Στην επαρχία…

Yπήρξαν γενιές καταδικασμένες, γεννήθηκαν και μεγάλωσαν μέσα στην λάσπη και τις κακουχίες. Ακόμα και εγώ που τίποτα δεν μου προσφέρθηκε από τους γονείς μου σε σχέση με άλλoυς της ηλικίας μου, ούτε λεφτά, ούτε σπίτι, ούτε αυτοκίνητο, ούτε γνωριμίες, ούτε δουλειά θεωρώ τον εαυτό μου άπειρες φορές πιο τυχερό από αυτούς τους ανθρώπους που μεγάλωσαν κάτω από αυτές τις συνθήκες μέσα στους πολέμους και με απίστευτη φτώχεια. Και κάθε ψίχουλο που έβαζαν στο στόμα τους το έβγαζαν με απίστευτο κόπο, με τον ιδρώτα τους. Σήμερα όλα τα θεωρούμε δεδομένα, δεν είναι όμως…

Γιατί οι ομοφυλόφιλοι αποτελούν το μαύρο πρόβατο για όλες τις θρησκείες;

Tι το θεϊκό έχουν κλέψει; Ποια θεϊκή ιδιότητα; Και τους φοβούνται και για αυτό τους τιμωρούν θεοί και πιστοί, ωσάν άλλον Προμηθέα;

Και γιατί θέτω σήμερα αυτά τα ερωτήματα;

Η απάντηση του χρόνου τέτοια εποχή αν είμαι καλά και αν συνεχίσω να ιστολογώ μέχρι τότε(Δεν το κόβω να αντέξω τόσο πολύ...)

Χρειαζόμαστε ανθρώπους αμόρφωτους και χωρίς κριτική σκέψη ολίγον τι πρόβατα

Χρειαζόμαστε ανθρώπους αμόρφωτους για να τους φανατίζουμε και να φτιάξουμε εύκολα οπαδικούς στρατούς.

Χρειαζόμαστε ανθρώπους αμόρφωτους για να τους φανατίζουμε και να φτιάχνουμε θρησκευτικούς στρατούς και μουτζαχεντίν-βόμβες αυτοκτονίας που θα εξυπηρετήσουν τα δικά μας συμφέροντα.

Χρειαζόμαστε ανθρώπους αμόρφωτους για να τους φανατίζουμε και να φτιάχνουμε εύκολα εθνικούς στρατούς.

Χρειαζόμαστε ανθρώπους αμόρφωτους για να τους εκμεταλλευόμαστε μαζικοποιώντας τον καταναλωτισμό και την επιχειρηματικότητα.

Χρειαζόμαστε ανθρώπους αμόρφωτους που θα πωρώνονται με τις ταινίες βίας, διαστροφής και φασισμού.

Χρειαζόμαστε ανθρώπους αμόρφωτους για να περνάμε εμείς οι λίγοι καλά και ας το κοπάδι να σφάζεται ή να πνίγεται μες στα σκατά(περιβαλλοντική μόλυνση, φανατισμός, βία κτλ).

Tι ομάδα είσαι;

Πολλές φορές με ρωτάνε «τι ομάδα είσαι»;

«τι ομάδα είσαι»;

Γιατί ρε παιδιά; Έλεος. Σας ρωτάω εγώ π.χ. «τι εταιρία κινητής τηλεφωνίας είσαι;»
«Ποια μάρκα αναψυκτικού υποστηρίζεις;»

Ας σταματήσει επιτέλους αυτή η βλακεία. Τι ομάδα είσαι και τι ομάδα είσαι. Αν μου εξηγήσει με ποια λογική υποστηρίζει κάποιος, μια Ανώνυμη Εταιρία, εφόσον δεν είναι μέτοχός της, θα πω τι ομάδα είμαι...

*Απορρίπτονται οι εξηγήσεις περί τοπικότητας γιατί θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι για πλείστους λόγους.

