Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ενδοομοφυλοφιλικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ενδοομοφυλοφιλικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2007

γκέτο

gazi


Στα νότια προάστια, στα βόρεια, στα δυστικά, στα ανατολικά, στο κέντρο δεν υπάρχουν ομοφυλόφιλοι... για αυτό και δεν χρειάζονται gay bar και καφετέριες σ' αυτές τις περιοχές. Όλοι οι ομοφυλόφιλοι πρέπει να στοιβάζονται κάθε βράδυ σε μία πολύ στενά προσδιορισμένη περιοχή δίπλα απ' τις γραμμές του τρένου... Μήπως να χτίσουμε και τείχη εκεί για να μην φαινόμαστε και να κρύβουμε τις πομπές μας; Γιατί ναι δεν θα μας εχτιζαν το καστρακί μας οι άλλοι... Εμείς οι ίδιοι θα το χτίζαμε...

Μήπως μια μέρα θα ρθει το τρενάκι και θα κάτσει εκεί έξω από τα πουστράδικα και θα περιμένει; Ντου από παντού... Ωραία ευκαιρία να τους τσουβαλιάσουμε όλους μαζί ε? Εξαφανιζόλ εν ριπή οφθαλμού όλες οι αδελφές...

Ρε δε πάτε να γαμηθείτε και εσείς και το γκέτο σας... Εγώ ξέρω ότι έχει παντού δικά μας παιδια...

[youtube=http://youtube.com/watch?v=OyLS2pre5I4]

Πέμπτη 25 Οκτωβρίου 2007

H κρεαταγορά το "λαμδα"

4.jpg

Λειτουργεί 00:00 με 5:00 καθημερινώς...

Άμεση παραλαβή και άμεση κατανάλωση κάθε βράδυ στα σκοτεινά...

qualityfoods2.jpg

Τρίτη 27 Μαρτίου 2007

Γιατί το να επιτραπεί να παντρεύονται ομόφυλα ζευγάρια αποτελεί την αιχμή του δόρατος που θα αλλάξει την ελληνική κοινωνία και πως οι ομοφυλόφιλοι θα βγουν από το περιθώριο.

Το να επιτραπεί να παντρεύονται ομόφυλα ζευγάρια δεν είναι απλώς ένα αυτονόητο αστικό δικαίωμα που απλώς είναι γελοίο καν να το ζητάω (γιατί στερώντας το από εμένα, το κράτος επεμβαίνει τόσο στην προσωπικότητα μου όσο και στην προσωπική μου ζωή θεωρώντας εκ των προτέρων ότι είμαι ετεροφυλόφιλος) ενώ θα έπρεπε να υπάρχει εδώ και χρόνια.. Είναι κάτι που θα επιφέρει τεράστια κοινωνική αλλαγή στο πως ο κόσμος αντιμετωπίζει τους ομοφυλόφιλους και πως οι ίδιοι οι ομοφυλόφιλοι αντιμετωπίζουν τους εαυτούς τους(αυτή την στιγμή που γράφω οι ομοφυλόφιλοι αντιμετωπίζουν τους εαυτούς τους ενοχικά).

Όταν θα αρχίσουν τα πρώτα ομοφυλόφιλα ζευγάρια να παντρεύονται και θα βλέπεις να παντρεύονται «ο Μήτσος ο π…ης ο ηλεκτρολόγος» κατά την Γιακουμάτιο με τον αστυνομικό της γειτονιάς, ο φορτηγατζής με τον gay ταξίαρχο, ο υδραυλικός με τον ταξιτζή, η δασκάλα με την δικηγορίνα, και η καθηγήτρια φυσικής αγωγής με την καθηγήτρια μουσικής αγωγής θα φανεί στην αρχή περίεργο αλλά μετά από 3 χρόνια κανείς δεν θα μπορεί την πει ούτε στον ταξίαρχο, ούτε στον υδραυλικό, ούτε στην καθηγήτρια, ούτε στην δικηγορίνα. Ο κάθε Γιακουμάτος δεν θα μπορεί να λέει «τι σχέση έχει να μιλάω εγώ με τον π… τον Μήτσο τον ηλεκτρολόγο». Θα του μιλάει, και θα τον ακούει και θα το βουλώνει. Για ποιο λόγο θα τους την πουν η κάθε κυράτσα ο κάθε κυράτσος; Θα σωπάσουν.!

