Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κράξιμο στους ομοφοβικούς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κράξιμο στους ομοφοβικούς. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 1 Αυγούστου 2008

Προς όσους τους αρέσει η φιλοσοφία και προς όλους τους αρχαιοφασίστες.

«Πηδούσε τους μαθητές του ο Σωκράτης;» Ρωτούσε και ξαναρωτούσε τους μαθητές του ο καθηγητής Λιαντίνης.


Ηθέλε να τους κάνει να αναρωτηθούν.


Αν είσαι τόσο στενόμυαλος και γεμάτος προκαταλήψεις που δεν μπορείς να δεχτείς ούτε αυτό το ασήμαντο γεγονός πως θα μπορέσεις να ψάξεις για τις μεγάλες αλήθειες;

Παρασκευή 23 Μαΐου 2008

Λίγο πριν την ορκωμοσία…*

Τι αξίες να συμβολίσει η ορκωμοσία;

Την καθηγήτρια κοινωνιολογίας που ωρύονταν (με αφορμή περιστατικό λεσβίας που παράτησε τον άντρα της δημοσιευμένο σε εφημερίδα τύπου caputsino) ότι η ομοφυλοφιλία είναι ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ και ότι προωθείτε η αύξηση της από παγκόσμια κέντρα εξουσίας; [Για να καταλάβετε τι μαθήματα γίνονται στα ελληνικά πανεπιστήμια.]

Τον καθηγητή Φυσικής που τον πήρα τηλέφωνο(γιατί ήμουν άρρωστος με πυρετό και δεν μπορούσα να πάω) για να τον ρωτήσω πότε ξεκινάνε τα εργαστήρια και άρχισε να μου φωνάζει «Τι; Με παίρνεις τηλέφωνο στο γραφείο μου για να με ρωτήσεις για τα εργαστήρια; Τι θα γινόταν αν με έπαιρνε κάθε φοιτητής τηλέφωνο στο γραφείο μου;» [Το τηλέφωνο του το είχα βρει στον οδηγό σπουδών] «ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ ΤΩΡΑ.» Του το έδωσα επειδή με είχε ψαρώσει(ε όχι δεν περιμένεις τέτοια συμπεριφορά από καθηγητές πανεπιστήμιου). Αναγκαστικά να πάω κατ’ ευθείαν μες στον πυρετό να του ζητήσω συγνώμη μόνο και μόνο επειδή τον πήρα τηλέφωνο για μια πληροφορία. Όταν βγήκα απ’ το γραφείο του έκλαιγα.

Τον βοηθό του που όταν αργότερα πήγα να μου εξηγήσει γιατί είχα πάρει 3,5 στις εξετάσεις με ρώτησε στο τέλος: «Πότε θα το ξαναδώσεις;» Του απάντησα «τον Ιούνιο.» [Ήταν μάθημα Φεβρουαρίου αλλά μπορούσα να το δώσω τον Ιούνιο μιας και ήμουν επί πτυχίο και χρωστούσα πολύ λίγα] Και μου απάντησε ειρωνικά «Πιστεύεις ότι θα το περάσεις αν το ξαναδώσεις τόσο σύντομα;»

Την προαναφερθέντα(στην 1η παράγραφο) καθηγήτρια που μπαίνοντας να μας δώσει διευκρινήσεις στην εξέταση έβρισε πρώτα όλα τα κορίτσια ομαδικώς (είχε ένα κόλλημα εναντίον του Χριστιανισμού, μιας και πίστευε αλλού, αφού μες στο μάθημα φώναζε «ΜΑ ΤΟ ΔΙΑ ΜΑ, ΤΟΝ ΠΩΣΕΙΔΩΝΑ») λέγοντας τους «Παντρεύεστε στις Εκκλήσιες και μετά γίνεστε ΠΟΥΤΑΝΕΣ των άντρων σας και σας ΓΑΜΑΝΕ όποτε θέλουν» κανονικά τα είπε έτσι, σε αμφιθέατρο με 200 φοιτητές και τους με επιτηρητές των εξετάσεων παρόντες. Συνέχισε το ρεσιτάλ λέγοντας ότι πιστεύει ότι οι περισσότεροι εκ των φοιτητών δεν είναι διεφθαρμένοι… [Γιατί οι φοιτητές με την τόση δύναμη και εξουσία μπορούν να είναι και διεφθαρμένοι]. Και έκλεισε φωνάζοντας «Άιντε ΧΑΙΒΑΝΙΑ γράψτε τώρα.»; Και όλα αυτά στις διευκρινήσεις για την εξέταση, όταν εννοείτε ότι πρέπει να είσαι ήρεμος.