*Επίσης να μου εξηγήσουν όσοι ασχολούνται γιατί κόπτονται τόσο για το ποιους προπονητές και ποδοσφαιριστές θα πάρουν οι ομάδες. Και γιατί με την ίδια λογική δεν ασχολούνται ποιον μάνατζερ και ποια στελέχη θα πάρει η τάδε και η δείνα επιχείρηση.

*Και ακόμα γιατί συζητάτε συνέχεια πόσα γκολ έβαλε μια ομάδα εναντίον της άλλης. Ποιος ποδοσφαιριστής ήταν ο καλύτερος κτλ. Σκυλοβαριέμαι όταν ακούω τέτοιες συζητήσεις και πολλοί άλλοι φαντάζομαι. Αν είναι να αρχίζω και εγώ συζητήσεις με θέμα πόσο ανέβασε τις πωλήσεις της η τάδε επιχείρηση σε σχέση με την ανταγωνιστική της. Ποιος στέλεχος της είχε την καλύτερη απόδοση κτλ. Να δούμε αν θα βγάλουμε άκρη...

Και για να τιμήσω την πρώτη πρόσκληση του Roof:

Μας έχει φάει η περιέργεια : «τι ομάδα είσαι»; Και έχουν μια τεράστια υπερηφάνεια οι οπαδοί όταν η ομάδα τους παίρνει την κούπα, ενώ όταν την χάνουν πετάνε το κινητό τους στον διαιτητή. Μα καλά δεν έχουν καταλάβει ότι το μόνο που κάνουν είναι να στηρίζουν ένα μαγαζί; ;)

No more wap / Tap dogs

Το pc μου επισκευάσθη!!! Όχι άλλο wap, όχι άλλα κεφαλαία γράμματα!!!

Μες στο Σαβ/κο είδα τους Tap dogs! Καλοί ήτανε :)





Πολύ διαφορετικό θέαμα σε σχέση με αυτά που έχουμε συνηθίσει.

Αναπόφευκτα στο μυαλό μου ήρθε και η σύγκριση για την τελετή έναρξης στους Ολυμπιακούς.



Χμ… σε εμάς τους Έλληνες έχει βγει η φήμη του γλεντζε
ενώ βλέπω ότι εμείς το φιλοσοφούμε πολύ περισσότερο(και μαγκιά μας ίσως!):

25H MAPTIOY H 50 XPONIA EYPΩΠAIKH ENΩΣH;

KATEBAΣTE TIΣ EΛΛHNIKEΣ ΣHMAIEΣ KAI YΨΩΣTE TIΣ EYPΩΠAIKEΣ!

TA EΘNIKA KPATH EΠITEΛOYΣ OΔEYOYN ΠPOΣ TO NEKPOTAΦEIO AΦOY ΠPΩTA ΠPOΣEΦEPAN TOΣA KAΛA ΣTHN ANΘPΩΠOTHTA: 2 ΠAΓKOΣMIOYΣ ΠOΛEMOYΣ KAI AMETPHTOYΣ "TOΠIKOYΣ". AIMA KAI MIΣOΣ ΠOY MONO TO ΠAPAΛOΓO MΠOPEI NA ΔIKAIOΛOΓHΣEI.

[AΠO EΔΩ KAI ΣTO EΞHΣ ANAMENOYME ΠOΛEMOYΣ ΓIA AKOMA ΠIO "ΛOΓIKOYΣ" ΛOΓOYΣ, TON EΞHΣ ENA: AΔHΦAΓIA TΩN ΠOΛYEΘNIKΩN ETAIPIΩN.]

TO TEΛOΣ TOY KAPTEΣIANOY ΔYIΣMOY KAI ENAΣ ΘEOΣ ΣKΛHPOΣ OΣO H AΛHΘEIA

EINAI KATI ΠAPAΠANΩ AΠO ΠPOΦANEΣ OTI AN YΠAPXEI KAΠOIOΣ ΘEOΣ AYTOΣ ΔEN EINAI "KAΛOΣ K AΓAΘOΣ".AKPIBΩΣ TO ANTIΘETO.

