Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2008
Χέστηκε η φοράδα στο αλώνι…
Χέστηκε ο παγκόσμιος καπιταλισμός αν στην Ελλάδα γίνονται βανδαλισμοί. Χέστηκε επίσης ο κάτοικος της Εκάλης και της Βουλιαγμένης αν καούν όλες οι στάσεις των λεωφορείων και πυρπολυθούν ή καταληφθούν τα δημόσια κτίρια. Μόνο εμείς σαν κοινωνία βγαίνουμε χαμένοι. Μόνο σαν κοινωνία, ούτε η οικονομία, ούτε ο καπιταλισμός της Ελλάδας. Γιατί το αποτέλεσμα και αυτής της εξέγερσης θα είναι οι φτωχοί να γίνουν φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι…
Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2008
Η ελληνική «νύχτα των κρυστάλλων»
Του Brady Kiesling*
Στις 6 Δεκεμβρίου, ένας Ελληνας αστυνομικός παραβίασε τους σαφείς διατυπωμένους κανόνες εμπλοκής της υπηρεσίας του και χρησιμοποίησε παρανόμως το όπλο του. Ηταν τόσο άτυχος, ώστε να σκοτώσει ένα μικρό παιδί. Οι καταστροφές που ακολούθησαν δεν είχαν όμως καμιά σχέση με την τύχη. Δεκάδες Ελληνες δημοσιογράφοι έσπευσαν να βάψουν τα χέρια τους με το αίμα του Αλέξη. Χωρίς να περιμένουν την αυτοψία, τα αποτελέσματα της βαλλιστικής εξέτασης ή το πόρισμα των ανακριτικών αρχών, αποφάνθηκαν ότι η αστυνομία «δολοφόνησε εν ψυχρώ το νεαρό». Προσέθεσαν δε ότι ο θάνατος του Αλέξη ακολουθεί τη λογική παρόμοιων περιπτώσεων στο παρελθόν και ενισχύει τον ισχυρισμό ότι η ελληνική αστυνομία είναι εκτός ελέγχου. Η δέουσα αντίδραση της κοινωνίας απεικονίστηκε από τον ταλαντούχο σκιτσογράφο της «Καθημερινής», Ηλία Μακρή, ο οποίος στις 9 Δεκεμβρίου ζωγράφισε μια πένα να διαπερνά τρεις αστυνομικούς με την επισήμανση «συγγνώμη, εξοστρακίστηκε».
Καθώς περπατούσα στη Φιλελλήνων και έβλεπα τους εμπόρους να μαζεύουν τις σπασμένες βιτρίνες των καταστημάτων τους, μου ήλθε στο μυαλό η «Kristallnacht», η «Νύχτα των Κρυστάλλων». Ας μην λησμονούμε άλλωστε ότι οι βανδαλισμοί των καταστημάτων των Εβραίων από τους Ναζί, το 1938, ξεκίνησαν από τη δολοφονία ενός Γερμανού διπλωμάτη στο Παρίσι από έναν Εβραίο θερμοκέφαλο. Το ιδεολόγημα της συλλογικής ενοχής, το οποίο έχει εγκαταλειφθεί εδώ και χρόνια από κάθε πολιτισμένο λαό, ζει και βασιλεύει στον κόσμο της ελληνικής δημοσιογραφίας. Οι αστυνομικοί είναι φονιάδες. Γι’ αυτό πρέπει να τους λούσουμε με βενζίνη και φωτιά. Για να τους φέρουμε σε απόσταση βολής, δεν πρέπει να διστάσουμε να σπάσουμε καταστήματα ή να προβούμε σε εμπρησμούς.
Αναμφίβολα, οι Ελληνες δημοσιογράφοι θα προσβληθούν από την εν λόγω σύγκριση. Αλλωστε, το πογκρόμ των τελευταίων ημερών δεν στράφηκε εναντίον Εβραίων ή Αθίγγανων, αλλά εναντίον των τρισκατάρατων αστυνομικών. Για να μην τους προκαλέσω περισσότερο λοιπόν, τους καλώ να διαβάσουν την προκήρυξη της 17 Νοέμβρη μετά το θάνατο του 15χρονου Μιχάλη Καλτεζά από τον αστυνομικό Μελίστα. Η γλώσσα που χρησιμοποιούν σήμερα τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης ελάχιστα διαφέρει από εκείνη που χρησιμοποιούσε τότε η τρομοκρατική οργάνωση. Η διαφορά βεβαίως είναι ότι οι Ελληνες δημοσιογράφοι δεν χρειάζεται να παγιδεύσουν το αμάξι ενός αστυνομικού με εκρηκτικά, για να κατακτήσουν το δικαίωμα να παροτρύνουν άλλους να το κάνουν.
Η Νύχτα των Κρυστάλλων, ήταν ένας εκτραχηλισμός που απλώς περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να ξεσπάσει. Το ίδιο συνέβη και στη σημερινή Αθήνα. Οταν όσοι έχουν κύρος στην ελληνική κοινωνία – δάσκαλοι, πολιτικοί και δημοσιογράφοι – καθιστούν σαφές στους νέους ότι η καταστροφική τους μανία αποτελεί ένδειξη πολιτικής αρετής και δεν θα τύχει οιασδήποτε τιμωρίας, μία μικρή μεν, ικανή δε, ομάδα εξ αυτών θα εκμεταλλευθεί την ελευθερία κινήσεων που της παρέχεται. Για όσους δεν ζουν μόνιμα στην Ελλάδα, η άποψη ότι η Ελληνική Αστυνομία αποτελείται από αυταρχικούς φονιάδες φαντάζει τουλάχιστον βλακώδης. Εκπληκτοι οι τουρίστες παρακολουθούν τους Ελληνες οδηγούς να παραβιάζουν κάθε κανόνα οδικής κυκλοφορίας και ασφάλειας και να παραμένουν ατιμώρητοι. Σε άλλες χώρες, θεωρείται κοινός τόπος ότι ο σεβασμός στους νόμους σώζει πολύ περισσότερες ζωές από όσες καταστρέφει. Στην Ελλάδα όμως, τα ελληνικά σχολεία θρηνούν εκατοντάδες συμμαθητές του Αλέξη κάθε χρόνο, λόγω της ανοχής της κοινωνίας στη δολοφονική συμπεριφορά των οδηγών, στη διαφθορά των επιθεωρητών εργασίας και στην απόρριψη των τοξικών αποβλήτων των εργοστασίων στα ποτάμια.
Ο ανεπαρκής εξοπλισμός και εκπαίδευση και το πεσμένο ηθικό της ελληνικής αστυνομίας είναι συμπτώματα και όχι αιτίες της κατάρρευσης του κράτους δικαίου. Κάθε μήνα, το ελληνικό κοινοβούλιο ψηφίζει και έναν καινούργιο κακογραμμένο νόμο για να κατευνάσει την οργή της κοινής γνώμης για κάποια περίπτωση κατάχρησης εξουσίας. Οι Ελληνες, από την πλευρά τους, χειροκροτούν την ψήφιση αυτών των νόμων, αλλά αντιτίθενται στην εφαρμογή τους. Το ίδιο και οι πολιτικοί. Οι ανεφάρμοστοι νόμοι και οι εξευτελιστικοί μισθοί εγγυώνται την άνθηση της διαφθοράς στην ελληνική αστυνομία. Η διαφθορά οδηγεί μαθηματικά στην καταρράκωση του κύρους της. Η έλλειψη κύρους και σεβασμού για τα σώματα ασφαλείας αποτελούν μία πολύ βολική λογική εξήγηση για την ανομία σε όλα τα επίπεδα της ελληνικής κοινωνίας.
Πράγματι, υπάρχουν θερμόαιμοι στους κόλπους της αστυνομίας, οι οποίοι ενίοτε υιοθετούν βίαιες συμπεριφορές απέναντι σε όσους μετανάστες πέφτουν στα χέρια τους. Αλλά οι νταήδες αυτοί είναι ταυτόχρονα και δειλοί, ενώ η δημογραφική ομάδα των ανυπεράσπιστων τους οποίους μπορούν να βασανίσουν ατιμώρητα είναι μικρή και συρρικνώνεται συνεχώς. Οι αστυνομικοί που παραβιάζουν τον όρκο τους διακινδυνεύουν την ίδια βραδυκίνητη και επιφυλακτική απονομή δικαιοσύνης που περιμένει κάθε Ελληνα που παρανομεί.
Ο σεβασμός του κράτους δικαίου απαιτεί ο θάνατος του Αλέξη να τύχει παραδειγματικής και ταχείας τιμωρίας. Οι δικαστές και οι ένορκοι, έχοντας κατά νου όλα τα στοιχεία της υπόθεσης, οφείλουν να ζυγίσουν από τη μία πλευρά το δικαίωμα της αυτοάμυνας κάθε ανθρώπινου όντος –συμπεριλαμβανομένων και των αστυνομικών– και από την άλλη την υποχρέωση των οργάνων της πολιτείας να προστατεύουν την ανθρώπινη ζωή ακόμη και με κίνδυνο της δικής τους. Η ελληνική κοινωνία θα γίνει υγιέστερη μόνο αν τιμωρηθεί το ίδιο το έγκλημα και όχι αυτό που τα ΜΜΕ αντιλαμβάνονται ως έγκλημα.
Κάθε Νύχτα των Κρυστάλλων αποτελεί πλήγμα για τον αυτοσεβασμό ενός έθνους. Αφού διασκεδάσαμε ολόκληρο τον κόσμο με την ανικανότητα της ελληνικής αστυνομίας να υπερασπίσει την Αθήνα ενάντια σε μερικές εκατοντάδες ταραξίες, τώρα μερικοί υπεύθυνοι δημοσιογράφοι αλλάζουν γραμμή προκειμένου να συντονιστούν με τον προβληματισμό της κοινής γνώμης. Ισως τα γεγονότα της περασμένης εβδομάδας να εντάσσονται σε μία ευρύτερη διαδικασία ωρίμασης. Οι δημοσιογράφοι είναι τα χαϊδεμένα παιδιά της ελληνικής κοινωνίας. Ας τους αφήσουμε να δικαιολογήσουν τις ναρκισσιστικές επαναστατικές τους ασκήσεις, παίζοντας το ρόλο της νομιμοποιημένης εκδοχής της 17 Νοέμβρη, αντί να υπερασπιστούν με σθένος, ως οφείλουν, το κράτος δικαίου σε μία στιγμή που το κράτος αποτυγχάνει, όπως τώρα, να προστατεύσει τους πολίτες του.
