25 05 08

Αγαπητό μου ημερολόγιο πέρασαν δυο ημέρες από τότε που η μητέρα μου με αποκάλεσε μαλάκα επειδή κάθισα για λίγο πάνω στον καναπέ με τις κάλτσες μου. Αναρωτιέμαι πως μπορώ να ζω σε ένα κόσμο που έχει περισσότερη αία ο καναπές από το παιδί σου. Η ίδια τσακώθηκε άγρια με την θεία μου πριν κανένα μήνα επειδή η θεια μου ζητούσε επιτακτικά από τον πατέρα μου κάποια χωράφια. Μας είχαν τρελάνει στα τηλέφωνα παρόλο που εμείς είχαμε τις δικές μας σκοτούρες. Δεν καταλάβαινε όμως ότι η ίδια ή μάλλον χειρότερη. Για ένα κομμάτι λευκού καναπέ βρίζει χυδαία το παιδί . Τα αντικείμενα έχουν περισσότερη αξία από τους ανθρώπους. Πως μπορώ να ζήσω σε ένα τέτοιο κόσμο. Όταν όλοι σου λένε ή αφήνουν να εννοηθεί ότι ωραία γιατί έπιασες τη καλή και είσαι εξασφαλισμένος Δεν έγινα δάσκαλός για να τα οικονομήσω. Δεν είναι εύκολο χρήμα όπως είπε η Ράνια η συνάδελφος που είχαμε φέτος την κόντρα που σου έχω ήδη περιγράψει αγαπητό μου ημερολόγιο και αγαπητέ μου κύριε φριντερμαν. Οι καναπέδες είναι για να τους λερώνουν οι άνθρωποι που κάθονται πάνω τους και τα υπνοδωμάτια δεν γίνεται να είναι στη τρίχα… Και δάσκαλος που να πάρει δεν έγινα για να εξασφαλίσω τον εαυτό μου ή για να βγάλω εύκολο χρήμα που να πάρει. Ακόμα και ο σχολικός σύμβουλος της περιοχής όταν πήγα κλαμένος να του μιλήσω γιατί είχα πελαγώσει λόγω των καταστάσεων που αντιμετώπιζα με ρώτησε για αυτό ΔΕΝ ΣΕ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ. Πως μπορώ να ζήσω σε ένα τέτοιο κόσμο αγαπητό μου ημερολόγιο δεν μπορώ να ζήσω σε ένα τέτοιο κόσμο. Το μόνο που θα κάνω προς το παρόν είναι να κλειστώ ακόμα περισσότερο στον εαυτό μου. Και πόσο θα ήθελα ν α πάω να μείνω στο δικό μου σπίτι… Να μην έχω κανέναν ανάγκη. Αστό καλό το σπίτι και η οικογένεια μου το μόνο καταφύγιο που είχα μετά από όσα μου είχαν συμβεί φέτος, καταρρέουν . Ο αδελφός μου με βρίζει επειδή ροχαλίζω, η μάνα μου για ασήμαντο λόγο, και ο πατέρας μου συμπεριφέρεται λες και είμαι δέκα χρόνων. Δεν αντέχω άλλό.

Λίγο πριν την ορκωμοσία…*

Τι αξίες να συμβολίσει η ορκωμοσία;

Την καθηγήτρια κοινωνιολογίας που ωρύονταν (με αφορμή περιστατικό λεσβίας που παράτησε τον άντρα της δημοσιευμένο σε εφημερίδα τύπου caputsino) ότι η ομοφυλοφιλία είναι ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ και ότι προωθείτε η αύξηση της από παγκόσμια κέντρα εξουσίας; [Για να καταλάβετε τι μαθήματα γίνονται στα ελληνικά πανεπιστήμια.]

Τον καθηγητή Φυσικής που τον πήρα τηλέφωνο(γιατί ήμουν άρρωστος με πυρετό και δεν μπορούσα να πάω) για να τον ρωτήσω πότε ξεκινάνε τα εργαστήρια και άρχισε να μου φωνάζει «Τι; Με παίρνεις τηλέφωνο στο γραφείο μου για να με ρωτήσεις για τα εργαστήρια; Τι θα γινόταν αν με έπαιρνε κάθε φοιτητής τηλέφωνο στο γραφείο μου;» [Το τηλέφωνο του το είχα βρει στον οδηγό σπουδών] «ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ ΤΩΡΑ.» Του το έδωσα επειδή με είχε ψαρώσει(ε όχι δεν περιμένεις τέτοια συμπεριφορά από καθηγητές πανεπιστήμιου). Αναγκαστικά να πάω κατ’ ευθείαν μες στον πυρετό να του ζητήσω συγνώμη μόνο και μόνο επειδή τον πήρα τηλέφωνο για μια πληροφορία. Όταν βγήκα απ’ το γραφείο του έκλαιγα.

