25 05 08

Αγαπητό μου ημερολόγιο πέρασαν δυο ημέρες από τότε που η μητέρα μου με αποκάλεσε μαλάκα επειδή κάθισα για λίγο πάνω στον καναπέ με τις κάλτσες μου. Αναρωτιέμαι πως μπορώ να ζω σε ένα κόσμο που έχει περισσότερη αία ο καναπές από το παιδί σου. Η ίδια τσακώθηκε άγρια με την θεία μου πριν κανένα μήνα επειδή η θεια μου ζητούσε επιτακτικά από τον πατέρα μου κάποια χωράφια. Μας είχαν τρελάνει στα τηλέφωνα παρόλο που εμείς είχαμε τις δικές μας σκοτούρες. Δεν καταλάβαινε όμως ότι η ίδια ή μάλλον χειρότερη. Για ένα κομμάτι λευκού καναπέ βρίζει χυδαία το παιδί . Τα αντικείμενα έχουν περισσότερη αξία από τους ανθρώπους. Πως μπορώ να ζήσω σε ένα τέτοιο κόσμο. Όταν όλοι σου λένε ή αφήνουν να εννοηθεί ότι ωραία γιατί έπιασες τη καλή και είσαι εξασφαλισμένος Δεν έγινα δάσκαλός για να τα οικονομήσω. Δεν είναι εύκολο χρήμα όπως είπε η Ράνια η συνάδελφος που είχαμε φέτος την κόντρα που σου έχω ήδη περιγράψει αγαπητό μου ημερολόγιο και αγαπητέ μου κύριε φριντερμαν. Οι καναπέδες είναι για να τους λερώνουν οι άνθρωποι που κάθονται πάνω τους και τα υπνοδωμάτια δεν γίνεται να είναι στη τρίχα… Και δάσκαλος που να πάρει δεν έγινα για να εξασφαλίσω τον εαυτό μου ή για να βγάλω εύκολο χρήμα που να πάρει. Ακόμα και ο σχολικός σύμβουλος της περιοχής όταν πήγα κλαμένος να του μιλήσω γιατί είχα πελαγώσει λόγω των καταστάσεων που αντιμετώπιζα με ρώτησε για αυτό ΔΕΝ ΣΕ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ. Πως μπορώ να ζήσω σε ένα τέτοιο κόσμο αγαπητό μου ημερολόγιο δεν μπορώ να ζήσω σε ένα τέτοιο κόσμο. Το μόνο που θα κάνω προς το παρόν είναι να κλειστώ ακόμα περισσότερο στον εαυτό μου. Και πόσο θα ήθελα ν α πάω να μείνω στο δικό μου σπίτι… Να μην έχω κανέναν ανάγκη. Αστό καλό το σπίτι και η οικογένεια μου το μόνο καταφύγιο που είχα μετά από όσα μου είχαν συμβεί φέτος, καταρρέουν . Ο αδελφός μου με βρίζει επειδή ροχαλίζω, η μάνα μου για ασήμαντο λόγο, και ο πατέρας μου συμπεριφέρεται λες και είμαι δέκα χρόνων. Δεν αντέχω άλλό.