Τον άλλο τον καθηγητή που είχε βάλει ταυτόχρονα την κόρη του και στα προπτυχιακά, και σε μεταπτυχιακό (στο ίδιο τμήμα) και να εργάζεται στο γραφείο του και να κάνει διαλέξεις σε Συνέδρια;

Το 90% των καθηγητών που μας κοίταζαν λες και ήμασταν μυρμήγκια; Που ήταν απλησίαστοι λες και είχες να κάνεις με πρωθυπουργούς; Που τους ζητούσες μια διευκόλυνση και σε αγνοούσαν επιδεικτικά;

Τους γραμματείς (και φαρισαίους) της σχολής που κάποια φορά πήγα να συμπληρώσω μια αίτηση και ακούμπησα στο γραφείο μιας εξ αυτών και άρχισε να μου φωνάζει «Όχι εδώ: Μην ακουμπάς πάνω στο γραφείο μου για να γράψεις την αίτηση.»

Γραμμένους σας έχω ρε! Ούτε μια φορά δεν αντέγραψα όπως έκανε η πλειοψηφία των συμφοιτητών μου, μερικοί εκ των οποίων έρχονταν και σας έγλυφαν στην συνέχεια. Όλα με την αξία μου! Για αυτό έχω γραμμένη στα παλαιά υποδήματα μου,και τις τελετές σας και εσάς. Και γιατί πολλοί από εσάς ποτέ δεν τον τιμήσατε τον όρκο σας, τον όρκο που τώρα μας βάζετε εμάς να πούμε. Μακάρι να γίνονταν να τις αποφύγω τις τελετές σας γιατί σας έχει σιχαθεί η ψυχή μου. Άλλα δεν γίνεται είναι και αυτό υποχρεωτικό. Το κερασάκι.

Υ.Γ. Και σεις βλαμμένα συνεχίστε να κάνετε πορείες για να μην έρθει η αξιολόγηση στα πανεπιστήμια. Για να συνεχίζουν οι καθηγητές να συμπεριφέρονται ωσάν να έχουν πιάσει τους όρχεις του Πάπα. Για να μην αλλάξει τίποτα σ’ αυτήν την χώρα.

*Γράφτηκε λίγο πριν την ορκωμοσία μου δημοσιεύεται τώρα...

Σάββατο 10 Νοεμβρίου 2007

O Ιησούς πράγματι μας αγαπάει αλλά όχι όπως εσείς νομίζετε, βασανίζοντας μας δηλαδή.

Κλικάρετε και κοιτάξτε επιχειρήματα, κοιτάξτε πως εξισώνεται η ομοφυλοφιλία με τον αλκοολισμό και την εγκληματικότητα. Ούτε εγκληματίες, ούτε άρρωστοι είμαστε, ούτε χρειάζεται να μας φορτώνετε ενοχές. Ούτε έχετε βρει καμία θεραπεία γιατί πολύ απλά όπως κάποιος έχει γαλάζια μάτια αντί για καστανά και θέλει να τα κάνει καστανά το μόνο που μπορεί να κάνει ή να τα καμουφλάρει με φακούς μπορεί ή να τα βγάλει έτσι και ένας ομοφυλόφιλος ή να κρύβεται μπορεί και να μην αποδέχεται τον εαυτό του ή να οδηγηθεί σε πολύ χειρότερες λύσεις… Διαβάστε και ντραπείτε για την μισαλλοδοξία και τον ρατσισμό τους. Εμείς έχουμε να τους απαντήσουμε ότι το να ερωτευτείς ή το να αγαπάς κάποιον δεν είναι πειρασμοί του διαβόλου. Πάρτε τα κουβαδάκια σας και πέξτε σε άλλη παραλία με αυτά τα επιχειρήματα. Πηγαίνετε να γίνετε σατανιστές ή κλειστήτε στο Δαφνί.






Σάββατο 21 Απριλίου 2007

Γιατί το blog μου κατεβάζει ρολά…

συνέχεια από το προπροηγούμενο…

Έχεις ασκήσει ποτέ εσύ βία ήταν η επόμενη ερώτηση που έκανα στον εαυτό μου. Σκέφτηκα και η αλήθεια είναι ότι στην εξωδιαδυκτιακή –αληθινή ζωή ποτέ δεν άσκησα βία(ίσως μια φορά στα χρόνια του δημοτικού όταν είχα αγανακτήσει από το αλλεπάλληλο bulling ενός συμμαθητή μου και αντέδρασα εκδικητικά σε μια στιγμή αδυναμίας του, όπου όλοι τον είχαν βάλει κάτω και πήγα και του έριξα και εγώ μία-είχα μετανιώσει πικρά).