* O κ. Brady Kiesling είναι πρώην διπλωμάτης των ΗΠΑ. Παραιτήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ κι έκτοτε ζει μόνιμα στη χώρα μας.
Καθημερινή
Στις 6 Δεκεμβρίου, ένας Ελληνας αστυνομικός παραβίασε τους σαφείς διατυπωμένους κανόνες εμπλοκής της υπηρεσίας του και χρησιμοποίησε παρανόμως το όπλο του. Ηταν τόσο άτυχος, ώστε να σκοτώσει ένα μικρό παιδί. Οι καταστροφές που ακολούθησαν δεν είχαν όμως καμιά σχέση με την τύχη. Δεκάδες Ελληνες δημοσιογράφοι έσπευσαν να βάψουν τα χέρια τους με το αίμα του Αλέξη. Χωρίς να περιμένουν την αυτοψία, τα αποτελέσματα της βαλλιστικής εξέτασης ή το πόρισμα των ανακριτικών αρχών, αποφάνθηκαν ότι η αστυνομία «δολοφόνησε εν ψυχρώ το νεαρό». Προσέθεσαν δε ότι ο θάνατος του Αλέξη ακολουθεί τη λογική παρόμοιων περιπτώσεων στο παρελθόν και ενισχύει τον ισχυρισμό ότι η ελληνική αστυνομία είναι εκτός ελέγχου. Η δέουσα αντίδραση της κοινωνίας απεικονίστηκε από τον ταλαντούχο σκιτσογράφο της «Καθημερινής», Ηλία Μακρή, ο οποίος στις 9 Δεκεμβρίου ζωγράφισε μια πένα να διαπερνά τρεις αστυνομικούς με την επισήμανση «συγγνώμη, εξοστρακίστηκε».
Καθώς περπατούσα στη Φιλελλήνων και έβλεπα τους εμπόρους να μαζεύουν τις σπασμένες βιτρίνες των καταστημάτων τους, μου ήλθε στο μυαλό η «Kristallnacht», η «Νύχτα των Κρυστάλλων». Ας μην λησμονούμε άλλωστε ότι οι βανδαλισμοί των καταστημάτων των Εβραίων από τους Ναζί, το 1938, ξεκίνησαν από τη δολοφονία ενός Γερμανού διπλωμάτη στο Παρίσι από έναν Εβραίο θερμοκέφαλο. Το ιδεολόγημα της συλλογικής ενοχής, το οποίο έχει εγκαταλειφθεί εδώ και χρόνια από κάθε πολιτισμένο λαό, ζει και βασιλεύει στον κόσμο της ελληνικής δημοσιογραφίας. Οι αστυνομικοί είναι φονιάδες. Γι’ αυτό πρέπει να τους λούσουμε με βενζίνη και φωτιά. Για να τους φέρουμε σε απόσταση βολής, δεν πρέπει να διστάσουμε να σπάσουμε καταστήματα ή να προβούμε σε εμπρησμούς.
Αναμφίβολα, οι Ελληνες δημοσιογράφοι θα προσβληθούν από την εν λόγω σύγκριση. Αλλωστε, το πογκρόμ των τελευταίων ημερών δεν στράφηκε εναντίον Εβραίων ή Αθίγγανων, αλλά εναντίον των τρισκατάρατων αστυνομικών. Για να μην τους προκαλέσω περισσότερο λοιπόν, τους καλώ να διαβάσουν την προκήρυξη της 17 Νοέμβρη μετά το θάνατο του 15χρονου Μιχάλη Καλτεζά από τον αστυνομικό Μελίστα. Η γλώσσα που χρησιμοποιούν σήμερα τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης ελάχιστα διαφέρει από εκείνη που χρησιμοποιούσε τότε η τρομοκρατική οργάνωση. Η διαφορά βεβαίως είναι ότι οι Ελληνες δημοσιογράφοι δεν χρειάζεται να παγιδεύσουν το αμάξι ενός αστυνομικού με εκρηκτικά, για να κατακτήσουν το δικαίωμα να παροτρύνουν άλλους να το κάνουν.
Η Νύχτα των Κρυστάλλων, ήταν ένας εκτραχηλισμός που απλώς περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να ξεσπάσει. Το ίδιο συνέβη και στη σημερινή Αθήνα. Οταν όσοι έχουν κύρος στην ελληνική κοινωνία – δάσκαλοι, πολιτικοί και δημοσιογράφοι – καθιστούν σαφές στους νέους ότι η καταστροφική τους μανία αποτελεί ένδειξη πολιτικής αρετής και δεν θα τύχει οιασδήποτε τιμωρίας, μία μικρή μεν, ικανή δε, ομάδα εξ αυτών θα εκμεταλλευθεί την ελευθερία κινήσεων που της παρέχεται. Για όσους δεν ζουν μόνιμα στην Ελλάδα, η άποψη ότι η Ελληνική Αστυνομία αποτελείται από αυταρχικούς φονιάδες φαντάζει τουλάχιστον βλακώδης. Εκπληκτοι οι τουρίστες παρακολουθούν τους Ελληνες οδηγούς να παραβιάζουν κάθε κανόνα οδικής κυκλοφορίας και ασφάλειας και να παραμένουν ατιμώρητοι. Σε άλλες χώρες, θεωρείται κοινός τόπος ότι ο σεβασμός στους νόμους σώζει πολύ περισσότερες ζωές από όσες καταστρέφει. Στην Ελλάδα όμως, τα ελληνικά σχολεία θρηνούν εκατοντάδες συμμαθητές του Αλέξη κάθε χρόνο, λόγω της ανοχής της κοινωνίας στη δολοφονική συμπεριφορά των οδηγών, στη διαφθορά των επιθεωρητών εργασίας και στην απόρριψη των τοξικών αποβλήτων των εργοστασίων στα ποτάμια.
Ο ανεπαρκής εξοπλισμός και εκπαίδευση και το πεσμένο ηθικό της ελληνικής αστυνομίας είναι συμπτώματα και όχι αιτίες της κατάρρευσης του κράτους δικαίου. Κάθε μήνα, το ελληνικό κοινοβούλιο ψηφίζει και έναν καινούργιο κακογραμμένο νόμο για να κατευνάσει την οργή της κοινής γνώμης για κάποια περίπτωση κατάχρησης εξουσίας. Οι Ελληνες, από την πλευρά τους, χειροκροτούν την ψήφιση αυτών των νόμων, αλλά αντιτίθενται στην εφαρμογή τους. Το ίδιο και οι πολιτικοί. Οι ανεφάρμοστοι νόμοι και οι εξευτελιστικοί μισθοί εγγυώνται την άνθηση της διαφθοράς στην ελληνική αστυνομία. Η διαφθορά οδηγεί μαθηματικά στην καταρράκωση του κύρους της. Η έλλειψη κύρους και σεβασμού για τα σώματα ασφαλείας αποτελούν μία πολύ βολική λογική εξήγηση για την ανομία σε όλα τα επίπεδα της ελληνικής κοινωνίας.
Πράγματι, υπάρχουν θερμόαιμοι στους κόλπους της αστυνομίας, οι οποίοι ενίοτε υιοθετούν βίαιες συμπεριφορές απέναντι σε όσους μετανάστες πέφτουν στα χέρια τους. Αλλά οι νταήδες αυτοί είναι ταυτόχρονα και δειλοί, ενώ η δημογραφική ομάδα των ανυπεράσπιστων τους οποίους μπορούν να βασανίσουν ατιμώρητα είναι μικρή και συρρικνώνεται συνεχώς. Οι αστυνομικοί που παραβιάζουν τον όρκο τους διακινδυνεύουν την ίδια βραδυκίνητη και επιφυλακτική απονομή δικαιοσύνης που περιμένει κάθε Ελληνα που παρανομεί.
Ο σεβασμός του κράτους δικαίου απαιτεί ο θάνατος του Αλέξη να τύχει παραδειγματικής και ταχείας τιμωρίας. Οι δικαστές και οι ένορκοι, έχοντας κατά νου όλα τα στοιχεία της υπόθεσης, οφείλουν να ζυγίσουν από τη μία πλευρά το δικαίωμα της αυτοάμυνας κάθε ανθρώπινου όντος –συμπεριλαμβανομένων και των αστυνομικών– και από την άλλη την υποχρέωση των οργάνων της πολιτείας να προστατεύουν την ανθρώπινη ζωή ακόμη και με κίνδυνο της δικής τους. Η ελληνική κοινωνία θα γίνει υγιέστερη μόνο αν τιμωρηθεί το ίδιο το έγκλημα και όχι αυτό που τα ΜΜΕ αντιλαμβάνονται ως έγκλημα.
Κάθε Νύχτα των Κρυστάλλων αποτελεί πλήγμα για τον αυτοσεβασμό ενός έθνους. Αφού διασκεδάσαμε ολόκληρο τον κόσμο με την ανικανότητα της ελληνικής αστυνομίας να υπερασπίσει την Αθήνα ενάντια σε μερικές εκατοντάδες ταραξίες, τώρα μερικοί υπεύθυνοι δημοσιογράφοι αλλάζουν γραμμή προκειμένου να συντονιστούν με τον προβληματισμό της κοινής γνώμης. Ισως τα γεγονότα της περασμένης εβδομάδας να εντάσσονται σε μία ευρύτερη διαδικασία ωρίμασης. Οι δημοσιογράφοι είναι τα χαϊδεμένα παιδιά της ελληνικής κοινωνίας. Ας τους αφήσουμε να δικαιολογήσουν τις ναρκισσιστικές επαναστατικές τους ασκήσεις, παίζοντας το ρόλο της νομιμοποιημένης εκδοχής της 17 Νοέμβρη, αντί να υπερασπιστούν με σθένος, ως οφείλουν, το κράτος δικαίου σε μία στιγμή που το κράτος αποτυγχάνει, όπως τώρα, να προστατεύσει τους πολίτες του.
* O κ. Brady Kiesling είναι πρώην διπλωμάτης των ΗΠΑ. Παραιτήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ κι έκτοτε ζει μόνιμα στη χώρα μας.