H MEΛETH TΩN NEYPOEΠIΣTHMΩN ΔEIXNEI OTI ΠNEYMA,NOYΣ,ΣKEΨH KAI ΨYXH EKΠOPEYONTAI AΠO THN YΛH. EINAI YΛH. ETΣI MΠAINEI OPIΣTIKA TEΛOΣ ΣE KOΣMOΘEΩPIEΣ AIΩNΩN.TEΛOΣ ΣTON KAPTEΣIANO ΔYIΣMO ΠOY EMΠNEYΣTHKE AΠO TIΣ ΠΛATΩNIKEΣ ΘEΩPIEΣ. ΘEΩPIEΣ ΠOY EΔΩΣAN TPOΦH ΣTIΣ EΠIKPATOYΣEΣ ΘPHΣKEIEΣ. OI ΘPHΣKEIEΣ EINAI TO PLACEBO XAΠI ΠOY ΔINETAI ΣTON KAΘENA MAΣ ΩΣ AΠANTHΣH ΣTO ANAΠOΦEYKTO.ΠAPHΓOPIA ΣTON APPΩΣTO.

Τι να ναι ο έρωτας;

Μην ειν τα δαχτυλίδια και τα ακριβά κοσμήματα;

Μην ειν οι βόλτες με ακριβά αυτοκίνητα και σε ακριβά εστιατόρια;

Μην ειν η γκόμενα που θα βγάλεις στα μπουζούκια ή ο γκόμενος που θα τον πας στο gay club;
(Άσχετη επενθύμηση, όποτε βγαίνετε σε καφετέριες, μπουζούκια κλαμπ, ένα ποσοστό των χρημάτων σας πηγαίνει σε μαφιόζους)

Μην ειν τα σοκολοτάκια, τα αρκουδάκια, τα λουλουδάκια, τα ρουχαλάκια, τα σιντάκια, τα αρωματάκια και όλα τα -άκια;

Όσοι πιστεύουν ότι αυτά είναι ο έρωτας ας γιορτάσουν σήμερα… Οι υπόλοιποι γιορτάζουμε κάθε μέρα…

Υπογεννητικότητα και υιοθεσίες

Επειδή μου έκανες ένα άσχετο σχόλιο, με το ποστ ανώνυμε σου απαντάω με καινούριο ποστ … Σε ευχαριστώ, ωραίο έναυσμα…

Για την υπογεννητικότητα δεν ευθύνονται οι ομοφυλόφιλοι… Καλύτερα να αποδόσεις τις ευθύνες στις 200.000 εκτρώσεις που γίνονται κάθε χρόνο στην Ελλάδα και τους λόγους για τους οποίους αυτές γίνονται. Μην ρίχνεις τις ευθύνες των ετεροφυλόφιλων στους ομοφυλόφιλους.

Εμείς αν μας δίνατε την ευκαιρία, θα υιοθετούσαμε με χαρά και θα μεγαλώναμε αρκετά από τα παιδιά τα οποία σκοτώνετε κάθε χρόνο. Θα μπορούσαμε να συμβάλουμε λοιπόν στην μείωση της υπογεννητικότητας και στην καλυτέρευση της κοινωνίας, γενικά μ’ αυτόν τον τρόπο, άλλα εσείς οι ετεροφυλόφιλοι μας το απαγορεύετε.

To «2», ο Μπομπ Σφουγγαράκης και η «Gay Voice».

To «2» ήταν ένα έργο που του αποδόθηκε ο χαρακτηρισμός «gay». Πολλοί μάλιστα το κατηγόρησαν ως αδιάφορο επειδή δήθεν απευθύνονταν στους ομοφυλόφιλους. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν ισχύει κατά την γνώμη μου όπως εξήγησα και σε παλαιότερο ποστ. Αρκετοί straight όμως το εξέλαβαν ως έτσι.