Όσοι εναντιώνονται με τόσο πάθος στο να παντρεύονται οι ομοφυλόφιλοι και στο να δημιουργούν οικογένειες, στο να δημιουργηθούν οι βάσεις δηλαδή για την ενσωμάτωση των ομοφυλοφίλων στην κοινωνία είναι όσοι θέλουν να βλέπουν τους ομοφυλόφιλους στο περιθώριο, δυστυχισμένους και φοβισμένους, αόρατους στα σκοτάδια και στα ημιπαράνομα πάρκα. Γιατί η νομιμοποίηση του γάμου των ομοφυλοφίλων θα έχει ως συνέπεια οι ίδιοι οι ομοφυλόφιλοι να αλλάξουν συμπεριφορά. Θα γίνουν ορατοί. Παντρεμένα ζευγάρια σημαίνει σταματώ να κρύβομαι. Θα το κρύψεις ότι είσαι έγγαμος; Έλεος δεν θα το κρύψεις και αυτό.
Θα κρύβονται οι ομοφυλόφιλοι και όταν θα παντρεύονται; Όχι. Από τα σκοτάδια στα ημιπαράνομα πάρκα και τον στρουθοκαμηλισμό του θάμνου στο φως. Ορατοί.

Οι μεσοβέζικες λύσεις τύπου «σύμφωνο συμβίωσης»(με απαγόρευση μάλιστα της υιοθεσίας) με κάνουν να αισθάνομαι πολίτη δεύτερης και τρίτης κατηγορίας που απλώς θα επικυρώσουν και στον νόμο τις διακρίσεις εις βάρος μου.

Ο νομικός μας πολιτισμός, από εκεί και πέρα, μας έχει ήδη κατοχυρώσει σε γενικές γραμμές, και δεν υπάρχει κάτι άλλο το οποίο να ζητάμε πλην αυτού του αυτονόητου. Όλα τα υπόλοιπα δεν είναι νομικής φύσης(αν και ίσως μου διαφεύγουν κάποιες ακόμα νομικές παρατυπίες π.χ. η εξίσωση της ηλικίας συναίνεσης, αν υπάρχει και κάτι άλλο ας το αναφέρει με σχόλιο όποιος διαβάζει αυτό το κείμενο) αλλά κοινωνικής. Και δεν πρόκειται τίποτα να αλλάξει καμιά ομαδική δράση. Όλα είναι θέμα ατομικής δράσης και καθημερινής εντριβής των ανθρωπίνων σχέσεων. Των σχέσεων των ομοφυλοφίλων με τους άλλους.



Οι ομοφυλόφιλοι δεν είναι μία ομοιογενής ομάδα για να καθοδηγηθούν από οποιονδήποτε πάτρωνα και να μπούνε σε οποιαδήποτε «κανονινιστικά κουτάκια» (που λέει και ο φίλος μου ο les_boi με τον οποίο προσωπικά δεν έχω τίποτα παρά μόνο διαφορετική γνώμη) είτε αυτά τα κουτάκια είναι αριστερής είτε δεξιάς είτε οποιαδήποτε ιδεολογίας.[Να μην ξεχνάμε ότι ο σημαντικότερος ομοφυλόφιλος που έζησε σ’ αυτήν εδώ την χώρα(ο Μάνος Χατζιδάκις) δεν ήταν αριστερός πόσο μάλλον ακροαριστερός] Μακάρι να υπάρχουν ομοφυλόφιλοι συνειδητοποιημένοι και out and proud (όπως αυτοί οι δεξιοί της Ιταλίας, στην Ελλάδα δεν βλέπω να υπάρχουν ούτε αριστεροί) σε όλους τους πολιτικούς χώρους. Αυτό καλές συνέπειες θα έχει παρά κακές.