Καθημερινή
Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2008
Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2008
Φυλακή 2
Ας υποθέσουμε ότι είστε ένα ετεροφυλόφιλο αντρόγυνο. Παντρευτήκατε με συνοικέσιο. Έχετε κάνει παιδιά και οικογένεια εδώ και 20 χρόνια. Όμως ζείτε όλον αυτόν τον καιρό μόνο σαν φίλοι. Οι κοινωνικές προκαταλήψεις η οικονομική δυσπραγία και η δική σας ατολμία σας έκανε να μην πάρετε και να μην παίρνετε γενναίες αποφάσεις πολλές. Ζείτε μόνο σαν φίλοι τόσα χρόνια χωρίς έρωτα για χάρη της κοινωνίας και των παιδιών σας. Πως αισθάνεστε πόσο εγκλωβισμένοι;
Δυστυχώς όσα γράφω βασίζονται σε αληθινές καταστάσεις…
Δυστυχώς όσα γράφω βασίζονται σε αληθινές καταστάσεις…
Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου 2008
Φυλακή
Ας υποθέσουμε ότι είστε (ετεροφυλόφιλη) γυναίκα στην επαρχία, χωρίς δουλειά αφού έτσι “έπρεπε”: Η γυναίκα δεν πρέπει να δουλεύει, φροντίζει τα παιδιά (Μην νομίζετε ότι μέχρι πρόσφατα ή και τώρα αυτά δεν συμβαίνουν). Τα παιδιά σας μεγάλωσαν και σπουδάζουν στην Αθήνα. Η σχέση σας με τον κρυπτόαμφιφυλόφιλο-απαρχαιωμένων αντιλήψεων σύζυγο σας έχει βουλιάξει εδώ και χρόνια. Και εσείς κάνετε έναν άλλο μακροχρόνιο δεσμό με έναν άλλον άντρα. Ο κρυπτοαμφιφυλόφιλος άντρας σας το ανακαλύπτει και σας κάνει ρεζίλι στους γονείς σας, στα παιδιά σας. Οι γονείς σας απορρίπτουν, το πιο σκληρό και τα παιδιά σας. Προτείνουν στον κρυπτοαμφιφυλόφιλο σύζυγο σας να σας διώξει από το σπίτι. Εσείς όμως εξαρτάστε απόλυτα από αυτόν αφού ποτέ δε σας δόθηκε η ευκαιρία να ανεξαρτοποιηθείτε. Ζείτε σ’ αυτήν την φυλακή τώρα που λέγεται οικογενειακή εστία: απελπισμένη όπου με ένα νεύμα ο σύζυγος σα;(που σας “λυπάται”) μπορεί να σας λιώσει σαν σκουλήκι, Πως αισθάνεστε; Πόσο εγκλωβισμένη;
Κυριακή 24 Αυγούστου 2008
Κυριακή 10 Αυγούστου 2008
Παρασκευή 1 Αυγούστου 2008
Προς όσους τους αρέσει η φιλοσοφία και προς όλους τους αρχαιοφασίστες.
«Πηδούσε τους μαθητές του ο Σωκράτης;» Ρωτούσε και ξαναρωτούσε τους μαθητές του ο καθηγητής Λιαντίνης.
Ηθέλε να τους κάνει να αναρωτηθούν.
Αν είσαι τόσο στενόμυαλος και γεμάτος προκαταλήψεις που δεν μπορείς να δεχτείς ούτε αυτό το ασήμαντο γεγονός πως θα μπορέσεις να ψάξεις για τις μεγάλες αλήθειες;
Σάββατο 19 Ιουλίου 2008
Γιατί ο θάνατος πονάει το ίδιο όλους μας.
[tears of the existence animated short film alberto verdeja]
Σάββατο 5 Ιουλίου 2008
Πέμπτη 3 Ιουλίου 2008
Τηλεοπτικά Βραβεία 2007-2008
Προσπαθώντας να ξεφύγω λίγο από όσα έζησα φέτος, αγαπητό μου ημερολόγιο , ας σπάσουμε λίγη πλάκα…
Δόθηκαν αυτή την βδομάδα τα τηλεοπτικά βραβεία για την σεζόν 2007-2008. Έχω κρατήσει ένα κουπόνι ψηφοφορίας του κοινού και σκέφτομαι τι θα ψήφιζα εγώ… xμ... για να δούμε:
Αγαπημένη ελληνική κωμική σειρά: Siemens
Αγαπημένη ελληνική δραματική σειρά: Ζαχοπουλειάδα
Αγαπημένη ξένη σειρά: Sex in the Paris (Nicola-Carla)
Αγαπημένη ελληνική καθημερινή σειρά: Σφίξε κι αλλό το ζωνάρι!
Αγαπημένος παρουσιαστής εκτός ειδήσεων: Λιακόπουλος
Αγαπημένη παρουσιάστρια εκτός ειδήσεων: Σεβασμιότατος Άνθιμος
Αγαπημένος παρουσιαστής ειδήσεων: Π. Ψωμιάδης
Αγαπημένη παρουσιάστρια ειδήσεων: Ολγα Τρέμη
Αγαπημένος σπορτκάστερ: Γεωργίου
Αγαπημένος ηθοποιός ελληνικής σειράς: α) Θέμος Αναστασιάδης
β) Κούγιας
Αγαπημένη ηθοποιός ελληνικής σειράς: Εύη Τσέκου
Αγαπημένο τηλεπαιχνίδι ή σόου: ΠΑΣΟΚ
Αγαπημένη ενημερωτική εκπομπή: Ειδήσεις του STAR
Αγαπημένη ψυχαγωγική εκπομπή: Αποδείξεις
Αγαπημένος/η παρουσιάστρια καιρού: Ευάγγελος Αντώναρος….
Δόθηκαν αυτή την βδομάδα τα τηλεοπτικά βραβεία για την σεζόν 2007-2008. Έχω κρατήσει ένα κουπόνι ψηφοφορίας του κοινού και σκέφτομαι τι θα ψήφιζα εγώ… xμ... για να δούμε:
Αγαπημένη ελληνική κωμική σειρά: Siemens
Αγαπημένη ελληνική δραματική σειρά: Ζαχοπουλειάδα
Αγαπημένη ξένη σειρά: Sex in the Paris (Nicola-Carla)
Αγαπημένη ελληνική καθημερινή σειρά: Σφίξε κι αλλό το ζωνάρι!
Αγαπημένος παρουσιαστής εκτός ειδήσεων: Λιακόπουλος
Αγαπημένη παρουσιάστρια εκτός ειδήσεων: Σεβασμιότατος Άνθιμος
Αγαπημένος παρουσιαστής ειδήσεων: Π. Ψωμιάδης
Αγαπημένη παρουσιάστρια ειδήσεων: Ολγα Τρέμη
Αγαπημένος σπορτκάστερ: Γεωργίου
Αγαπημένος ηθοποιός ελληνικής σειράς: α) Θέμος Αναστασιάδης
β) Κούγιας
Αγαπημένη ηθοποιός ελληνικής σειράς: Εύη Τσέκου
Αγαπημένο τηλεπαιχνίδι ή σόου: ΠΑΣΟΚ
Αγαπημένη ενημερωτική εκπομπή: Ειδήσεις του STAR
Αγαπημένη ψυχαγωγική εκπομπή: Αποδείξεις
Αγαπημένος/η παρουσιάστρια καιρού: Ευάγγελος Αντώναρος….
Τετάρτη 18 Ιουνίου 2008
Τετάρτη 11 Ιουνίου 2008
Κυριακή 1 Ιουνίου 2008
Δέκα gay&lesbian επιτυχημένοι γάμοι.
Στην ιστοσελίδα:
http://10couples.org/
δείτε 10 ευτυχισμένα παντρεμένα ζευγάρια να μιλάνε για την σχέση και τον γάμο τους.
Άντε περάστε επιτέλους τον νόμο και στην Ελλάδα… Μπορεί και να μειώσουμε τα διαζύγια στις στατιστικές…
Δύο από τα δέκα ζευγάρια:
Eric and Stan:
Jan and Lauren:
http://10couples.org/
δείτε 10 ευτυχισμένα παντρεμένα ζευγάρια να μιλάνε για την σχέση και τον γάμο τους.
Άντε περάστε επιτέλους τον νόμο και στην Ελλάδα… Μπορεί και να μειώσουμε τα διαζύγια στις στατιστικές…
Δύο από τα δέκα ζευγάρια:
Eric and Stan:
Jan and Lauren:
Κυριακή 25 Μαΐου 2008
25 05 08
Αγαπητό μου ημερολόγιο πέρασαν δυο ημέρες από τότε που η μητέρα μου με αποκάλεσε μαλάκα επειδή κάθισα για λίγο πάνω στον καναπέ με τις κάλτσες μου. Αναρωτιέμαι πως μπορώ να ζω σε ένα κόσμο που έχει περισσότερη αία ο καναπές από το παιδί σου. Η ίδια τσακώθηκε άγρια με την θεία μου πριν κανένα μήνα επειδή η θεια μου ζητούσε επιτακτικά από τον πατέρα μου κάποια χωράφια. Μας είχαν τρελάνει στα τηλέφωνα παρόλο που εμείς είχαμε τις δικές μας σκοτούρες. Δεν καταλάβαινε όμως ότι η ίδια ή μάλλον χειρότερη. Για ένα κομμάτι λευκού καναπέ βρίζει χυδαία το παιδί . Τα αντικείμενα έχουν περισσότερη αξία από τους ανθρώπους. Πως μπορώ να ζήσω σε ένα τέτοιο κόσμο. Όταν όλοι σου λένε ή αφήνουν να εννοηθεί ότι ωραία γιατί έπιασες τη καλή και είσαι εξασφαλισμένος Δεν έγινα δάσκαλός για να τα οικονομήσω. Δεν είναι εύκολο χρήμα όπως είπε η Ράνια η συνάδελφος που είχαμε φέτος την κόντρα που σου έχω ήδη περιγράψει αγαπητό μου ημερολόγιο και αγαπητέ μου κύριε φριντερμαν. Οι καναπέδες είναι για να τους λερώνουν οι άνθρωποι που κάθονται πάνω τους και τα υπνοδωμάτια δεν γίνεται να είναι στη τρίχα… Και δάσκαλος που να πάρει δεν έγινα για να εξασφαλίσω τον εαυτό μου ή για να βγάλω εύκολο χρήμα που να πάρει. Ακόμα και ο σχολικός σύμβουλος της περιοχής όταν πήγα κλαμένος να του μιλήσω γιατί είχα πελαγώσει λόγω των καταστάσεων που αντιμετώπιζα με ρώτησε για αυτό ΔΕΝ ΣΕ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ. Πως μπορώ να ζήσω σε ένα τέτοιο κόσμο αγαπητό μου ημερολόγιο δεν μπορώ να ζήσω σε ένα τέτοιο κόσμο. Το μόνο που θα κάνω προς το παρόν είναι να κλειστώ ακόμα περισσότερο στον εαυτό μου. Και πόσο θα ήθελα ν α πάω να μείνω στο δικό μου σπίτι… Να μην έχω κανέναν ανάγκη. Αστό καλό το σπίτι και η οικογένεια μου το μόνο καταφύγιο που είχα μετά από όσα μου είχαν συμβεί φέτος, καταρρέουν . Ο αδελφός μου με βρίζει επειδή ροχαλίζω, η μάνα μου για ασήμαντο λόγο, και ο πατέρας μου συμπεριφέρεται λες και είμαι δέκα χρόνων. Δεν αντέχω άλλό.
