Ακούστε λοιπόν περιστατικό που έφτασε στα αυτιά μου…
Μια καθηγήτρια είχε βάλει στο μάτι μια μαθήτρια. Η μαθήτρια μια μέρα έβγαλε το κινητό από την τσάντα της για να δει την ώρα. Η έξυπνη-κομπλεξικιά μας καθηγήτρια πήγε στον Διευθυντή και είπε ότι η μαθήτρια χρησιμοποίησε το κινητό της στο μάθημα.
[Την ίδια στιγμή θρασύτατος φίλος κολλητός καθηγητής της συγκεκριμένης καθηγήτριας την προηγούμενη μέρα έκανε επίδειξη του κινητού του στους μαθητές!!!].
Ο έξυπνος ο Διευθυντούλης έδωσε διήμερη αποβολή χωρίς να καλέσει την μαθήτρια για να πει και αυτή από την πλευρά της τι έγινε.
Την επομένη η μητέρα της μαθήτριας έκανε ολόκληρη φασαρία για την άδικη αποβολή. Ο Διευθυντής συμβούλεψε την μητέρα να κάνει καταγγελία Όλη η τάξη ξεσηκώθηκε και έκανε γραπτή καταγγελία περιγράφοντας την άδικη συμπεριφορά της καθηγήτριας…
Ο έξυπνος ο Διευθυντούλης τι πήγε και έκανε συν όλα τα άλλα. Πήγε την ώρα που η καθηγήτρια έκανε μάθημα και την έκανε ρόμπα μπροστά σε όλους τους μαθητές :
«Μωρή βλαμμένη τι έκανες που ήρθε η μητέρα του παιδιού και μου έκανε φασαρία». Η καθηγήτρια ταπεινωμένη έβαλε τα κλάματα. Μιλάμε την ισοπέδωσε τελείως.
Ο Διευθυντούλης που κατέστρεψε την έτσι κι αλλιώς κομπλεξικιά καθηγήτρια ποτέ δεν κοίταξε τις δικές του ευθύνες… Ότι πήγε και έδωσε αποβολή εμπιστευόμενος πλήρως την συνάδελφο του(που έτσι και αλλιώς ήξεραν όλοι ότι ήταν προβληματικιά καθώς είχε ξαναδημιουργήσει επεισόδια). Και έκανε το δεύτερο και τραγικότερο λάθος να κατσαδιάσει την καθηγήτρια μπροστά σε όλους τους μαθητές της. Να την ισοπεδώσει τελείως δηλαδή…
Τι και αν ο ρόλος ενός διευθυντή είναι να μικραίνει τα προβλήματα αντί να τα ελαχιστοποιεί. Αλλά λύκεια είναι αυτά. Μήπως έχουν κάνει και κανένα μάθημα ψυχολογίας ή διοίκησης οι καθηγητές στα ωραία μας πανεπιστήμια για να ξέρουν πώς να συμπεριφερθούν;