Όπως έλεγα παραπάνω δεν χρειαζόμαστε ομαδικές δράσεις. Χρειαζόμαστε πολλές ταυτόχρονες ατομικές. Πόσοι είμαστε στην ελληνική κοινωνία; Περίπου το 10%; Αν ο καθένας μας είχε 9 straight φίλους-γνωστούς-μέλη οικογένειας που να το είχε αποκαλύψει και να τον έβλεπαν με συμπάθεια η ομοφοβία τσουπ ως δια μαγείας εξαφανίζεται. Δεν χρειαζόμαστε gay pride σαν πορεία διαμαρτυρίας αλλά σαν μία γιορτή. Αντ’ αυτού, αντί δηλαδή μίας πορείας διαμαρτυρίας μια φορά τον χρόνο χρειαζόμαστε ομοφυλόφιλους συνειδητοποιημένους που να μην ανέχονται κάθε προσβολή που δέχονται και που να μην φοβούνται στον δρόμο να περπατήσουν χεράκι-χεράκι.

Τα blogs, τα οποία κάτοχοί τους είναι gay είναι ένα καλό παράδειγμα για το πώς αλλάζει τον κόσμο η ατομική δράση. Πως μπορούμε να αλλάξουμε την ελληνική κοινωνία αν βγούμε και δείξουμε πόσοι είμαστε και ποιοι, είμαστε άνθρωποι της διπλανής πόρτας και όχι ο μπαμπούλας. Πως μπορούμε να πιέσουμε μέχρι και την τηλεόραση να αλλάξει αν καταγγέλλουμε μέσα από αυτά, κάθε τι ομοφοβικό που πέφτει στην αντίληψή μας. Αλλά δεν είναι αρκετό αυτό που συμβαίνει. 9 στους 10 gay bloggers φοβούνται ακόμα. Πόσα είναι όλα τα blogs; 9000 σύμφωνα με το mpouligator. Πόσοι bloggers έχουν εκφράσει ανοιχτά ότι είναι ομοφυλόφιλοι; Δεν νομίζω περισσότεροι από 90. Ουσιαστικά στην αντίληψη μου έχουν πέσει πολύ μα πολύ λιγότεροι αλλά ας κάνω την σύμβαση και να πω 90. Το οποίο μας κάνει το 1% των blogs. Γιατί κρύβεται το υπόλοιπο 90% των ομοφυλοφίλων; Και σε ένα μέσο που πολλές φορές σου παρέχει πλήρη ανωνυμία;

Το πρόβλημα πολλές φορές είναι των ίδιων των ομοφυλοφίλων(έχουν εσωτερικεύσει ομοφοβικά συναιθήματα) και όχι του ρατσισμού που υφιστάμεθα από τους ετεροφυλόφιλους. Και εν πάση περιπτώση πολλές είναι οι φορές που ομφαλοσκοπούμε απίστευτα(αυτό που κάνω τώρα αυτήν την στιγμη :P ). Έχω πολλές φορές δεχτεί κοινωνικό ρατσισμό και για άλλους λόγους πέραν της ομοφυλοφιλίας μου. Ρατσισμό που πολλές φορές έχω δει να εκφράζεται και από κείμενα προερχόμενα από gay bloggers. Δεν είναι καθόλου καλύτεροι μερίδα ομοφυλόφιλων όσον αφορά άλλα είδη κοινωνικού ρατσισμού. Και οι ίδιοι γίνονται κάλλιστα ρατσιστές!

Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2007

Με αφορμή την υπόθεση Mindblog: Όταν υπερβάλουμε + Δεν γουστάρω ρε την βάναυση γκετοποίηση που μου επιβάλετε.