Τον βοηθό του που όταν αργότερα πήγα να μου εξηγήσει γιατί είχα πάρει 3,5 στις εξετάσεις με ρώτησε στο τέλος: «Πότε θα το ξαναδώσεις;» Του απάντησα «τον Ιούνιο.» [Ήταν μάθημα Φεβρουαρίου αλλά μπορούσα να το δώσω τον Ιούνιο μιας και ήμουν επί πτυχίο και χρωστούσα πολύ λίγα] Και μου απάντησε ειρωνικά «Πιστεύεις ότι θα το περάσεις αν το ξαναδώσεις τόσο σύντομα;»

Την προαναφερθέντα(στην 1η παράγραφο) καθηγήτρια που μπαίνοντας να μας δώσει διευκρινήσεις στην εξέταση έβρισε πρώτα όλα τα κορίτσια ομαδικώς (είχε ένα κόλλημα εναντίον του Χριστιανισμού, μιας και πίστευε αλλού, αφού μες στο μάθημα φώναζε «ΜΑ ΤΟ ΔΙΑ ΜΑ, ΤΟΝ ΠΩΣΕΙΔΩΝΑ») λέγοντας τους «Παντρεύεστε στις Εκκλήσιες και μετά γίνεστε ΠΟΥΤΑΝΕΣ των άντρων σας και σας ΓΑΜΑΝΕ όποτε θέλουν» κανονικά τα είπε έτσι, σε αμφιθέατρο με 200 φοιτητές και τους με επιτηρητές των εξετάσεων παρόντες. Συνέχισε το ρεσιτάλ λέγοντας ότι πιστεύει ότι οι περισσότεροι εκ των φοιτητών δεν είναι διεφθαρμένοι… [Γιατί οι φοιτητές με την τόση δύναμη και εξουσία μπορούν να είναι και διεφθαρμένοι]. Και έκλεισε φωνάζοντας «Άιντε ΧΑΙΒΑΝΙΑ γράψτε τώρα.»; Και όλα αυτά στις διευκρινήσεις για την εξέταση, όταν εννοείτε ότι πρέπει να είσαι ήρεμος.

Τον άλλο τον καθηγητή που είχε βάλει ταυτόχρονα την κόρη του και στα προπτυχιακά, και σε μεταπτυχιακό (στο ίδιο τμήμα) και να εργάζεται στο γραφείο του και να κάνει διαλέξεις σε Συνέδρια;

Το 90% των καθηγητών που μας κοίταζαν λες και ήμασταν μυρμήγκια; Που ήταν απλησίαστοι λες και είχες να κάνεις με πρωθυπουργούς; Που τους ζητούσες μια διευκόλυνση και σε αγνοούσαν επιδεικτικά;

Τους γραμματείς (και φαρισαίους) της σχολής που κάποια φορά πήγα να συμπληρώσω μια αίτηση και ακούμπησα στο γραφείο μιας εξ αυτών και άρχισε να μου φωνάζει «Όχι εδώ: Μην ακουμπάς πάνω στο γραφείο μου για να γράψεις την αίτηση.»

Γραμμένους σας έχω ρε! Ούτε μια φορά δεν αντέγραψα όπως έκανε η πλειοψηφία των συμφοιτητών μου, μερικοί εκ των οποίων έρχονταν και σας έγλυφαν στην συνέχεια. Όλα με την αξία μου! Για αυτό έχω γραμμένη στα παλαιά υποδήματα μου,και τις τελετές σας και εσάς. Και γιατί πολλοί από εσάς ποτέ δεν τον τιμήσατε τον όρκο σας, τον όρκο που τώρα μας βάζετε εμάς να πούμε. Μακάρι να γίνονταν να τις αποφύγω τις τελετές σας γιατί σας έχει σιχαθεί η ψυχή μου. Άλλα δεν γίνεται είναι και αυτό υποχρεωτικό. Το κερασάκι.

Υ.Γ. Και σεις βλαμμένα συνεχίστε να κάνετε πορείες για να μην έρθει η αξιολόγηση στα πανεπιστήμια. Για να συνεχίζουν οι καθηγητές να συμπεριφέρονται ωσάν να έχουν πιάσει τους όρχεις του Πάπα. Για να μην αλλάξει τίποτα σ’ αυτήν την χώρα.

*Γράφτηκε λίγο πριν την ορκωμοσία μου δημοσιεύεται τώρα...

Eίμαστε ενα μάτσο κρέας

[youtube=http://youtube.com/watch?v=VRAh3Qse-Us]

[youtube=http://youtube.com/watch?v=BX5-5bVJIYM]

Before I Get Old