Στην Αμερική οι συντηρητικοί κύκλοι έχουν ξεσπαθώσει εναντίον του Μπομπ Σφουγγαράκη επειδή λέει και αυτό έχει ομοφυλοφιλικές αναφορές. Αν και αδυνατώ να καταλάβω πως ένας σπόγγος έχει φύλο γενικώς ώστε να χαρακτηρίζεται ως ομοφυλόφιλος ή ετεροφυλόφιλος αντιλαμβάνομαι ότι οι συντηρητικοί Αμερικανοί εκλαμβάνουν ως ομοφυλοφιλία την εκδήλωση τρυφερότητας μεταξύ του Mπομπ και του Πατρικ. Δύο ας πούμε «αρσενικών» χαρακτήρων στο κόμικ.

Φιλική τρυφερότητα μεταξύ δύο αντρών. Το «2» είχε επίσης κάποιες τέτοιες στιγμές. Η εκδήλωση τρυφερότητας (ακόμα και μεταξύ δύο ετεροφυλόφιλων) εκλαμβάνεται ως χαρακτηριστικό «ομοφυλοφιλικό» λες και δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι την ανάγκη (και οι ετεροφυλόφιλοι άντρες) να εκδηλώσουν τρυφερότητα σε φιλικό επίπεδο και όχι μόνο και κατ’ ανάγκην σε ερωτικό. Και λες και όλοι οι ομοφυλόφιλοι είναι «τρυφεροί» και «καλοί» και λες και δεν υπάρχουν ομοφυλόφιλοι σκληροί και καθάρματα.

Πρέπει να σημειωθεί ότι Ο Μπομπ Σφουγγαράκης έχει επιτυχία στο ομοφυλοφιλικό κοινό γιατί πολύ απλά έχει το πιο έξυπνο χιούμορ που έχει βγει σε καρτουν. Οι ομοφυλόφιλοι συνήθως επιβραβεύουν το έξυπνο χιούμορ.



Κατηγορούν ως gay καρτούν τον Μπομπ Σφουγγαράκη. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΩΣ GAY. Ο χαρακτηρισμός gay πρέπει να σταματήσει επιτέλους να χρησιμοποιείτε ως υβριστικός προσδιορισμός ή υποτιμητικός προσδιορισμός ή κάτι για το οποίο να κατηγορείς ένα καρτούν. Κρύβει τόσο ρατσισμό αυτό.

Μήπως στην Ελλάδα τα πράγματα είναι καλύτερα; Βρείτε άλλη λέξη να βρίσετε ή μην βρίζετε καθόλου αντί να χρησιμοποιείτε την λέξη «π..στης». Το ακούω συνέχεια στην καθημερινότητα μου ε και δεν μπορώ να πω ότι είναι και ότι καλύτερο για ένα ομοφυλόφιλο. Βέβαια ποιος θα σ’ ακούσει θα μου πεις; Τα λέω και ας με ακούσουν και ένας, δύο ή τρεις.

Αλλά μήπως αυτά τα φαινόμενα τα συναντάς μόνο στην καθημερινότητα σου; Μήπως οι blogger κρατάνε μια πιο σωστή στάση; Προφανώς όχι. Kαι πάλι όχι.

Oι δημοσιογάφοι φοβούνται τα blogs. Και όλο το υπάρχον κατεστημένο γενικά το διαδίκτυο.

Και είναι φυσικό. Αφού πλέον το να είσαι δημοσιογράφος δεν σημαίνει «κάνω ρεπορτάζ» άλλα «σχολιάζω την επικαιρότητα». Αν οι δημοσιογράφοι έκαναν ρεπορτάζ δεν θα είχαν να φοβηθούν σχεδόν τίποτα. Αφού όμως έχουν μετατραπεί σε σχολιαστές ας μην διεκδικούν μονοπώλια. Ο καθένας μας μπορεί να έχει άποψη και ο καθένας πρέπει να μπορεί να την δημοσιεύει.