Πριν 4 περίπου μήνες είχε δημιουργηθεί ένας ελαφρός πανικός με την υπόθεση Mindblog. Εν συντομία οι διαχειριστές του Mindblog δεν συμπεριέλαβαν στους καταλόγους τους το εξαιρετικά ενδιαφέρον από καλλιτεχνικής άποψης blog του Greek Gay Lolita. Είχαν εξηγήσει ότι δεν το συμπεριέλαβαν για λόγους 1) design και 2) επειδή προέβαλε πορνογραφικές εικόνες. Παρ’ όλα αυτά κατηγορήθηκαν ως ομοφοβικοί και ως ασκούντες λογοκρισία.

Πρώτα από όλα ας ξεκαθαρίσουμε ότι, προσωπικά, θεωρώ τα blog του GGL αλλά και του George le Nonc επίσης, δύο από τα καλύτερα (αν όχι τα καλύτερα ιστολόγια τέχνης).

Αλλά αλήθεια πείτε μου αντικειμενικά είναι εύκολο να διαβάσει κανείς το blog του GGL; Πείτε μου πως μπορεί κάποιος να βρει εύκολα τις παλιές καταχωρήσεις του;

Μα πως είναι δυνατόν να θεωρείτε λογοκρισία το ότι κάποιος δεν θέλει να συμπεριλάβει σε μια λίστα κάποιο blog με πορνογραφικό περιεχόμενο (έστω και ενταγμένο σε καλλιτεχνικά πλαίσια); Μήπως έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο; Εγώ προσωπικά δεν μπορώ να το καταλάβω… Προσπαθώ να εξετάσω το θέμα με την λογική και όχι να ηθικολογήσω.

Θεωρώ ότι αδίκως κατηγορήθηκε ο Γιάννης ως ομοφοβικός. Είναι σαν ένας ομοφυλόφιλος φιλόλογος να θέλει να διοριστεί στον Ευαγγελισμό ως χειρούργος, και να θεωρούμε ότι δεν τον προσέλαβαν επειδή ήταν ομοφυλόφιλος, και όχι επειδή είχε σπουδάσει φιλολογία αντί για ιατρική.

Ας δούμε και κάτι άλλο. Ο Γιάννης έχει δεχτεί 1000 περίπου αιτήσεις blog και έχει συμπεριλάβει περίπου 200 εξ αυτών. Στατιστικά να το πάρεις από τα 800 που απέρριψε τα 720 πάνω κάτω ανήκουν σε ετεροφυλόφιλους. Μήπως να τον κατηγορήσουμε και για ετεροφυλοφοβία;

Μπορεί να είναι υπερβολικό το λογότυπο «Ανακαλύψτε τα καλύτερα ελλήνικα blog», καθώς πάντα υπεισέρχεται το υποκειμενικό στοιχείο σε μια αξιολόγηση, αλλά τι δεν είναι υπερβολικό στον κόσμο των blog; Για ψύλλου πήδημα γίνεται χαλασμός Κυρίου. Εξάλλου και σε εμένα συνέβη να μην με συμπεριλάβει άλλος δημοφιλής feed aggregator αλλά δεν το έκανα μέγα θέμα. Δεν με θέλουν 1 δεν τους θέλω 3. Δεν θα κάτσω να ασχοληθώ.

Και εν πάση περιπτώσει μόνο λ-ούτσους και μ-ώλους έχουμε να δείξουμε; Πως είναι δυνατόν να μας διαβάσουν και κάποιοι που δεν θέλουν να δουν τέτοιες εικόνες;

Και για να περάσουμε τώρα σε κάποια πιο επίκαιρα θέματα και στην γκετοποίηση που μας επιβάλλουν οι gay και λεσβίες πάτρωνες-επιχειρηματίες.