Αλλά στην διαδυκτιακή μου ζωή ντρέπομαι για τις ανώριμες αντιδράσεις μου και τις βίαιες-άγαρμπες λεκτικές εξάρσεις μου. Και μήπως οι bloggers είναι αμέτοχοι βίας; Και με δική μου συμμετοχή πέσαμε να την φάμε την γυναίκα την Αμάντα Μιχαλοπούλου επειδή απλά είπε την άποψη της. Και την λέει και επωνύμως.. Ενώ λοιπόν είμαι τελείως ήρεμος στην κανονική μου ζωή στο διαδίκτυο επιδεικνύω μια απαράδεκτη συμπεριφορά που ίσως προωθεί λίγο και το ίδιο το μέσο έστω και αν στην 1η περίπτωση οι απόψεις ήταν 180 μοίρες αντίθετες με αυτές που πιστεύω καθώς για μένα η κοινωνική ενσωμάτωση και ένταξη είναι ζήτημα ζωής και θανάτου και στην 2η αδικήθηκα.

Αυτό που επίσης με προβληματίζει με οδηγεί στην απόφαση να σταματήσω να ιστολογώ δημοσίως και να συνεχίσω private είναι η μεγάλη δημοτικότητα που έχει λάβει το blog μου(μη προσδοκώμενη όταν το ξεκίνησα). Ανάθεμα την βλακεία μου να διαλέξω χτυπητό όνομα-έγινε λόγω του 1ου ποστ αυτό. Βρίσκομαι συνεχώς στα 100 πρώτα τόσο στο μετρητή της wordpress όσο και της Αλέξα page rank. Άρχισα να συζητιέμαι μέχρι και σε φόρα. Δεν ξέρω αν αξίζει τόση δημοτικότητα το blog μου(κατ εμε σίγουρα όχι, αυτά που γράφω εδώ είναι πολύ εύκολα και απλά- έχω γράψει πολύ σημαντικότερα πράγματα). Σίγουρα όμως δεν την επιδιώκω αυτήν την δημοφιλία. Όλο αυτό έχει αρχίσει να με φοβίζει. Για αυτό έχω γίνει κακός να μην αναδημοσιεύουν τίποτα παραδοσιακά ΜΜΕ ή και στο ίντερνετ χωρίς μια ερωτησούλα(π.χ. forum χωρίς να το γνωρίζω και όχι από κανένα κόμπλεξ(μωρέ καλύτερα να τα έπαιρναν και να τα αναδημοσίευαν χωρίς να αναφέρουν πηγή π.χ. «διάβασα σε ένα blog τα παρακάτω» κτλ). Προσπαθώ να το ελέγξω όσο μπορώ αλλά είναι φυσικό να μην ελέγχεται το όλο πράγμα. Βέβαια για το forum στο οποίο με αναδημοσίευσαν είχα σχηματίσει την χειρότερη εντύπωση μετά από αυτά που διάβασα εδώ[θα παραβλέψω το γεγονός ότι πιάστηκαν κοτσίδα με κοτσίδα «τα κορίτσια» για τον κουραμπιέ του sex shop] και θα επισημάνω την παρακάτω απαράδεκτη φράση: «έχθρα έχω για αυτούς που ενώ είναι στο περιθώριο προσπαθούν απεγνωσμένα να δείξουν ότι δεν είναι». Μα να συναντώ τα ίδια παντού με απογοητεύει. Τελικά το έχουμε πιστέψει 100% ότι είμαστε στο περιθώριο και δεν βγαίνουμε με τίποτα από εκεί;






Με φοβίζει αντί να με χαροποιεί αυτή η ξαφνική δημοφιλία. Απέκτησα λοιπόν περισσότερες ανασφάλειες φόβους λοιπόν με την δημόσια έκθεση μου και αυτοί οι φόβοι μου εντάθηκαν αφού διαπίστωσα την δημοτικότητα του blog.[Μήπως και ότι φοβάμαι δεν είναι μέρος της «GAY LIFE IN GREECE»;]Για αυτό λοιπόν θα το κλείσω. Ίσως θα μπορούσα να ξαναγυρίσω όταν η blogosfaira θα έχει 100.000 ή 200.000 ιστολογία οπότε θα μπορέσω να χαθώ πιο εύκολα μέσα στο πλήθος .Δεν θέλω να γίνω γνωστός, δεν είμαι δημοσιογράφος, ούτε δυστυχώς ακτιβιστής. Kαι για το ότι γράφω μπορεί, ίσως να πληρώσω βαρύ τίμημα και δεν το θέλω… Λοιπόν πολύ με προβλημάτιζε όλο αυτό και δεν ήξέρα πόσο θα αντέξω καθώς το blogging εκτός των άλλων με φθείρει απίστευτα και μου κλέβει απίστευτη ενέργεια. Σίγουρα το ότι γράφω δημόσια οφείλεται ίσως και αυτό στις αυτοκαταστροφικές μου τάσεις.