Το διαδίκτυο φυσικά δεν το φοβούνται μόνο οι δημοσιογράφοι. Οι δισκογραφικές έχουν χάσει τον ύπνο τους και στο μέλλον θα τον χάσουν οι εκδοτικοί οίκοι, οι γκαλερί και πολλοί άλλοι. Όλοι αυτοί που νομίζουν δηλαδή ότι η διαχείριση της τέχνης πρέπει να βρίσκεται στα χέρια λίγων. Έτσι λοιπόν, μέχρι σήμερα, είχαμε μεγαλοεκδότες, δισκογραφικές και δημοσιοσχετίστες να καθορίζουν τι θα ακούσουμε, δούμε και διαβάσουμε. Η τέχνη βρίσκονταν στα χέρια λίγων και παράγονταν από χέρια λίγων καλλιτεχνών, οι ευκαιρίες δίνονταν πάντα αν τα έργα σου ήταν σύμφωνα με την αισθητική λίγων όμως με την απίστευτη διαφήμιση καταναλώνονταν από τις μάζες.

Η τέχνη και η γνώση όμως δεν «παράγεται» για να «καταναλωθεί». Ένα έργο τέχνης «δημιουργείται» για να «επικοινωνήσει» και να γίνει στην χειρότερη περίπτωση αντικείμενο απόλαυσης και στην καλύτερη αξιακό σύμβολο. Επιπλέον είμαστε όλοι εν δυνάμει καλλιτέχνες, αφού όλοι έχουμε την σπίθα της δημιουργικότητας μέσα μας. Κανείς λοιπόν δεν μπορεί να μας απαγορέψει να εκθέσουμε τα έργα μας δημόσια. Κάτι τέτοιο ήταν μέχρι σήμερα πρακτικά αδύνατο. Με το διαδίκτυο όμως όλο το σύστημα καταρρέει. Μέσα από αυτό ο καθένας μπορεί να ξεπεράσει όλο το σύστημα των μεγάλων ΜΜΕ που δεν δίνουν φωνή σε νέους, στην ηλικία αλλά και σε ιδέες, ανθρώπους.

Δύο πνευματικές επαναστάσεις μπορούν να συγκριθούν μ’ αυτό που ζούμε σήμερα. Η μία είναι όταν η ανάγνωση και η γραφή έπαψε να είναι προνόμιο των λίγων, του ιερατείου, και η δεύτερη αυτή που προήλθε από την ανακάλυψη της τυπογραφίας.

Πάντα υπάρχει ένα μειονέκτημα: είναι πιθανό αν σήμερα ζούσε η Άννα Φρανκ το διαδικτιακό της ημερολόγιο της να είχε χαθεί μέσα στην πληθώρα των άλλων. Αλλά αυτό δεν αναιρεί όλα τα παραπάνω.

Και βέβαια όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι στο μέλλον blogger, wordoress, youtube, myspace, και παρόμοια site θα συνεχίσουν να παρέχουν δωρεάν στους χρήστες τις υπηρεσίες τους.

Aνυπομονώ να βγει το ψηφιακό χαρτί! Μια οθόνη στο πάχος χαρτιού που θα μπορείς μέχρι και να την διπλώνεις σαν εφημερίδα… Εκεί να δεις πανικός!!!

Ζέστες…

Ζέστες…



Γενάρης μήνας και σκας…

Το βλέπω το καλοκαίρι να ψηθούμε τελείως....



κάποιοι τα λέγαν εδώ και καιρό αλλα που....... νομίζαμε γενικώς, η αθρωπότητα, ότι δεν μας αφορούν.... το πολύ πολύ τα παιδιά μας θα τα λούζονταν...



τώρα ετοιμαστείτε να ψηθούμε...