Γιατί να θεωρήσω Proud, το Porn Film Festival που το διοργανώνει η «υπερήφανη» εταιρία; Είναι δυνατόν να πάρουμε στα σοβαρά την κοινωνικοπολιτική ανάλυση της τσόντας; Δεν μιλάμε για κοινωνικοπολιτική ανάλυση της ανθρώπινης σεξουαλικότητας για παράδειγμα. Εδώ υπάρχει άνθρωπος στο πάνελ του festival που υπερηφανεύεται στο βιογραφικό του ότι είδε τσόντα 12 χρ.! Ξέρετε πως λειτουργεί η ψυχολογία του παιδιού όταν βλέπει τόσο νωρίς τέτοιες εικόνες και μας το έχετε για παράδειγμα; Kανένας να μας μιλήσει πως τα πορνό διαστρεβλώνουν την εικόνα του sex στους έφηβους έχετε; Για το πώς μας περνάει την αντίληψη να το αντιλαμβανόμαστε σαν κάτι πλαστικό; Που έχει χάσει την ουσία του; Που το έχουμε απογυμνώσει από κάθε συναίσθημα; Ή δεν μας συμφέρουν αυτά;

Τι γίνεται με τις gay επιχειρήσεις στην Ελλάδα;

Proud Shop Tσόντες

Deon Village Τσοντες

Surlulu Kinky sex

Είναι δυνατόν να νομίζουν κάποιο ότι η ισότιμη αποδοχή θα επιτευχθεί μέσα από την προώθηση του πορνό από ομοφυλοφιλικές εταιρίες και μας προτείνουν να είμαστε και στις επάλξεις για να τα οικονομήσουν; Να βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι ως «gay events» Porn Film Festival, Πανόραμα Ομοφυλοφιλικών Ταινιών και Gay Pride;
Να έχει γίνει ένας πανικός σε όλες τις gay στήλες σε free press και έντυπα με το Porn Festival;

Δεν την γουστάρω ρε την βάναυση γκετοποίηση που μου επιβάλετε.

Ας αφήσουμε τις τσόντες και ας σοβαρευτούμε. Η ισότιμη αποδοχή θα έρθει μόνο αν πιάσουμε αξιοζήλευτες κοινωνικά θέσεις και αποδεχτούμε όλοι τον εαυτό μας και το δηλώσουμε ανοιχτά ποιοι είμαστε. Αφήστε λοιπόν τσόντες και αχαλίνωτο σεξ σε πάρκα, τσοντάδικα, dark room, και porn festival. Σας αποπροσανατολίζουν γιατί θέλουν να τα οικονομήσουν. Έχουν κάνει το σεξ εμπόριο. Κάντε καμία σταθερή σχέση γιατί μια σταθερή σχέση σε γεμίζει περισσότερο(βγείτε και στο δρόμο να φιληθείτε) και ρίξτε το στην δουλεία και στις σπουδές. Αυτές είναι οι επάλξεις. Και όχι τα porn festival. Μόνο έτσι μπορούμε να διεκδικήσουμε κάτι παραπάνω. Αλλιώς η αυτογκετοποίηση θα συνεχιστεί και θα συνεχιστεί με τους πατρώνους-επιχειρηματίες που έχουμε…

Φαντάζομαι ότι ενδέχεται να ξεσπάσει θύελλα μ’ αυτά που λέω αλλά αυτή είναι η άποψη μου, να την λογοκρίνω; ;)

Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 2006

16/12 H ημέρα που αγάπησα την αστυνομία, η ημέρα που σιχάθηκα την gay ζωή στην Ελλάδα…