Ισως θα μπορούσα να βάλω ένα χ σε όλα τα παραπάνω να γίνω αναίσθητος και να συνεχίσω ακάθεκτος λες και δεν με διαβάζει κανείς γιατί έτσι και αλλιώς
είμαι ήδη νεκρός και τίποτα δεν έχει σημασία για το τι θα μου συμβεί ή όχι.
Το ότι ζω είναι αμφισβήτισμημο. Οσα έχω ζήσει και όσα θα ζήσω δεν έχουν καμία σημασία, η ανυπαρξία η ανυπαρξία θα είναι η κατάληξη η ανυπαρξία που ενυπάρχει μέσα μας στην ίδια μας την ύπαρξη και κανείς δεν το καταλαβαίνει ζούμε χωρίς να υπάρχουμε ούτε καν το ξέρουμε. Είμαστε το ίδιο με μια πέτρα ή με το νερό ενός ποταμού. Μια τόσο δα μικρούλα τρισδιάστατη κολλημένη σκια σε έναν κόσμο 11 διατάσεων. Ένα τίποτα σε ένα απέραντο και ακατανόητο σύμπαν.

Έχω ήδη πεθάνει και θα έπρεπε να είχα ήδη πεθάνει και το μόνο που με σώζει είναι ο δειλός μου εαυτός : Ερωτεύτηκα και ποτέ δεν βρήκα την δύναμη να πω τίποτα.


Λοιπόν πιάνω τα μαλλιά μου, τα χέρια μου αλλοιώνουν το πρόσωπό μου δεν καπνίζω ούτε πίνω αλλά αν το έκανα θα είχα κατεβάσει μπουκάλια και πακέτα. Είμαι άχρωμος και άοσμος δεν , πίνω , δεν καπνίζω, δεν οδηγώ. Τείνω δε τα 2 τελευταία χρόνια, αφού τελείωσε η μία και μοναδική μακροχρόνια σχέση που έκανα να μετατρέπω σε ένα ασεξουαλικο πλάσμα(ακόμα χειρότερα δε από όταν άνοιξα αυτό το blog αλλά ίσως να έχω βρει και την υγειά μου ;) ) Είμαι βαρετός, άχρωμος και άοσμος και για αυτό δεν καταλαβαίνω πως το προσωπικό μου ημερολόγιο έχει τόση επιτυχία που δεν την θέλω κιόλας…

Τέλος πάντων θα το κλείσω και λυπάμαι που θα στενοχωρήσω τους λίγους και καλούς που έγιναν φίλοι του blog. Nα θυμάστε ουδείς αναντικατάστατος. Το δικό μου κενό θα έρθουν να το καλύψουν εκατοντάδες άλλοι για αυτό μην ανησυχείτε…

[ΟΙ ΦΟΒΟΙ ΜΟΥ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΘΗΚΑΝ ΠΛΗΡΩΣ ΜΕΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΣΤΟ BLOG MOY ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΥΒΡΙΣΤΗ ΑΠΟ ΤΟ PRESS.GR. ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΗ.]