Παρασκευή 23 Μαΐου 2008
Λίγο πριν την ορκωμοσία…*
Τι αξίες να συμβολίσει η ορκωμοσία;
Την καθηγήτρια κοινωνιολογίας που ωρύονταν (με αφορμή περιστατικό λεσβίας που παράτησε τον άντρα της δημοσιευμένο σε εφημερίδα τύπου caputsino) ότι η ομοφυλοφιλία είναι ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ και ότι προωθείτε η αύξηση της από παγκόσμια κέντρα εξουσίας; [Για να καταλάβετε τι μαθήματα γίνονται στα ελληνικά πανεπιστήμια.]
Τον καθηγητή Φυσικής που τον πήρα τηλέφωνο(γιατί ήμουν άρρωστος με πυρετό και δεν μπορούσα να πάω) για να τον ρωτήσω πότε ξεκινάνε τα εργαστήρια και άρχισε να μου φωνάζει «Τι; Με παίρνεις τηλέφωνο στο γραφείο μου για να με ρωτήσεις για τα εργαστήρια; Τι θα γινόταν αν με έπαιρνε κάθε φοιτητής τηλέφωνο στο γραφείο μου;» [Το τηλέφωνο του το είχα βρει στον οδηγό σπουδών] «ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ ΤΩΡΑ.» Του το έδωσα επειδή με είχε ψαρώσει(ε όχι δεν περιμένεις τέτοια συμπεριφορά από καθηγητές πανεπιστήμιου). Αναγκαστικά να πάω κατ’ ευθείαν μες στον πυρετό να του ζητήσω συγνώμη μόνο και μόνο επειδή τον πήρα τηλέφωνο για μια πληροφορία. Όταν βγήκα απ’ το γραφείο του έκλαιγα.
Τον βοηθό του που όταν αργότερα πήγα να μου εξηγήσει γιατί είχα πάρει 3,5 στις εξετάσεις με ρώτησε στο τέλος: «Πότε θα το ξαναδώσεις;» Του απάντησα «τον Ιούνιο.» [Ήταν μάθημα Φεβρουαρίου αλλά μπορούσα να το δώσω τον Ιούνιο μιας και ήμουν επί πτυχίο και χρωστούσα πολύ λίγα] Και μου απάντησε ειρωνικά «Πιστεύεις ότι θα το περάσεις αν το ξαναδώσεις τόσο σύντομα;»
Την προαναφερθέντα(στην 1η παράγραφο) καθηγήτρια που μπαίνοντας να μας δώσει διευκρινήσεις στην εξέταση έβρισε πρώτα όλα τα κορίτσια ομαδικώς (είχε ένα κόλλημα εναντίον του Χριστιανισμού, μιας και πίστευε αλλού, αφού μες στο μάθημα φώναζε «ΜΑ ΤΟ ΔΙΑ ΜΑ, ΤΟΝ ΠΩΣΕΙΔΩΝΑ») λέγοντας τους «Παντρεύεστε στις Εκκλήσιες και μετά γίνεστε ΠΟΥΤΑΝΕΣ των άντρων σας και σας ΓΑΜΑΝΕ όποτε θέλουν» κανονικά τα είπε έτσι, σε αμφιθέατρο με 200 φοιτητές και τους με επιτηρητές των εξετάσεων παρόντες. Συνέχισε το ρεσιτάλ λέγοντας ότι πιστεύει ότι οι περισσότεροι εκ των φοιτητών δεν είναι διεφθαρμένοι… [Γιατί οι φοιτητές με την τόση δύναμη και εξουσία μπορούν να είναι και διεφθαρμένοι]. Και έκλεισε φωνάζοντας «Άιντε ΧΑΙΒΑΝΙΑ γράψτε τώρα.»; Και όλα αυτά στις διευκρινήσεις για την εξέταση, όταν εννοείτε ότι πρέπει να είσαι ήρεμος.
Τον άλλο τον καθηγητή που είχε βάλει ταυτόχρονα την κόρη του και στα προπτυχιακά, και σε μεταπτυχιακό (στο ίδιο τμήμα) και να εργάζεται στο γραφείο του και να κάνει διαλέξεις σε Συνέδρια;
Το 90% των καθηγητών που μας κοίταζαν λες και ήμασταν μυρμήγκια; Που ήταν απλησίαστοι λες και είχες να κάνεις με πρωθυπουργούς; Που τους ζητούσες μια διευκόλυνση και σε αγνοούσαν επιδεικτικά;
Τους γραμματείς (και φαρισαίους) της σχολής που κάποια φορά πήγα να συμπληρώσω μια αίτηση και ακούμπησα στο γραφείο μιας εξ αυτών και άρχισε να μου φωνάζει «Όχι εδώ: Μην ακουμπάς πάνω στο γραφείο μου για να γράψεις την αίτηση.»
Γραμμένους σας έχω ρε! Ούτε μια φορά δεν αντέγραψα όπως έκανε η πλειοψηφία των συμφοιτητών μου, μερικοί εκ των οποίων έρχονταν και σας έγλυφαν στην συνέχεια. Όλα με την αξία μου! Για αυτό έχω γραμμένη στα παλαιά υποδήματα μου,και τις τελετές σας και εσάς. Και γιατί πολλοί από εσάς ποτέ δεν τον τιμήσατε τον όρκο σας, τον όρκο που τώρα μας βάζετε εμάς να πούμε. Μακάρι να γίνονταν να τις αποφύγω τις τελετές σας γιατί σας έχει σιχαθεί η ψυχή μου. Άλλα δεν γίνεται είναι και αυτό υποχρεωτικό. Το κερασάκι.
Υ.Γ. Και σεις βλαμμένα συνεχίστε να κάνετε πορείες για να μην έρθει η αξιολόγηση στα πανεπιστήμια. Για να συνεχίζουν οι καθηγητές να συμπεριφέρονται ωσάν να έχουν πιάσει τους όρχεις του Πάπα. Για να μην αλλάξει τίποτα σ’ αυτήν την χώρα.
*Γράφτηκε λίγο πριν την ορκωμοσία μου δημοσιεύεται τώρα...
Την καθηγήτρια κοινωνιολογίας που ωρύονταν (με αφορμή περιστατικό λεσβίας που παράτησε τον άντρα της δημοσιευμένο σε εφημερίδα τύπου caputsino) ότι η ομοφυλοφιλία είναι ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ και ότι προωθείτε η αύξηση της από παγκόσμια κέντρα εξουσίας; [Για να καταλάβετε τι μαθήματα γίνονται στα ελληνικά πανεπιστήμια.]
Τον καθηγητή Φυσικής που τον πήρα τηλέφωνο(γιατί ήμουν άρρωστος με πυρετό και δεν μπορούσα να πάω) για να τον ρωτήσω πότε ξεκινάνε τα εργαστήρια και άρχισε να μου φωνάζει «Τι; Με παίρνεις τηλέφωνο στο γραφείο μου για να με ρωτήσεις για τα εργαστήρια; Τι θα γινόταν αν με έπαιρνε κάθε φοιτητής τηλέφωνο στο γραφείο μου;» [Το τηλέφωνο του το είχα βρει στον οδηγό σπουδών] «ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ ΤΩΡΑ.» Του το έδωσα επειδή με είχε ψαρώσει(ε όχι δεν περιμένεις τέτοια συμπεριφορά από καθηγητές πανεπιστήμιου). Αναγκαστικά να πάω κατ’ ευθείαν μες στον πυρετό να του ζητήσω συγνώμη μόνο και μόνο επειδή τον πήρα τηλέφωνο για μια πληροφορία. Όταν βγήκα απ’ το γραφείο του έκλαιγα.
Τον βοηθό του που όταν αργότερα πήγα να μου εξηγήσει γιατί είχα πάρει 3,5 στις εξετάσεις με ρώτησε στο τέλος: «Πότε θα το ξαναδώσεις;» Του απάντησα «τον Ιούνιο.» [Ήταν μάθημα Φεβρουαρίου αλλά μπορούσα να το δώσω τον Ιούνιο μιας και ήμουν επί πτυχίο και χρωστούσα πολύ λίγα] Και μου απάντησε ειρωνικά «Πιστεύεις ότι θα το περάσεις αν το ξαναδώσεις τόσο σύντομα;»
Την προαναφερθέντα(στην 1η παράγραφο) καθηγήτρια που μπαίνοντας να μας δώσει διευκρινήσεις στην εξέταση έβρισε πρώτα όλα τα κορίτσια ομαδικώς (είχε ένα κόλλημα εναντίον του Χριστιανισμού, μιας και πίστευε αλλού, αφού μες στο μάθημα φώναζε «ΜΑ ΤΟ ΔΙΑ ΜΑ, ΤΟΝ ΠΩΣΕΙΔΩΝΑ») λέγοντας τους «Παντρεύεστε στις Εκκλήσιες και μετά γίνεστε ΠΟΥΤΑΝΕΣ των άντρων σας και σας ΓΑΜΑΝΕ όποτε θέλουν» κανονικά τα είπε έτσι, σε αμφιθέατρο με 200 φοιτητές και τους με επιτηρητές των εξετάσεων παρόντες. Συνέχισε το ρεσιτάλ λέγοντας ότι πιστεύει ότι οι περισσότεροι εκ των φοιτητών δεν είναι διεφθαρμένοι… [Γιατί οι φοιτητές με την τόση δύναμη και εξουσία μπορούν να είναι και διεφθαρμένοι]. Και έκλεισε φωνάζοντας «Άιντε ΧΑΙΒΑΝΙΑ γράψτε τώρα.»; Και όλα αυτά στις διευκρινήσεις για την εξέταση, όταν εννοείτε ότι πρέπει να είσαι ήρεμος.
