υπάρχει επίσης το ζήτημα της υπηκοότητας. Ο Μαρκ και ο Ρούμπεν ήταν το πρώτο ζευγάρι διαφορετικής εθνικότητας που σύναψε Σύμφωνο Συμβίωσης στις 3 Δεκεμβρίου 1999. Ο Μαρκ εξηγεί: «Ήταν ο μόνος τρόπος για να λύσουμε το θέμα της άδειας παραμονής του Ρούμπεν. Δεν ήταν όμως εύκολο και, παρότι ζούσαμε ήδη πέντε χρόνια μαζί, χρειάστηκαν μήνες πριν μπορέσει τελικά να λάβει άδεια παραμονής για οικογενειακούς λόγους». Και τα προβλήματα δεν τελειώνουν εδώ. «Ανησυχούμε για το ζήτημα της κληρονομιάς σε περίπτωση που ένας από μας πάθει κάτι».

http://gaygr.wordpress.com/2007/03/28/gaygamoschangeofsociety/

Οι μεσοβέζικες λύσεις τύπου «σύμφωνο συμβίωσης»(με απαγόρευση μάλιστα της υιοθεσίας) με κάνουν να αισθάνομαι πολίτη δεύτερης και τρίτης κατηγορίας που απλώς θα επικυρώσουν και στον νόμο τις διακρίσεις εις βάρος μου.