Προς press.gr κοιτάτε να τα συμμαζεύετε τα σχόλια σας.

~~~~
Α κάτι τελευταίο! Αν υπάρχει ρατσισμός για τους ομοφυλόφιλους που να δείτε τι ρατσισμός υπάρχει για τους ρομαντικούς και τους αθώους…

Και ετεροφυλόφιλος να είσαι. Για να δούμε:
Aς υποθέσουμε ότι ήσαστε ετεροφυλόφιλος. Ένας straight λίγο διαφορετικός από το ρεύμα της εποχής. Εσείς δεν τρέχετε στα club, παρόλο που είστε πολύ νέος, ούτε μια φορά δεν έχετε πατήσει το πόδι σας εκεί, δεν έχετε αμαξιές χλιδάτες και δεν ντύνεστε trendy. Ας υποθέσουμε ακόμα ότι είσαστε ρομαντικός. Ότι έχετε γραμμένη την διαδεδομένη ετεροφυλόφιλη ζωή και φίλους περίπου σαν εσάς.. Είστε το καλύτερο παιδί που μπορεί να υπάρξει…. Αλλά δεν σας ενδιαφέρουν οι εφήμερες σχέσεις και είστε ώριμος πολύ ώριμος για την ηλικία σας. Θέλετε να βρείτε μια κοπέλα, να μην είναι θεούσα αλλά απλά να σας καταλαβαίνει, να έχετε σχέση αποκλειστική ε και να μην ενδιαφέρεται για το πότε θα την βγάλετε στα μπουζούκια και τα club. Να μην είναι τρελή και σας σπάει τα νεύρα και σας παίρνει ανά μισάωρο τηλέφωνο να σαλιαρίσετε ή να σας ελέγξει ούτε βέβαια απ’ την άλλη να συναντιέστε ανά μήνα και να σας έχει σαν την «ρομαντική καβάντζα». Να είναι αληθινή σαν και εσάς. Να είναι 24, 25, 26 χρονών και να είναι έτοιμη να κάνει οικογένεια σαν εσάς!!!
Πείτε μου τώρα για τον Θεό ένας straight, όπως και αυτός που περιέγραψα πως μπορεί να ζήσει σήμερα;

Πόσο εγκλωβισμένος αισθάνεται; Τι μπορεί να κάνει και πόσο θα αντέξει; Ε; Πως καταντήσαμε έτσι γενικώς; Πόσο πιο fake μπορούμε να γίνουμε;

Καλά ίδιες καταστάσεις ισχύουν και για κοπέλες που θέλουν να βρουν κάτι αντίστοιχο και φυσικά και για τους ομοφυλόφιλους/ες. Ο ρομαντισμός απέθανε. Ψάξτε αν θέλετε να βρείτε ρομαντικούς με το κυάλι πλέον…


Γιατί σεξ το μικρό μου δαχτυλάκι να κουνήσω το βρίσκω πανεύκολα, παρόλο που είμαι και μπάζο. Ποιος θα μου ξεπληρώσει όμως που λόγω της υποκριτικά συντηρητικής κοινωνίας ούτε μια φορά δεν έχω κοιμηθεί αγκαλιά με κάποιον που αγαπώ. Πως μπορεί να σταματήσει τέτοιος πόνος.. Μόνο ο θάνατος. Καταλαβαίνετε τα αδιέξοδα;



Ένα ποστ ακόμα σε λίγες ημέρες για το ποια είναι "τα δικά μου πρότυπα" και αποχωρώ φίλτατοι. Δεν την παλεύω άλλο.

Θα ήμουν αχάριστος αν δεν ευχαριστήσουσα όλους όσους με βάλατε στα link σας. Με τιμά που με επιλέξατε.

[Ήθελα να το παίξω dimitris(genius) αλλά δεν είμαι.]

Πέμπτη 8 Μαρτίου 2007

Να μείνετε κλεισμένοι στις ντουλάπες σας.

Διαβάζω συνέχεια σε blog και φόρουμ και ακούω συνεχώς στην καθημερινότητά μου:

«Δεν έχω τίποτα με τους gay αρκεί να μην προκαλούν…»

«Δεν με νοιάζει τι κάνουν στο κρεβάτι τους, αρκεί να μην το δείχνουν δημοσίως π.χ. να φιλιούνται στο δρόμο…»

«Ας κάνουν ότι θέλουν στο κρεβάτι τους δεν έχω πρόβλημα…»

«Είναι γελοίο να μιλάς ή να δείχνεις τις σεξουαλικές σου προτιμήσεις…»

Δεν μου λέτε ωρέ παίδες οι ετεροφυλόφιλοι κάνετε ότι θέλετε στο κρεβάτι σας και μετά δεν μιλάτε για τις σχέσεις σας;Γιατί συνεχώς ακούω και διαβάζω συζητήσεις γύρω μου για τις ετεροφυλοφιλικές σχέσεις στις οποίες δεν μπορώ να συμμετάσχω; Εμείς δηλαδή γιατί πρέπει να μείνουμε μουγκοί; Και όμως στην καθημερινότητα μου δεν μιλάω σχεδόν καθόλου γιατί φοβάμαι…