Τον άλλο τον καθηγητή που είχε βάλει ταυτόχρονα την κόρη του και στα προπτυχιακά, και σε μεταπτυχιακό (στο ίδιο τμήμα) και να εργάζεται στο γραφείο του και να κάνει διαλέξεις σε Συνέδρια;
Το 90% των καθηγητών που μας κοίταζαν λες και ήμασταν μυρμήγκια; Που ήταν απλησίαστοι λες και είχες να κάνεις με πρωθυπουργούς; Που τους ζητούσες μια διευκόλυνση και σε αγνοούσαν επιδεικτικά;
Τους γραμματείς (και φαρισαίους) της σχολής που κάποια φορά πήγα να συμπληρώσω μια αίτηση και ακούμπησα στο γραφείο μιας εξ αυτών και άρχισε να μου φωνάζει «Όχι εδώ: Μην ακουμπάς πάνω στο γραφείο μου για να γράψεις την αίτηση.»
Γραμμένους σας έχω ρε! Ούτε μια φορά δεν αντέγραψα όπως έκανε η πλειοψηφία των συμφοιτητών μου, μερικοί εκ των οποίων έρχονταν και σας έγλυφαν στην συνέχεια. Όλα με την αξία μου! Για αυτό έχω γραμμένη στα παλαιά υποδήματα μου,και τις τελετές σας και εσάς. Και γιατί πολλοί από εσάς ποτέ δεν τον τιμήσατε τον όρκο σας, τον όρκο που τώρα μας βάζετε εμάς να πούμε. Μακάρι να γίνονταν να τις αποφύγω τις τελετές σας γιατί σας έχει σιχαθεί η ψυχή μου. Άλλα δεν γίνεται είναι και αυτό υποχρεωτικό. Το κερασάκι.
Υ.Γ. Και σεις βλαμμένα συνεχίστε να κάνετε πορείες για να μην έρθει η αξιολόγηση στα πανεπιστήμια. Για να συνεχίζουν οι καθηγητές να συμπεριφέρονται ωσάν να έχουν πιάσει τους όρχεις του Πάπα. Για να μην αλλάξει τίποτα σ’ αυτήν την χώρα.
*Γράφτηκε λίγο πριν την ορκωμοσία μου δημοσιεύεται τώρα...
Πέμπτη 22 Μαΐου 2008
Eίμαστε ενα μάτσο κρέας
[youtube=http://youtube.com/watch?v=VRAh3Qse-Us]
[youtube=http://youtube.com/watch?v=BX5-5bVJIYM]
[youtube=http://youtube.com/watch?v=BX5-5bVJIYM]
Πέμπτη 1 Μαΐου 2008
Κυριακή 27 Απριλίου 2008
Η ισλαμοποίηση της Ευρώπης απειλεί την ελευθερία μας;
Οι μουσουλμάνοι απλώς απεχθάνονται ορισμένες πτυχές του δικού μας πολιτισμού, είτε αυτό λέγεται παγκοσμιοποίηση είτε ποπ - ροκ μουσική είτε σεξουαλική ελευθεριότητα και ομοφυλοφιλία διάβασα πρόσφατα σε blog… Δεν άντεξα… Παρόλη την τόση κούραση που νιώθω το τελευταίο καιρό λόγω των επαγγελματικών μου υποχρεώσεων που με αναγκάζει να απέχω από το ιστολογείν έπρεπε να απαντήσω σε αυτό.
Η ομοφυλοφιλία είναι πτυχή του δικού μας πολιτισμού??????????
Κάνετε λάθος κυρία μου. Η ανοχή στη ομοφυλοφιλία είναι πτυχή του δικού μας πολιτισμού. Οι ομοφυλόφιλοι υπάρχουν, υπήρχαν κι θα υπάρχουν ανεξαρτήτως αν «φαίνονται» ή όχι, του πόσο καταπιέζονται ή όχι…
Ελπίζω να μην συντάσεεστε με τον ιρανό πρόεδρο ο οποίος είχε υποστηρίξει ότι στο Ιράν δεν υπάρχουν ομοφυλόφιλοι (πολύ απλά γιατί τους συλλαμβάνουν και τους σκοτώνουν.)
Θα ήθελα να κάνω κάποιες ερωτήσεις
Γιατί τα ευρωπαϊκά δικαστήρια γίνονται επιλεκτικά ευαίσθητα, και καταδικάζουν ανθρώπους μόνο όταν προσβάλλονται τα ισλαμικά θρησκευτικά σύμβολα και όχι τα χριστιανικά. Αντιθέτως τότε βασίζουν τις αποφάσεις τους στη ελευθερία της έκφρασης; Δεν είμαι χριστιανός, είμαι αγνωστικιστής. Μπορώ να διακρίνω όμως τα δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Που πηγαίνει η ελευθερία της έκφρασης όταν πολιτικοί διώκονται για όσα λένε
το ίδιο και η Οριάνα Φαλάτσι λίγο πριν τον θάνατό της;
Συναισθάνομαι ότι η ισλαμοποίηση της Ευρώπης έχει ήδη ξεκινήσει και μάλιστα σε πολιτειακό επίπεδο.
Η σαρεια στην αρχή θα εφαρμοστεί στο όνομα της πολυπολιτισμικότητας πρώτα στις μουσουλμανικές κοινότητες της ευρώπης. Απόφασεις όπως αυτές που βλέπουμε σ αυτό το άρθρο όπου Δικαστης απέρριψε, επικαλούμενος το... Κοράνι, τη λύση του γάμου μουσουλμάνας που την έδερνε ο άνδρας της, θα κάνουν το μέλλον στην Ευρώπη ανυπόφορο.
Γράφετε ότι και οι ίδιοι ωφελούνται πλέον από την παγκοσμιοποίηση και διεκδικούν να την προσεγγίσουν με τον δικό τους πολιτιστικό τρόπο. Όμως όπως λέει και η Σώτη Τριανταφύλλου
Aντιθέτως από ό,τι πιστεύουν οι «αριστεροί ανθρωπιστές», δεν είναι όλοι οι πολιτισμοί ισότιμοι. Για παράδειγμα, οι κοινωνίες που εφαρμόζουν τη θανατική ποινή είναι οπισθοδρομικές συγκριτικά με εκείνες που την θεωρούν ηθικώς απαράδεκτη. Oμοίως, οι κοινωνίες που δεν αναγνωρίζουν τη φυλετική ισότητα είναι οπισθοδρομικές συγκριτικά με όσες την αναγνωρίζουν (έστω θεωρητικά: η παραβίαση μιας κοινωνικής αξίας διαφέρει ριζικά από την απουσία της). H ισότητα δεν είναι θέμα «γούστου», όπως δεν είναι θέμα γούστου το να φοράς μπούρκα, μαντίλα, φερετζέ, ζώνη αγνότητας, μαύρο τσεμπέρι της χήρας κ.τ.λ.
Ας κρατήσουμε και κάτι ακόμα από το άρθρο της κ. Τριαντάφυλλου:
* Oι θρησκείες μοιάζουν: ο χριστιανικός και ο ισλαμικός φονταμενταλισμός μοιράζονται παρόμοιες πρακτικές και σύμβολα. Eπίσης, στηρίζονται σε παρόμοιες ιδέες σχετικά με τη ζωή και το θάνατο, την αρετή και την κακία. Όποιος «σέβεται» τα μουσουλμανικά εργαλεία με τα οποία ο χρόνος παγώνει και οι πληθυσμοί βυθίζονται στην αμάθεια –τζαμιά, μουεζίνηδες, μαύρα carsaf και tesettur– σημαίνει ότι αποδέχεται τα αντίστοιχα χριστιανικά.
* Oι «αριστεροί ανθρωπιστές» πρέπει να σκεφτούν: τι κοινό έχουν με τον Nικολά Σαρκοζί που υπόσχεται χτίσιμο νέων τζαμιών στη Γαλλία; O φόβος του Iσλάμ προκαλεί την ενίσχυση των θρησκευτικών τελετουργιών: πρώτον διότι παραχωρείται «σεβασμός» στις διαφορετικές θρησκείες (με χτίσιμο τζαμιών ή/και με την επαναφορά της μαντίλας στη Δύση) και δεύτερον διότι ως συνέπεια του πρώτου επιβάλλεται χριστιανικό αντιστάθμισμα. Όταν ενθαρρύνεται μια θρησκεία, ενθαρρύνονται όλες. Όταν ενθαρρύνονται οι θρησκείες (ή/και το ανήκειν σε ένα έθνος-πατρίδα-κράτος) αποθαρρύνεται η παιδεία και η προσωπική αυτονομία.
Δεν θέλω να δεχτώ να θυσιάσω την ελευθερία μου, στο όνομα της πολύπολιτισμικότητας. Όπου έχουμε και διαστροφή της ελληνικής γλώσσας, παρεπιμπτόντως γιατι αυτό δεν είναι πολυπολιτισμικότητα αλλά υποταγή. Δυστυχώς στο δυτικό κόσμο, στην Ευρώπη, έχουμε μάθει να απολαμβάνουμε την ελευθερία και όχι να πολεμάμε για αυτήν . Τρέμω σαν ομοφυλόφιλος την ισλαμοποίηση της Ευρώπης. Και καθώς δεν μπορώ να αντισταθώ η το μόνο που απομένει είναι η μετανάστευση ή ακόμα και η προσφυγιά όταν αυτό συμβεί.
Η ομοφυλοφιλία είναι πτυχή του δικού μας πολιτισμού??????????