Blogs: Οι ψυχολόγοι του παρόντος και του μέλλοντος

Πολλοί γράφουν πολλές φορές γιατί γράφουν ένα blog. Προβάλουν διάφορους λόγους. Πολλοί ακόμα έχουν κατηγορήσει τα blog για ανωριμότητα και έλλειψη ουσίας. Είναι έτσι; Τι πραγματικά συμβαίνει με τα blog;

Στην Ελλάδα οι ψυχολόγοι ποτέ δεν είχαν πέραση, άσε που είναι και ακριβοί. Τώρα όμως ο καθένας μπορεί να έχει το δικό του ανώνυμο, προσωπικό blog. Οι περισσότεροι σ’ αυτά βγάζουν τα εσώψυχά τους. Επιπλέον καθώς η προσωπική επαφή μεταξύ των ανθρώπων γίνεται όλο και πιο δυσλειτουργική, η ηλεκτρονική επαφή έρχεται να υποκαταστήσει την πραγματική. Ένα blog λοιπόν μπορεί να λειτουργήσει ως καθαρτήριο: γράφεις όλα τα εσώψυχά σου και επιπλέον έχεις και κοινό! Και όλα αυτά με ελάχιστο κόστος!

Τα παραπάνω έχουν δύο όψεις, καλή και κακή: Το να γράφεις ότι σε απασχολεί και να εκφράζεσαι ελεύθερα μπορεί να κάνει καλό σε κάθε ιστολόγο. Όμως καθώς αρχίζεις ένα blog και ενώ στην αρχή πίστευες ότι δεν θα είχες και πολλά να γράψεις, ε μια στο τόσο θα έγραφες και εσύ κάτι, ένα σωρό κείμενα ξεπετάγονται στο μυαλό σου ως δια μαγείας και χάνεις τον ύπνο σου… Επίσης καθώς η ανωνυμία προστατεύει τους περισσότερους ιστολόγους, αλλά και γενικά καθέναν που γράφει στο ίντερνετ π.χ. σε ένα φόρουμ και ο περιορισμός του χαρτιού δεν υπάρχει και επειδή γενικά ο άνθρωπος αρέσκεται στα σκάνδαλα και τα σκανδαλάκια, αρέσκεται φυσικά και να σχολιάζει τους άλλους περισσότερο παρά τον ίδιο τον εαυτό του, τα blog πολλές φορές παρεκκλίνουν και χάνουν την ουσία. Άλλες βέβαια πάλι φορές ακριβώς επειδή το να γράφεις μέσα από την ψυχή σου είναι ότι πιο ωραίο στα κείμενα των blog βρίσκεις διαμάντια… Όλα στην ζωή έχουν δύο όψεις…

Γιορτές

Οι γιορτές είναι πάντα μία πολύ προσωπική υπόθεση.

Το πως θα τις βιώσεις εξαρτάται από χίλια δυο πράγματα.

Πως είναι οι σχέσεις σου με τους φίλους και την οικογένεια σου αυτήν την περίοδο; Η σχέση σου με τον εαυτό σου; Με την θρησκεία; Συνέβη κάτι δυσάρεστο πρόσφατα ή όλα κυλούν ομαλά στην ζωή σου; Η ακόμα καλύτερα συνέβη κάτι ευχάριστο; Ποια οι κοσμοθεωρία σου για αυτές; Πιστεύεις ότι αυτές οι μέρες δεν είναι τίποτα άλλο εκτός από ένα πανηγύρι λαμπιονιών και αδιαφορείς ή συμμετέχεις στο νταβαντούρι αφού σου αρέσει ή μήπως ζεις κάτι βαθύτερο και εσωτερικό; Γεννιέται ή δεν γεννιέται ένας μικρός Χριστός μέσα σου; Κάνεις ή δεν κάνεις απολογισμό; Κάνεις σχέδια ή τα βλέπεις όλα μαύρα ή ακόμα χειρότερα δεν κάνεις απολύτως τίποτα και απλά σέρνεσαι;

Ότι κι αν κάνεις οι γιορτές είναι μία πολύ προσωπική υπόθεση παρ’ όλο που αυτές τις μέρες συνηθίζεται να συγκεντρωνόμαστε όλοι μαζί συγγενείς και φίλοι…

Καλή Πρωτοχρονιά λοιπόν προσωπικά σε κάθε έναν! Και καλή χρονιά προσωπικά σε κάθε έναν βέβαια!