Και στ’ αλήθεια έχετε δει πολλούς gay ή λεσβίες να φιλιούνται στον δρόμο; Straight όμως; Δεν βγαίνετε στο δρόμο προκλητικά και χαμουρεύεστε; Δεν πιάνεστε χέρι-χέρι; Γιατί δεν θεωρούνται προκλητικοί οι straight που χαμουρεύονται όπου βρεθούν και όπου σταθούν, στους δρόμους, στις καφετέριες, σε κάθε λογής δημόσιο χώρο;

Τέλος δεν κάνετε βόλτες με τις οικογένειες σας; Για σκεφτείτε, εμείς δεν έχουμε καν το δικαίωμα να κάνουμε οικογένεια.

Mας κάνετε να φοβόμαστε και να ντρεπόμαστε για τους εαυτούς μας και να κρυβόμαστε. Δεν είμαστε μόνο κρεβάτι και sex. Έχουμε τις ίδιες ανάγκες με όλους. Και οικογένειες μερικοί θα θέλαμε να κάνουμε και παιδιά να μεγαλώσουμε. Και φυσικά να μιλάμε για τις σχέσεις μας… Όμως προς το παρόν, αυτό μπορούμε να το κάνουμε μόνο κρυφά με 2-3 φίλους λες και συζητάμε τίποτα κακό. Σε μεγάλες παρέες οι περισσότεροι είμαστε κουμπωμένοι δεν μπορούμε να μιλήσουμε. Και αυτό λόγω αυτών των βλακωδών και ρατσιστικών αντιλήψεων που το μόνο που καταφέρνουν είναι να μας κάνουν δυστυχισμένους.

Τετάρτη 7 Φεβρουαρίου 2007

Αφιερωμένο σε όλους τους ρατσιστές.

Προς όσους έβρισαν και όσους θέλουν να κάνουν κάτι τέτοιο…
Προς όσους δεν έχουν «κανένα πρόβλημα με τους ομοφυλόφιλους» αλλά όχι να κάνουν και οικογένειες…
Προς όσους αμφισβητούν τι μπορούν να προσφέρουν δύο ομοφυλόφιλοι που θέλουν να κάνουν οικογένεια

αφιερωμένο το ντοκιμαντέρ "We are Dad"







Πρόκειται για την ιστορία ενός ομοφυλόφιλου ζευγαριού, νοσοκόμων στο επάγγελμα, που ανέθρεψαν 5 παιδιά, 4 εκ των οποίων οροθετικά και τα οποία θα είχαν καταλήξει στα ιδρύματα, αν αυτοί οι καταπληκτικοί άνθρωποι δεν τα φρόντιζαν.


link

Σάββατο 27 Ιανουαρίου 2007

To «2», ο Μπομπ Σφουγγαράκης και η «Gay Voice».

To «2» ήταν ένα έργο που του αποδόθηκε ο χαρακτηρισμός «gay». Πολλοί μάλιστα το κατηγόρησαν ως αδιάφορο επειδή δήθεν απευθύνονταν στους ομοφυλόφιλους. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν ισχύει κατά την γνώμη μου όπως εξήγησα και σε παλαιότερο ποστ. Αρκετοί straight όμως το εξέλαβαν ως έτσι.

Στην Αμερική οι συντηρητικοί κύκλοι έχουν ξεσπαθώσει εναντίον του Μπομπ Σφουγγαράκη επειδή λέει και αυτό έχει ομοφυλοφιλικές αναφορές. Αν και αδυνατώ να καταλάβω πως ένας σπόγγος έχει φύλο γενικώς ώστε να χαρακτηρίζεται ως ομοφυλόφιλος ή ετεροφυλόφιλος αντιλαμβάνομαι ότι οι συντηρητικοί Αμερικανοί εκλαμβάνουν ως ομοφυλοφιλία την εκδήλωση τρυφερότητας μεταξύ του Mπομπ και του Πατρικ. Δύο ας πούμε «αρσενικών» χαρακτήρων στο κόμικ.

Φιλική τρυφερότητα μεταξύ δύο αντρών. Το «2» είχε επίσης κάποιες τέτοιες στιγμές. Η εκδήλωση τρυφερότητας (ακόμα και μεταξύ δύο ετεροφυλόφιλων) εκλαμβάνεται ως χαρακτηριστικό «ομοφυλοφιλικό» λες και δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι την ανάγκη (και οι ετεροφυλόφιλοι άντρες) να εκδηλώσουν τρυφερότητα σε φιλικό επίπεδο και όχι μόνο και κατ’ ανάγκην σε ερωτικό. Και λες και όλοι οι ομοφυλόφιλοι είναι «τρυφεροί» και «καλοί» και λες και δεν υπάρχουν ομοφυλόφιλοι σκληροί και καθάρματα.

Πρέπει να σημειωθεί ότι Ο Μπομπ Σφουγγαράκης έχει επιτυχία στο ομοφυλοφιλικό κοινό γιατί πολύ απλά έχει το πιο έξυπνο χιούμορ που έχει βγει σε καρτουν. Οι ομοφυλόφιλοι συνήθως επιβραβεύουν το έξυπνο χιούμορ.

fp8563.jpg