Κάνετε λάθος κυρία μου. Η ανοχή στη ομοφυλοφιλία είναι πτυχή του δικού μας πολιτισμού. Οι ομοφυλόφιλοι υπάρχουν, υπήρχαν κι θα υπάρχουν ανεξαρτήτως αν «φαίνονται» ή όχι, του πόσο καταπιέζονται ή όχι…
Ελπίζω να μην συντάσεεστε με τον ιρανό πρόεδρο ο οποίος είχε υποστηρίξει ότι στο Ιράν δεν υπάρχουν ομοφυλόφιλοι (πολύ απλά γιατί τους συλλαμβάνουν και τους σκοτώνουν.)
Θα ήθελα να κάνω κάποιες ερωτήσεις
Γιατί τα ευρωπαϊκά δικαστήρια γίνονται επιλεκτικά ευαίσθητα, και καταδικάζουν ανθρώπους μόνο όταν προσβάλλονται τα ισλαμικά θρησκευτικά σύμβολα και όχι τα χριστιανικά. Αντιθέτως τότε βασίζουν τις αποφάσεις τους στη ελευθερία της έκφρασης; Δεν είμαι χριστιανός, είμαι αγνωστικιστής. Μπορώ να διακρίνω όμως τα δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Που πηγαίνει η ελευθερία της έκφρασης όταν πολιτικοί διώκονται για όσα λένε
το ίδιο και η Οριάνα Φαλάτσι λίγο πριν τον θάνατό της;
Συναισθάνομαι ότι η ισλαμοποίηση της Ευρώπης έχει ήδη ξεκινήσει και μάλιστα σε πολιτειακό επίπεδο.
Η σαρεια στην αρχή θα εφαρμοστεί στο όνομα της πολυπολιτισμικότητας πρώτα στις μουσουλμανικές κοινότητες της ευρώπης. Απόφασεις όπως αυτές που βλέπουμε σ αυτό το άρθρο όπου Δικαστης απέρριψε, επικαλούμενος το... Κοράνι, τη λύση του γάμου μουσουλμάνας που την έδερνε ο άνδρας της, θα κάνουν το μέλλον στην Ευρώπη ανυπόφορο.
Γράφετε ότι και οι ίδιοι ωφελούνται πλέον από την παγκοσμιοποίηση και διεκδικούν να την προσεγγίσουν με τον δικό τους πολιτιστικό τρόπο. Όμως όπως λέει και η Σώτη Τριανταφύλλου
Aντιθέτως από ό,τι πιστεύουν οι «αριστεροί ανθρωπιστές», δεν είναι όλοι οι πολιτισμοί ισότιμοι. Για παράδειγμα, οι κοινωνίες που εφαρμόζουν τη θανατική ποινή είναι οπισθοδρομικές συγκριτικά με εκείνες που την θεωρούν ηθικώς απαράδεκτη. Oμοίως, οι κοινωνίες που δεν αναγνωρίζουν τη φυλετική ισότητα είναι οπισθοδρομικές συγκριτικά με όσες την αναγνωρίζουν (έστω θεωρητικά: η παραβίαση μιας κοινωνικής αξίας διαφέρει ριζικά από την απουσία της). H ισότητα δεν είναι θέμα «γούστου», όπως δεν είναι θέμα γούστου το να φοράς μπούρκα, μαντίλα, φερετζέ, ζώνη αγνότητας, μαύρο τσεμπέρι της χήρας κ.τ.λ.
Ας κρατήσουμε και κάτι ακόμα από το άρθρο της κ. Τριαντάφυλλου:
* Oι θρησκείες μοιάζουν: ο χριστιανικός και ο ισλαμικός φονταμενταλισμός μοιράζονται παρόμοιες πρακτικές και σύμβολα. Eπίσης, στηρίζονται σε παρόμοιες ιδέες σχετικά με τη ζωή και το θάνατο, την αρετή και την κακία. Όποιος «σέβεται» τα μουσουλμανικά εργαλεία με τα οποία ο χρόνος παγώνει και οι πληθυσμοί βυθίζονται στην αμάθεια –τζαμιά, μουεζίνηδες, μαύρα carsaf και tesettur– σημαίνει ότι αποδέχεται τα αντίστοιχα χριστιανικά.
* Oι «αριστεροί ανθρωπιστές» πρέπει να σκεφτούν: τι κοινό έχουν με τον Nικολά Σαρκοζί που υπόσχεται χτίσιμο νέων τζαμιών στη Γαλλία; O φόβος του Iσλάμ προκαλεί την ενίσχυση των θρησκευτικών τελετουργιών: πρώτον διότι παραχωρείται «σεβασμός» στις διαφορετικές θρησκείες (με χτίσιμο τζαμιών ή/και με την επαναφορά της μαντίλας στη Δύση) και δεύτερον διότι ως συνέπεια του πρώτου επιβάλλεται χριστιανικό αντιστάθμισμα. Όταν ενθαρρύνεται μια θρησκεία, ενθαρρύνονται όλες. Όταν ενθαρρύνονται οι θρησκείες (ή/και το ανήκειν σε ένα έθνος-πατρίδα-κράτος) αποθαρρύνεται η παιδεία και η προσωπική αυτονομία.
Δεν θέλω να δεχτώ να θυσιάσω την ελευθερία μου, στο όνομα της πολύπολιτισμικότητας. Όπου έχουμε και διαστροφή της ελληνικής γλώσσας, παρεπιμπτόντως γιατι αυτό δεν είναι πολυπολιτισμικότητα αλλά υποταγή. Δυστυχώς στο δυτικό κόσμο, στην Ευρώπη, έχουμε μάθει να απολαμβάνουμε την ελευθερία και όχι να πολεμάμε για αυτήν . Τρέμω σαν ομοφυλόφιλος την ισλαμοποίηση της Ευρώπης. Και καθώς δεν μπορώ να αντισταθώ η το μόνο που απομένει είναι η μετανάστευση ή ακόμα και η προσφυγιά όταν αυτό συμβεί.
Τρίτη 22 Απριλίου 2008
Δευτέρα 21 Απριλίου 2008
Έγινα “άντρας” στα 23 μου.
Η ζωή μου άλλαξε στα 23. Στα 23 μου έγινα άντρας. Μόλις έπιασα δουλειά. Ναι οι κοινωνικές συνθήκες, η πίεση που δέχεσαι από το κοινωνικό περιβάλλον, το ειρωνικό και κοροϊδευτικό βλέμμα, οι υπαινιγμοί, τόση πίεση, τόση πίεση… Κάνουν ακόμα και το σώμα σου να προσαρμόζεται στα κοινωνικά πρότυπα και στερεότυπα. Μέχρι τα 23 μου είχα παιδική φωνή ή γυναικεία θα μπορούσε να πει κανείς… Ναι η λεπτή φωνή μου ήταν το σήμα κατατεθέν που με έκανε καθώς περνούσαν τα χρόνια να κλείνομαι όλο και περισσότερο στον εαυτό μου. Η δουλειά μου που έχει άμεση σχέση με την χρήση της φωνής αλλά και είναι σε ένα πολύ ευαίσθητο τομέα… Τόση πίεση…. Τόσα χρόνια… Την πρώτη ημέρα επαφής με τους “συναδέλφους”…
¨να δω πότε θα μας φέρουν κανένα άνδρα¨ είπε χαιρέκακα η μία συνάδελφος στο αυτί της άλλης. Είχε παρουσιαστεί στο σχολείο ένας νέος και αυτός συνάδελφος λίγο θηλυπρεπής πριν από εμένα… Η πίεση η πίεση από τα παιδιά…, από τους γονείς που δεν είχα γνωρίσει ακόμη… Πριν ακόμα πιάσω δουλειά από το καλοκαίρι… ήξερα ότι δεν θα περνούσα καλά με αυτήν μου την ιδιαιτερότητα… Έψαχνα να δω τι είχα… Πήγα σε ωτορινολαρυγγολόγο… «δεν έχεις τίποτα» μου είπε, κοιτάζοντάς με ειρωνικό βλέμμα… Τόσα χρόνια και λόγω της χρόνιας πάθησης που έχω από μικρό παιδάκι περιτριγυρίζομαι από γιατρούς. Ποτέ κανένας δεν με συμβούλεψε πώς να αντιμετωπίσω την ιδιαιτερότητα μου αυτή. Πως επιτέλους να φτιάξω την φωνή μου. Και έπειτα ήταν η Ανίτα Πάνια και ο Ταμπάκης. Τι γελοιότητα θεέ μου. Πόσο εξοργιζόμουν… Ένιωθα να εξεφτιλίζουν εμένα προσωπικά…. Ακόμα παλιότερα είχα πάει σε ενδοκρινολόγο. Και η ενδοκρινολόγος μου είπε να κάνω ενέσεις τεστοστερόνης. Ενώ εδώ και χρόνια έχω επίσης πρόβλημα με το συκώτι μου… Κάτι που σίγουρα θα επιβάρυνε την κατάσταση. Δεν μπορώ να καταλάβω τι μαθαίνουν οι γιατροί στην σχολή τους, φίλος μου φοιτητής ιατρικής ούτε καν το πίστευε ότι η φωνή μου άλλαξε… «άσε να περάσει κάποιος καιρός και βλέπουμε…» και σήμερα που έχουν περάσει μήνες στο τηλέφωνο μου είπε πως η φωνή μου μοιάζει με αυτήν του αδελφού μου πλέον, ακόμα έκπληκτος λοιπόν… Ήταν τότε στο γυμνάσιο μου είπε η μητέρα μου, τώρα μετά από τόσα χρόνια, που η φωνή μου ενώ άλλαζε σιγά σιγά όπως όλων των άλλων φυσιολογικών αγοριών έγινε πολύ λεπτή. Και δεν έκανε τίποτα εν ήξερε τι να κάνει… Εμένα πάλι η εντύπωση μου είναι ότι η φωνή μου δεν άλλαξε πότέ παρέμεινε παιδική τόσα χρόνια. Και είμαι σίγουρος ότι αυτό συνέβη. Στο γυμνάσιο δεν πέρναγα καθόλου ευχάριστα… θα έλεγα το ακριβώς αντίθετο… ήταν μία κόλαση, ο καλύτερος μαθητής σε μια