Χριστούγεννα. στολισμένοι δρόμοι, ένα υπέροχο Σύνταγμα. Είχα σκοπό στην αρχή της ημέρας να δω την ταινία C.R.A.Z.Y. αλλά… ταινία με gay θεματολογία σε ποιον να το πεις να την δείτε μαζί; Έτσι λοιπόν ζύγισα τις σκέψεις μου και αποφάσισα να πάω να την δω μόνος. Στον δρόμο το μετάνιωσα και είπα κάποιος θα βρεθεί να την δούμε μαζί άλλη μέρα, ίσως η φίλη μου η Μαρία ή ο Ηλίας(ο μόνος gay φίλος που έχω) που σήμερα δεν μπορούσε, και έτσι κατέληξα να περπατάω μόνος στο Σύνταγμα. Χριστούγεννα. στολισμένοι δρόμοι, ένα υπέροχο Σύνταγμα.
Μ’ αρέσει να περπατάω. Μ’ αρέσει να περπατάω και στο Ζάπειο… συνήθως δεν ψάχνω ερωτική συντροφιά. Μ’ αρέσει να περπατάω και να παρατηρώ… Σύνορα Ζαπείου-Αμαλίας ένας νεαρός με πλησιάζει. Στα παγκάκια. Από την αρχή μου έλεγε η διαίσθηση μου ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Αφού καθίσαμε σε ένα παγκάκι και συζητήσαμε για λίγο και ανταλλάξαμε ονόματα, ηλικίες κτλ να σου και ένας δεύτερος. «Ασφάλεια» μου λένε και οι δύο. Δεν φαίνονταν καθόλου για ασφαλίτες είχαν την κλασική όψη πρεζονιού και είχα καταλάβει ότι ήθελαν να με ληστέψουν… «Τι κάνεις εδώ;» «ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΔΩ;» «Διακινείς ναρκωτικά σε πουστράκια;»
«Δείξτε μου ταυτότητες αστυνομικού.»
«Προσέξε τον μην φύγει.»
«Με βλέπετε να προσπαθώ να φύγω;»
«Δείξε μας τι έχεις στην τσέπη σου.»
Χώνει το χέρι στην τσέπη μου ευτυχώς σ αυτήν που είχα ευρώ και όχι το Mp3.
«Λέφτα θέλετε; Ορίστε πάρτε τα»
Παρ’ όλο που είναι πρεζόνια και απλά ήθελαν να με ληστέψουν, συνεχίζουν το δούλεμα:
«Θες να μας δωροδοκήσεις; Δείξε μας τι έχεις στις τσέπες σου…»
Αποτυχημένη απόπειρα να τους ξεφύγω
«Να βγάλω το μαχαίρι να τον σφάξω;»
Βγάζω την θήκη για το πάσο, μεσα είχα χρήματα και έγγραφα
«Ορίστε πάρτε όσα χρήματα έχω.»
Τους τα δίνω.
«Έχείς κι άλλα δώστα όλα!»
«Δεν έχω άλλα.»
«Πάρτου το κινητό!»
«Βοήθεια, βοήθεια!»
Οι θρασύδειλοι μου αρπάζουν, το πάσο με όλα τα έγγραφα μου(ταυτότητες κτλ.) και εξαφανίζονται σούμπιτοι.
Το χειρότερο δεν είναι ότι με λήστεψαν, ότι μου πήραν χρήματα. Το χειρότερο είναι ότι πήραν όλα τα έγγραφα μου. Αυτό δεν μπορείς να το κρύψεις από τους γονείς σου. Τι να κάνω; Τι να κάνω; Να κάνω καταγγελία στην αστυνομία; Σύγχυση, πως θα μου συμπεριφερθούν;
Παίρνω τηλ. τον Ηλία «Καλύτερα να μην πας στην αστυνομία. Πριν 15 χρόνια που μου είχε συμβεί το ίδιο δεν πήγα.»[Ο Ηλίας είναι 18 χρόνια μεγαλύτερος μου.] Αποφασίζω το αντίθετο. Έξω από κάποια πρεσβεία στην Β.Σοφίας, ταραγμένος «που βρίσκεται το αστυνομικό τμήμα Συντάγματος;».Οδηγίες «Τι σου συνέβη;» Κλαίω. «Με λήστεψαν στο Ζάπειο. Δεν ξέρω αν πρέπει να το καταγγείλω. Ο πατέρας μου είναι αστυνομικός δεν θέλω να μάθει…».Συγκατάβαση, κατανόηση, καθυσυχασμός.
Φτάνω στον τμήμα. Στην είσοδο «τι θα θέλατε».Εξηγώ .Ακολουθούν διευκρινήσεις,ευγένεια…
Κατάθεση…Ευγενικοί, διακριτικοί, καθησυχαστικοί αστυνομικοί. Η αστυνομία του 2006; Επιτέλους!