Κατηγορούν ως gay καρτούν τον Μπομπ Σφουγγαράκη. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΩΣ GAY. Ο χαρακτηρισμός gay πρέπει να σταματήσει επιτέλους να χρησιμοποιείτε ως υβριστικός προσδιορισμός ή υποτιμητικός προσδιορισμός ή κάτι για το οποίο να κατηγορείς ένα καρτούν. Κρύβει τόσο ρατσισμό αυτό.

Μήπως στην Ελλάδα τα πράγματα είναι καλύτερα; Βρείτε άλλη λέξη να βρίσετε ή μην βρίζετε καθόλου αντί να χρησιμοποιείτε την λέξη «π..στης». Το ακούω συνέχεια στην καθημερινότητα μου ε και δεν μπορώ να πω ότι είναι και ότι καλύτερο για ένα ομοφυλόφιλο. Βέβαια ποιος θα σ’ ακούσει θα μου πεις; Τα λέω και ας με ακούσουν και ένας, δύο ή τρεις.

Αλλά μήπως αυτά τα φαινόμενα τα συναντάς μόνο στην καθημερινότητα σου; Μήπως οι blogger κρατάνε μια πιο σωστή στάση; Προφανώς όχι. Kαι πάλι όχι.

Σάββατο 20 Ιανουαρίου 2007

O Θέμος τα «κορίτσια» και η εκμετάλλευση των αδυνάμων.

T.V. 16/1 μετά τα μεσάνυχτα Θ. Αναστασιάδης μιλώντας στον Καπουτζίδη που του εξιστορούσε ιστορίες από την στρατολογική υπηρεσία, στην οποία είχε υπηρετήσει την θητεία του, τον ρωτάει: Κανένας που να παρίστανε τον gay ή τον τρανσέξουαλ για να μην πάει στρατό σου έτυχε; O Καπουτζίδης απαντάει όχι, και ο Αναστασιάδης συνεχίζει : Α καλά στην δικιά μου σειρά είχε κάτι κορίτσια…

Κ. Αναστασιάδη 1) Οι gay πηγαίνουν στρατό.
2) Άλλο gay άλλο τρανσέξουαλ
3) Άλλο gay και τρανσέξουαλ και άλλο λαμόγιο

Άσχετο αλλά ποιο σημαντικό, ποιος σας είπε κ. Αναστασιάδη ότι γελάμε (τουλάχιστον όσοι δεν είμαστε άνθρωποι-βόθροι) με την αναπαραγωγή αποσπασμάτων που κάνετε, από την εκπομπή της Α.Πάνια η οποία εκμεταλλεύεται ανθρώπους αδύναμους και με προβλήματα (π.χ ανθρώπους χαμηλής νουμοσύνης) για να κάνει τηλεθέαση; Γιατί σ’ αυτό τον τόπο η εκμετάλλευση ανθρώπων νομιμοποιείτε τόσο ελεύθερα; Το ΕΣΡ που είναι σε αυτήν την περίπτωση όπως έλεγα και σε προηγούμενο ποστ; Μόνο το gay φιλιά το πειράζουν; Όταν μεταδίδονται τέτοια τηλεπροϊόντα και κανείς δεν αντιδράει, άλλα αντίθετα η πλειοψηφία γελάει, τι να υποθέσει κανείς για τους κατοίκους αυτής της χώρας; Πόσο ποιο πάτο θα φτάσουμε;

Δευτέρα 15 Ιανουαρίου 2007

ΕΣΡ και αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά

Πριν δύο χρόνια το ΕΣΡ είχε οδηγήσει στο κόψιμο ραδιοφωνικής εκπομπής και με το αιτιολογικό ότι διαφημίζονταν μπαρ για ομοφυλόφιλους και προφυλακτικά(!!!) ως εκ τούτου προέκυπτε αναμφισβήτητα ότι η εκπομπή ήταν υποβαθμισμένη…

Πέρα από το παράλογο της όλης κατάστασης που το ΕΣΡ δηλαδή θέλει να έχει λόγο και στις διαφημίσεις μιας εκπομπής(θυμάμαι μάλιστα ότι είχε κόψει και μια τηλεοπτική διαφήμιση τσίχλας επειδή έδειχνε ένα λεσβιακό φιλί), τώρα που πολλά ραδιόφωνα παίζουν διαφήμιση για ερωτικό βοήθημα(δονητή) γνωστής εταιρίας προφυλακτικών, μόκο ε; Και για να ρωτήσω και κάτι άλλο, η διαφήμιση που άκουσα στο αθλητικό κρατικό ραδιόφωνο για περιοδικό (που παλιά διαφημίζονταν για τα πορνογραφικά DVD που έδινε) και τώρα μας δίνει «την εγκυκλοπαίδεια του sex σε DVD με επιδείξεις από αληθινά ζευγάρια» είναι super ηθική και κατάλληλη, ως εκ τούτου πάλι μόκο ε;

Τα gay φιλιά μας πείραξαν πριν 2 χρόνια επίσης… Τώρα όμως που ελληνικές σειρές προβάλλουν σεξουαλικές διαστροφές όπως ανθρώπους που θέλουν να το κάνουν μέσα σε κάσες (γνωστή τηλεοπτική σειρά του ALFA με θέμα εγκλήματα), πάλι μόκο ε;