τάξη όπου με 17,9 έβγαινες δεύτερος απουσιολόγος, κλειστός σαν χαρακτήρας, το φυτό της τάξης, το παιδί που δέχονταν τους εξευτελισμούς των συμμαθητών του, τότε εκείνα τα χρόνια ήταν που εμφανίστηκε και η χρόνια πάθηση που έχω… Παίδων κολονοσκοπήσεις καθαρτικά είναι μια άλλη πικρή ιστορία που δεν χωράει σε αυτό το ποστ. Οι γιατροί λοιπόν δεν ξέρουν την τύφλα τους και εγώ έψαχνα να δω τι έχω μόνος μου πλέον… Την λύση μου έδωσε το ίντερνετ. Ναι στο ίντερνετ βρήκα την διάγνωση που έψαχνα. PUBERPHONIA Αυτό είχα… Και διορθώνονταν πολύ απλά με λογοθεραπεία… ούτε τεστοστερόνες ούτε τίποτα. Έχοντας τρομερό άγχος από την επικείμενη πρόσληψη ----πίεση πίεση πίεση - ξεκίνησα μόνος μου να κάνω ασκήσεις. Κρυφά από την οικογένεια μου. Εξάλλου η οικογένεια μου με είχε συνηθίσει έτσι… Αλλά ήταν και κάτι άλλο δεν ήθελα να τους δείξω ότι και πόσο φοβάμουν. Την πρώτη μέρα της δουλείας μου αναγκάστηκα να φωνάξω τόσο που πιστεύω ότι βοήθησε σίγουρα στο να διορθωθεί η φωνή μου… Ήταν όμως η πρώτη και τελευταία μέρα που φώναξα τόσο. Εσείς αγαπήτε κύριε Φρίντερμαν, φάντασμα του ημερολογίου μου, έχετε δουλέψει δάσκαλος στο ζεφύρι με πολύ λεπτή φωνή; Να σε βάζουν σε μια τάξη κα να σου λένε κάν΄ τους ότι να ναι… Εδώ έχουμε το παλιό αναγνωστικό(αυτό που δεν είχες προλάβει ούτε εσύ ως μαθητής) και κάνουμε αντιγραφή… Αλλά όλα αυτά είναι μια άλλη ιστορία αγαπητό μου ημερολόγιο που ελπίζω να στην διηγηθώ στο μέλλον… Ο ωριλά που με πήγαν οι γονείς μου αμέσως μετά την αλλαγή είδε όζο στις φωνητικές χορδές, όζος ο οποίος εξαφανίστηκε προφανώς στην συνέχεια αφού η μαγνητική δεν έδειξε τίποτα…
¨να δω πότε θα μας φέρουν κανένα άνδρα¨ είπε χαιρέκακα η μία συνάδελφος στο αυτί της άλλης. Είχε παρουσιαστεί στο σχολείο ένας νέος και αυτός συνάδελφος λίγο θηλυπρεπής πριν από εμένα… Η πίεση η πίεση από τα παιδιά…, από τους γονείς που δεν είχα γνωρίσει ακόμη… Πριν ακόμα πιάσω δουλειά από το καλοκαίρι… ήξερα ότι δεν θα περνούσα καλά με αυτήν μου την ιδιαιτερότητα… Έψαχνα να δω τι είχα… Πήγα σε ωτορινολαρυγγολόγο… «δεν έχεις τίποτα» μου είπε, κοιτάζοντάς με ειρωνικό βλέμμα… Τόσα χρόνια και λόγω της χρόνιας πάθησης που έχω από μικρό παιδάκι περιτριγυρίζομαι από γιατρούς. Ποτέ κανένας δεν με συμβούλεψε πώς να αντιμετωπίσω την ιδιαιτερότητα μου αυτή. Πως επιτέλους να φτιάξω την φωνή μου. Και έπειτα ήταν η Ανίτα Πάνια και ο Ταμπάκης. Τι γελοιότητα θεέ μου. Πόσο εξοργιζόμουν… Ένιωθα να εξεφτιλίζουν εμένα προσωπικά…. Ακόμα παλιότερα είχα πάει σε ενδοκρινολόγο. Και η ενδοκρινολόγος μου είπε να κάνω ενέσεις τεστοστερόνης. Ενώ εδώ και χρόνια έχω επίσης πρόβλημα με το συκώτι μου… Κάτι που σίγουρα θα επιβάρυνε την κατάσταση. Δεν μπορώ να καταλάβω τι μαθαίνουν οι γιατροί στην σχολή τους, φίλος μου φοιτητής ιατρικής ούτε καν το πίστευε ότι η φωνή μου άλλαξε… «άσε να περάσει κάποιος καιρός και βλέπουμε…» και σήμερα που έχουν περάσει μήνες στο τηλέφωνο μου είπε πως η φωνή μου μοιάζει με αυτήν του αδελφού μου πλέον, ακόμα έκπληκτος λοιπόν… Ήταν τότε στο γυμνάσιο μου είπε η μητέρα μου, τώρα μετά από τόσα χρόνια, που η φωνή μου ενώ άλλαζε σιγά σιγά όπως όλων των άλλων φυσιολογικών αγοριών έγινε πολύ λεπτή. Και δεν έκανε τίποτα εν ήξερε τι να κάνει… Εμένα πάλι η εντύπωση μου είναι ότι η φωνή μου δεν άλλαξε πότέ παρέμεινε παιδική τόσα χρόνια. Και είμαι σίγουρος ότι αυτό συνέβη. Στο γυμνάσιο δεν πέρναγα καθόλου ευχάριστα… θα έλεγα το ακριβώς αντίθετο… ήταν μία κόλαση, ο καλύτερος μαθητής σε μια τάξη όπου με 17,9 έβγαινες δεύτερος απουσιολόγος, κλειστός σαν χαρακτήρας, το φυτό της τάξης, το παιδί που δέχονταν τους εξευτελισμούς των συμμαθητών του, τότε εκείνα τα χρόνια ήταν που εμφανίστηκε και η χρόνια πάθηση που έχω… Παίδων κολονοσκοπήσεις καθαρτικά είναι μια άλλη πικρή ιστορία που δεν χωράει σε αυτό το ποστ. Οι γιατροί λοιπόν δεν ξέρουν την τύφλα τους και εγώ έψαχνα να δω τι έχω μόνος μου πλέον… Την λύση μου έδωσε το ίντερνετ. Ναι στο ίντερνετ βρήκα την διάγνωση που έψαχνα. PUBERPHONIA Αυτό είχα… Και διορθώνονταν πολύ απλά με λογοθεραπεία… ούτε τεστοστερόνες ούτε τίποτα. Έχοντας τρομερό άγχος από την επικείμενη πρόσληψη ----πίεση πίεση πίεση - ξεκίνησα μόνος μου να κάνω ασκήσεις. Κρυφά από την οικογένεια μου. Εξάλλου η οικογένεια μου με είχε συνηθίσει έτσι… Αλλά ήταν και κάτι άλλο δεν ήθελα να τους δείξω ότι και πόσο φοβάμουν. Την πρώτη μέρα της δουλείας μου αναγκάστηκα να φωνάξω τόσο που πιστεύω ότι βοήθησε σίγουρα στο να διορθωθεί η φωνή μου… Ήταν όμως η πρώτη και τελευταία μέρα που φώναξα τόσο. Εσείς αγαπήτε κύριε Φρίντερμαν, φάντασμα του ημερολογίου μου, έχετε δουλέψει δάσκαλος στο ζεφύρι με πολύ λεπτή φωνή; Να σε βάζουν σε μια τάξη κα να σου λένε κάν΄ τους ότι να ναι… Εδώ έχουμε το παλιό αναγνωστικό(αυτό που δεν είχες προλάβει ούτε εσύ ως μαθητής) και κάνουμε αντιγραφή… Αλλά όλα αυτά είναι μια άλλη ιστορία αγαπητό μου ημερολόγιο που ελπίζω να στην διηγηθώ στο μέλλον… Ο ωριλά που με πήγαν οι γονείς μου αμέσως μετά την αλλαγή είδε όζο στις φωνητικές χορδές, όζος ο οποίος εξαφανίστηκε προφανώς στην συνέχεια αφού η μαγνητική δεν έδειξε τίποτα…
Σάββατο 12 Απριλίου 2008
Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2008
Όπως ίσως ξέρετε πέρυσι απαγορεύθηκαν τα κινητά στα σχολεία…
Ακούστε λοιπόν περιστατικό που έφτασε στα αυτιά μου…
Μια καθηγήτρια είχε βάλει στο μάτι μια μαθήτρια. Η μαθήτρια μια μέρα έβγαλε το κινητό από την τσάντα της για να δει την ώρα. Η έξυπνη-κομπλεξικιά μας καθηγήτρια πήγε στον Διευθυντή και είπε ότι η μαθήτρια χρησιμοποίησε το κινητό της στο μάθημα.
[Την ίδια στιγμή θρασύτατος φίλος κολλητός καθηγητής της συγκεκριμένης καθηγήτριας την προηγούμενη μέρα έκανε επίδειξη του κινητού του στους μαθητές!!!].
Ο έξυπνος ο Διευθυντούλης έδωσε διήμερη αποβολή χωρίς να καλέσει την μαθήτρια για να πει και αυτή από την πλευρά της τι έγινε.
Την επομένη η μητέρα της μαθήτριας έκανε ολόκληρη φασαρία για την άδικη αποβολή. Ο Διευθυντής συμβούλεψε την μητέρα να κάνει καταγγελία Όλη η τάξη ξεσηκώθηκε και έκανε γραπτή καταγγελία περιγράφοντας την άδικη συμπεριφορά της καθηγήτριας…
Ο έξυπνος ο Διευθυντούλης τι πήγε και έκανε συν όλα τα άλλα. Πήγε την ώρα που η καθηγήτρια έκανε μάθημα και την έκανε ρόμπα μπροστά σε όλους τους μαθητές :
«Μωρή βλαμμένη τι έκανες που ήρθε η μητέρα του παιδιού και μου έκανε φασαρία». Η καθηγήτρια ταπεινωμένη έβαλε τα κλάματα. Μιλάμε την ισοπέδωσε τελείως.