Με αφορμή το περιστατικό που μου συνέβη θυμήθηκα και κάποια πράγματα που είχα γράψει στα μέλη ενός ιντερνετικού φόρουμ. Κολλάνε πιστεύω με την πρόσφατη περιπέτειά μου για αυτό τα ποστάρω. Είχα γράψει:

«Λοιπόν κανείς δεν ξέρεις πώς είναι να είσαι ομοφυλόφιλος. Βάλτε το καλά στο μυαλό σας η ομοφυλοφιλία δεν είναι επιλογή (εκτός των περιπτώσεων οπού κάποιος κάνει κάτι από περιέργεια).[Ο Θεός σε κάνει ελπίζω να μην δημιουργεί ανθρώπους εξ αρχής καταδικασμένους ο Θεός]
Λοιπόν δεν ξέρετε πως είναι να φοβάσαι και να ντρέπεσαι για αυτό που είσαι σε όλη την εφηβεία σου επειδή αυτό σου έχουν περάσει οι γύρω σου και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Να ερωτεύεσαι κάποιον και να μην μπορείς να πεις τίποτα, να παθαίνεις κατάθλιψη, να θες να αυτοκτονήσεις, να αρρωσταίνεις και σωματικά.. Να γράφεις έτσι πανελλήνιες να περνάς στην σχολή που είχες πρώτη επιλογή και αντί να χαίρεσαι να θες να αυτοκτονήσεις…

Σαν ενήλικας να πρέπει να αναζητάς ερωτική συντροφιά σε πάρκα, πορνοκινηματογράφους, ή από blind date.
Να κάνεις σχέση και να μην μπορείς να τον φιλήσεις στο δρόμο, ούτε καν να του πιάσεις το χέρι. Να ξέρεις ότι δεν έχεις δικαίωμα να παντρευτείς τον άνθρωπό σου μόνο και μόνο επειδή εσείς η πλειοψηφία θεωρείτε την ομοφυλοφιλία σεξουαλική διαστροφή και όχι μια κατάσταση στην οποία μπορείς να κάνεις μια φυσιολογική σχέση. Να ξέρεις ότι αν ανοίξεις συζήτηση με τον πατέρα σου για το θέμα μπορεί και να πάθει καρδιακή προσβολή η νευρικό κλονισμό (και δεν το λέω σαν σχήμα λόγου)…………………….»

Και άλλα και άλλα πολλά.

Ποιος φταίει για την γκετοποίηση; Φταίνε 2: η κοινωνία +οι ίδιοι οι ομοφυλόφιλοι. Το Ζάπειο(το πάρκο εννοώ) όπως και το Πεδίο του Άρεως θα έπρέπε να είναι ένας χώρος όπου πηγαίνουν βόλτα και οι οικογενειάρχες και γιαγιές και η θεία μου η Πόπη. Αλλά και όλοι οι άλλοι δημόσιοι χώροι να είναι ανεκτικοί στο “να εκφραστούν” δυο ομοφυλόφιλοι. Αυτή η κατάντια πρέπει να σταματήσει όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Υ.Γ.: Τουλάχιστον γλίτωσα κινητό και mp3

Υ.Γ.2: Ακόμα δεν ξέρω τι θα κάνω με τους γονείς μου… Και τα πρεζάκια έχουν όλα τα στοιχεία μου… Σε γενικές γραμμές δηλαδή ΦΟΒΑΜΑΙ τις επόμενες ημέρες…