Επιλεκτική ευαισθησία βλέπω και περίεργη αντίληψη περί υποβάθμισης και μη….

Κυριακή 14 Ιανουαρίου 2007

Μεσημεριανό Hung Over (tv 14/1)

Γιατί βρε Ντέση μου, τα κάνεις αυτά; Φέρνεις σχεδιαστή μόδας να παρουσιάσει νυφικά για άντρες(ντόινγκ!!!) και βγάζεις τον π. Μάξιμο να το σχολιάσει(ξανά ντόινγκ!!!); Έλεος δηλαδή. Και εσείς πατέρα Μάξιμε τι σας νοιάζουν τα νυφικά; Σάμπως θα προλάβει και κανένας να τα φορέσει; Αφού υποστηρίζετε ότι θα έρθει ο αντίχριστος όπου να ‘ναι και θα γίνει πανικός, σεισμός, κατακλυσμός… Έτσι ξανακούστηκαν οι γνωστές βλακείες… Ο Θεός έφτιαξε άντρα και γυναίκα… Σε λίγο θα μας ζητήσουν να παντρεύονται οι ομοφυλόφιλοι και στο τέλος και να υιοθετούν και παιδιά... Έχουμε γεμίσει gay μόδιστρους κλπ Βρε πάτερ τι μιλάτε αφου δεν σας συμφέρει... Η πλειοψηφία των παπάδων έχουν και ένα διάκο για όλα τα θελήματα (αν με εννοείς αναγνώστη)...

Σάββατο 23 Δεκεμβρίου 2006

Ρατσιστικά τραγούδια παίζονται στα ελληνικά ραδιόφωνα.

Προσοχή, κυκλοφορούν τραγούδια με άκρως προσβλητικούς και ρατσιστικούς στίχους. Αυτά τα τραγούδια δε, παίζονται συνέχεια στα ραδιόφωνα. Οι ραδιοφωνικοί παραγωγοί βάζουν ότι τους πλασάρει κάθε εταιρία χωρίς να σκέφτονται αν είναι προσβλητικά για τους ακροατές τους:

Νότης Σφακιάνακης-Το σύστημα:

«Και σαν ευαίσθητο παιδί(!!!) παράπονο με πιάνει που γίναν τόσοι οι κίναιδοι, τα λαμόγια και οι ρουφιάνοι»

Βέβαια εδώ θα μου πεις ο Γιαννάκης ο Έλληνας(88,6) βάζει υπερήφανα, με την ηχητική στάμπα του από πάνω, τραγούδια με χυδαίες βρισιές εκεί θα κολλούσανε οι σταθμοί ; Στο αν προσβάλλουν τους ομοφυλόφιλους; Αφού δεν τους νοιάζει αν θα προσβάλουν γενικά όλο το ακροατήριο.

Τετάρτη 20 Δεκεμβρίου 2006

Ομοφοβία και «καλλιτέχνες»

Αυτό δεν θυμάμαι ακριβή ημερομηνία για το πότε ειπώθηκε αλλά μου έχει μείνει στην μνήμη από παλαιότερα ως μία από τις πιο ομοφοβικές δηλώσεις που έχω ακούσει στη ζωή μου. Σε ερώτηση του Θ.Γιωργαντά για το ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που έχουν γράψει ή πει για αυτόν ποτέ, ο τραγουδιστής των Goin Through, N. Βουρλιώτης, είχε απαντήσει ότι το χειρότερο που έχουν πει ποτέ για αυτόν είναι, ότι ίσως είναι ομοφυλόφιλος, ενώ η αντίδραση του Γιωργαντά ήταν: πω πω σοβαρα; Έχουν πει τέτοιο πράγμα για σένα;

Τρίτη 19 Δεκεμβρίου 2006

Ομοφόβια και τηλεόραση (19/12)

Αποφάσισα να κράζω ότι ομοφοβικό πέφτει στην αντίληψη μου από εδώ και μπρος:

Ομοφόβια και τηλεόραση (19/12):

Λάκης Λαζόπουλος-Αλ τσαντίρι νιουζ

Σχολιάζοντας τον Ψινάκη: Αυτό να δω τον Ψινάκη να κάνει παιδί πριν τον Σάκη και… Τώρα αγόρι θα είναι, κορίτσι θα είναι; Αγόρι; α χα χα χα. Παρεπιμπτόντως αν το παιδί σας γεννηθεί αγόρι μην το δένετε και κόμπο μέχρι να φτάσει 17 χρ…

Δήμητρα Παπαδοπούλου-Πως τον λεν τον ποταμό

Προς παίχτη του τηλεπαιχνιδιού: Εεε… να ζητήσουμε συγνώμη από την οικογένεια σου (για αυτό που θα σου ζητήσουμε να κάνεις). Θέλουμε να μας πεις το τραγούδι «είμαι άντρας και το κέφι μου θα κάνω…» με gay τρόπο..

Σημείωση:Τα κείμενα δεν αποτελούν ακριβής απόδοση-απομαγνητοφώνηση των λεγομένων των παραπάνω προσώπων για αυτό και δεν τα βάζω σε εισαγωγικά. Είναι όμως ακριβή ως προς την απόδοση των νοημάτων τους.