Ο Διευθυντούλης που κατέστρεψε την έτσι κι αλλιώς κομπλεξικιά καθηγήτρια ποτέ δεν κοίταξε τις δικές του ευθύνες… Ότι πήγε και έδωσε αποβολή εμπιστευόμενος πλήρως την συνάδελφο του(που έτσι και αλλιώς ήξεραν όλοι ότι ήταν προβληματικιά καθώς είχε ξαναδημιουργήσει επεισόδια). Και έκανε το δεύτερο και τραγικότερο λάθος να κατσαδιάσει την καθηγήτρια μπροστά σε όλους τους μαθητές της. Να την ισοπεδώσει τελείως δηλαδή…
Τι και αν ο ρόλος ενός διευθυντή είναι να μικραίνει τα προβλήματα αντί να τα ελαχιστοποιεί. Αλλά λύκεια είναι αυτά. Μήπως έχουν κάνει και κανένα μάθημα ψυχολογίας ή διοίκησης οι καθηγητές στα ωραία μας πανεπιστήμια για να ξέρουν πώς να συμπεριφερθούν;
Μια καθηγήτρια είχε βάλει στο μάτι μια μαθήτρια. Η μαθήτρια μια μέρα έβγαλε το κινητό από την τσάντα της για να δει την ώρα. Η έξυπνη-κομπλεξικιά μας καθηγήτρια πήγε στον Διευθυντή και είπε ότι η μαθήτρια χρησιμοποίησε το κινητό της στο μάθημα.
[Την ίδια στιγμή θρασύτατος φίλος κολλητός καθηγητής της συγκεκριμένης καθηγήτριας την προηγούμενη μέρα έκανε επίδειξη του κινητού του στους μαθητές!!!].
Ο έξυπνος ο Διευθυντούλης έδωσε διήμερη αποβολή χωρίς να καλέσει την μαθήτρια για να πει και αυτή από την πλευρά της τι έγινε.
Την επομένη η μητέρα της μαθήτριας έκανε ολόκληρη φασαρία για την άδικη αποβολή. Ο Διευθυντής συμβούλεψε την μητέρα να κάνει καταγγελία Όλη η τάξη ξεσηκώθηκε και έκανε γραπτή καταγγελία περιγράφοντας την άδικη συμπεριφορά της καθηγήτριας…
Ο έξυπνος ο Διευθυντούλης τι πήγε και έκανε συν όλα τα άλλα. Πήγε την ώρα που η καθηγήτρια έκανε μάθημα και την έκανε ρόμπα μπροστά σε όλους τους μαθητές :
«Μωρή βλαμμένη τι έκανες που ήρθε η μητέρα του παιδιού και μου έκανε φασαρία». Η καθηγήτρια ταπεινωμένη έβαλε τα κλάματα. Μιλάμε την ισοπέδωσε τελείως.
Ο Διευθυντούλης που κατέστρεψε την έτσι κι αλλιώς κομπλεξικιά καθηγήτρια ποτέ δεν κοίταξε τις δικές του ευθύνες… Ότι πήγε και έδωσε αποβολή εμπιστευόμενος πλήρως την συνάδελφο του(που έτσι και αλλιώς ήξεραν όλοι ότι ήταν προβληματικιά καθώς είχε ξαναδημιουργήσει επεισόδια). Και έκανε το δεύτερο και τραγικότερο λάθος να κατσαδιάσει την καθηγήτρια μπροστά σε όλους τους μαθητές της. Να την ισοπεδώσει τελείως δηλαδή…
Τι και αν ο ρόλος ενός διευθυντή είναι να μικραίνει τα προβλήματα αντί να τα ελαχιστοποιεί. Αλλά λύκεια είναι αυτά. Μήπως έχουν κάνει και κανένα μάθημα ψυχολογίας ή διοίκησης οι καθηγητές στα ωραία μας πανεπιστήμια για να ξέρουν πώς να συμπεριφερθούν;
Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2008
Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2008
Ο Μάνος ρίχνει ιδέες για την αναδάσωση της Αθήνας χωρίς κόστος!!!
[youtube=http://youtube.com/watch?v=5Rx6M-j6qGY]
Οι σημαντικότερες ημερομηνίες της ζωής μου+8 πραγματα που με επηρέασαν το 2007…
Μετά από δύο προσκλήσεις του Roof , και αφου βρήκα λίγο χρόνο να γράψω φρέσκο-φρέσκο ποστ (γιατι πολλά από τα υπόλοιπα είναι λίγο προκατασκευασμένα) να
Οι σημαντικότερες ημερομηνίες της ζωής μου…
Η ημέρα που με κακοποίησαν σεξουαλικά όταν ήμουν 5 χρονών κάποια μεγαλύτερα παιδιά της γειτονιάς που έμενα τότε.
Η ημέρα που ένιωσα μια αναίτια τεράστια θλίψη τον Ιανουάριο του 2001, πήγαινα Γ Λυκείου, είχα παίξει στην τελευταία θεατρική παράσταση(είχε και αρκετά καλά για να λέμε την αλήθεια) του κατηχητικού είχα καταλάβει ότι ήμουν ερωτευμένος και δεν μπορούσα να το πω, ναι μόλις είχα πέσει στην λούμπα της κατάθλιψης, κάτι που θα με επηρέαζε για πολλά χρόνια ακόμη.
Η ημέρα που τέλειωσα την σχολή μου
Η επόμενη ημέρα της ημέρας που έπιασα δουλειά γιατί έγινα λιγότερο Out of Order! Πάει η puberphonia (αν μπορέσω και έχω χρόνο θα γράψω κάποια παραπάνω πράγματα για αυτό…)πάει ο λόγος που ξαναβγήκα στα blogs με το ψευδώνυμο castrato...
Η ημέρα που δεν έχει έρθει ακόμη!
Και 8 πράγματα που με επηρέασαν το 2007....
1. Aυτό, αν και συνέβη στο τέλος του 2006, επηρέασε και το 2007
2. Ένα δυσάρεστο περιστατικό που συνέβη στον αδελφό μου επίσης στο τέλος του 2006 έγινε η αφορμή για να μάθει ότι είμαι gay
αλλά και εγώ να μάθω ότι οι gay δεν βρίσκονται πάντα στη θέση του θύματος αλλά και του πολύ κακού θύτη και χρησιμοποιούν
κάθε μέσο για να αποκτήσουν αυτο που θέλουν.
3. Το blogging
4. H φοβερή τάξη αγγλικών που πήγαινα μέχρι τον Ιούνιο του 2007
5. Αυτό
6. Ο 55άρης που με κυνηγάγε όλο το 2007 στέλνοντας μου κάθε μέρα μήνυμα λέγοντας μου ότι με έχει ερωτευτεί... (μεγάλη και δυσάρεστη
ιστορία δεν επιδέχεται πως και γιατι-βαριέμαι...)
7. Αυτή η αντιπαράθεση που είχα στα
μπλόγκινγ και εν τέλει με έκανε να απομακρυνθώ από κάθε έννοια του γκέι κινήματος λόγω των ακραίων στάσεων που
υιοθετεί.
8. Το ότι έπιασα δουλεία
+ εκτός συναγωνισμού τα βιβλία νευροεπιστημών που συνεχίζω μανιωδώς διαβάζω με τελευταίο αυτό εδώ:
Ο Θεός στον εγκέφαλο, του Μάθιου Άλπερ
Πάσα σε phantom, darkenlight
Οι σημαντικότερες ημερομηνίες της ζωής μου…
Η ημέρα που με κακοποίησαν σεξουαλικά όταν ήμουν 5 χρονών κάποια μεγαλύτερα παιδιά της γειτονιάς που έμενα τότε.
Η ημέρα που ένιωσα μια αναίτια τεράστια θλίψη τον Ιανουάριο του 2001, πήγαινα Γ Λυκείου, είχα παίξει στην τελευταία θεατρική παράσταση(είχε και αρκετά καλά για να λέμε την αλήθεια) του κατηχητικού είχα καταλάβει ότι ήμουν ερωτευμένος και δεν μπορούσα να το πω, ναι μόλις είχα πέσει στην λούμπα της κατάθλιψης, κάτι που θα με επηρέαζε για πολλά χρόνια ακόμη.
Η ημέρα που τέλειωσα την σχολή μου
Η επόμενη ημέρα της ημέρας που έπιασα δουλειά γιατί έγινα λιγότερο Out of Order! Πάει η puberphonia (αν μπορέσω και έχω χρόνο θα γράψω κάποια παραπάνω πράγματα για αυτό…)πάει ο λόγος που ξαναβγήκα στα blogs με το ψευδώνυμο castrato...
Η ημέρα που δεν έχει έρθει ακόμη!
Και 8 πράγματα που με επηρέασαν το 2007....
1. Aυτό, αν και συνέβη στο τέλος του 2006, επηρέασε και το 2007
2. Ένα δυσάρεστο περιστατικό που συνέβη στον αδελφό μου επίσης στο τέλος του 2006 έγινε η αφορμή για να μάθει ότι είμαι gay
αλλά και εγώ να μάθω ότι οι gay δεν βρίσκονται πάντα στη θέση του θύματος αλλά και του πολύ κακού θύτη και χρησιμοποιούν
κάθε μέσο για να αποκτήσουν αυτο που θέλουν.
3. Το blogging
4. H φοβερή τάξη αγγλικών που πήγαινα μέχρι τον Ιούνιο του 2007
5. Αυτό
6. Ο 55άρης που με κυνηγάγε όλο το 2007 στέλνοντας μου κάθε μέρα μήνυμα λέγοντας μου ότι με έχει ερωτευτεί... (μεγάλη και δυσάρεστη
ιστορία δεν επιδέχεται πως και γιατι-βαριέμαι...)
7. Αυτή η αντιπαράθεση που είχα στα
μπλόγκινγ και εν τέλει με έκανε να απομακρυνθώ από κάθε έννοια του γκέι κινήματος λόγω των ακραίων στάσεων που
υιοθετεί.
8. Το ότι έπιασα δουλεία
+ εκτός συναγωνισμού τα βιβλία νευροεπιστημών που συνεχίζω μανιωδώς διαβάζω με τελευταίο αυτό εδώ:
Ο Θεός στον εγκέφαλο, του Μάθιου Άλπερ
Πάσα σε phantom, darkenlight
Τετάρτη 2 Ιανουαρίου 2008
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)