Quiz - Ας γίνουμε λίγο trash-blog

Kαι μετά από όσα διάβασα εδώ , εδώ και εδώ είπα να το κάνω λίγο trash- blog όχι να μην μας κατηγορούν και άδικα δηλαδή…

Επειδή όμως παραδείγματα σκληρής trashιας να παρουσιάσω μέσα από τα blogs δεν βρήκα το έριξα στην τηλεόραση… [Πάντως μια ελαφριά trashια , στα blogs δικαιολογείται γιατί είναι τα προσωπικά μας ημερολόγια, δεν είναι η δουλεία μας ενώ στην τηλεόραση πληρώνονται για να μεταδίδουν κάθε ηλιθιότητα]

Γιατί ναι μεν μπορεί να υπάρχουν και βλακείες στα blog (και στο δικό μου) αλλά αποτελούν την εξαίρεση… Ενώ στα παραδοσιακά μίντια τα σκουπίδια είναι ο κανόνας. Επειδή λοιπόν δεν βρήκα στα blogs ούτε ανθρώπους με «υπέρμετρες προσωπικές φιλοδοξίες» ούτε «ανοησίες , λίβελλους και σκουπίδια» »(εκτός πολύ λίγων εξαιρέσεων) ούτε «διάδοση ανεύθυνων, κακόβουλων, λανθασμένων και διαστρεβλωμένων στοιχείων» (εκτός πολύ λίγων εξαιρέσεων) [Όπα τι γίνεται με τους πανεπιστημιακούς;;; Τα βάλαμε με τα blogs για να καλύψουμε τα διαπλεκόμενα των παραδοσιακών μίντια που έχουν συμφέρον δηλαδή να διαδίδουν ανεύθυνα, κακόβουλα και διαστρεβλωμένα στοιχεία…;] ούτε «σκοταδισμό» (τα ίδια θα έλεγαν και στον Μεσαίωνα για την ανακάλυψη της τυπογραφίας) για να χρειαζόμαστε «ειδικούς διαιτητές» ;;;; Τι θέλει να πει η ποιητής; Μήπως θέλει να μείνει στην ιστορία ως Ελένη Πίκρατζη Αρβερέλ; [Αλλά παιδιά να αυτό είναι το επίπεδο των περισσοτέρων καθηγητών στα ελληνικά πανεπιστήμια… Ολίγον φασισμός, ολίγον έχω πιάσει τους @@ του Πάπα και ολίγον εγώ μόνο ξέρω την αλήθεια και τι είναι καλό και τι κακό, αντίλογο δεν δέχομαι.]

Αντίθετα στα blogs βρήκα είτε ανθρώπους με μεγάλους καημούς να εκφράζονται ελεύθερα, είτε χιούμορ που οξύνει το πνεύμα, είτε δυναμικές κινήσεις πολιτών που τα παραδοσιακά μίντια της ηλιθιότητας και των συμφερόντων έχουν αποκλείσει, είτε ανθρώπους που απλά θέλουν να επικοινωνήσουν και να εκφραστούν και που πάλι τα παραδοσιακά μίντια είχαν αποκλείσει. Τα μίντια που αν είχαν αξιοποίησει τις δυνατότητες τους θα είχαμε τώρα μια άλλη Ελλάδα και ένα άλλο επίπεδο πολιτών. Ξεχνούνε δε όλοι οι παραπάνω πόσο ανεβαίνει το επίπεδο όλων μας, με την δυνατότητα όλων να εκφράζονται και να παρουσιάζουν ελεύθερα τα έργα τους. Μέχρι και αυτή η ρημαδιασμένη ελληνική γλώσσα αναβαθμίζεται, εμπλουτίζεται και διαδίδεται…

Τα blogs σας έφταιξαν ε;;; Ανήθικοι οι bloggers ;
Υποκριτεεές… Σας έφταιξαν οι bloggers…
Ανήθικο και επικύνδινο το ίντερνετ…

Δεν κοιτάτε που εκμεταλλεύονται μες στα μούτρα σας τον κάθε διανοητικά ανάπηρο και τα ρατσιστικά μηνύματα που περνάνε με τις βλακείες.

Ποιος από εσάς τα καταγγέλλει αυτά ρε;

Πρώτες στις πωλήσεις οι χαζομάρες… Έχουν κάνει τους Έλληνες βλαμμένα…


Και όσο για την ηθική των δημοσιογράφων ας θυμηθούμε ότι είναι πρώτοι με την κάμερα σε κάθε κηδεία… Δεν σέβονται τίποτα.


~~~~~
[UPDATE: Eπειδή το παράκανα “trash” και δεν αντέχω άλλο να έχω απαράδεκτα βίντεο στο blog μου όσοι είδαν το δεύτερο βιντεάκι του ποστ με την κατάντια της tv το είδαν. Η ελληνική «διανόηση» τώρα να συνεχίσει να χτυπάει τα blogs. Νέους ανθρώπους δηλαδή, ως επί το πλείστον, που αντί να κάθονται και να σπαταλάνε τον χρόνο τους με χίλιους δυο άλλους τρόπους κάθονται και γράφουν. Συγχαρητήρια βρε σε όλους επικοινωνιολόγους, συγγραφείς, πρυτάνεις

Αφήνω το quiz-ακι γιατί τουλάχιστον αυτό έχει γέλιο και δεν με πιάνει θλίψη όταν το βλέπω γιατί τουλάχιστον οι πρωταγωνίστριες του δεν είναι διανοητικά ανάπηρες που τις εκμεταλλεύονται. Το αφιερώνω στους πρυτάνεις, συγγραφείς, επικοινωνιολόγους και τους θυμίζω ότι στην σημερινή Ελλάδα τέτοια πρόσωπα βγάζουν λεφτά με ουρά και όχι οι επιστήμονες ή οι συγγραφείς. Και ότι αυτοί έχουν καταντήσει την Ελλάδα έτσι. Όχι εμείς η νέα γενιά ή οι άνθρωποι που μέχρι τώρα δεν είχαν φωνή...

Και κοιτάξτε… τα δικά σας τα γραπτά στο χαρτί εκτός του ότι έχετε χαλάσει του κόσμου τα δεντράκια για να ικανοποιήσετε την ματαιοδοξία σας(ειδικά στα περιοδικά και τις εφημερίδες που γράφετε τις ίδιες και πολλές φορές χειρότερες βλακείες με εμάς), μπορεί και να χαθούν, να τα φάνε τα ποντίκια, να καούν, τα δικά μας έχουν πιο πολλές πιθανότητες να ζήσουν αιωνίως. Για αυτό κοιτάξτε να αφήσετε τα δεντράκια στην ησυχία τους και να αρχίσετε να χρησιμοποιείτε και εσείς το διαδίκτυο.]

~~~~~~~~

Eπειδή λοιπόν στα blogs "hardcore trash" δεν μπόρεσα να βρω πάρτε λίγη τηλεόραση να στανιάρετε:

Quiz...

Η μία ξέρει συνειδητά ότι κάνει χαζομάρες για να βγάλει λεφτά. Είναι η έξυπνη της υπόθεσης.

Η άλλη νομίζει ότι είναι σοβαρή αλλά κάνει χαζομάρες για να βγάλει λεφτά. Είναι η χαζή της υπόθεσης.



[Όσο πιο πολύ το βλέπω αυτό το βίντεο τόσο πιο πολλά γέλια με πιάνουν!]

Πέρυσι(2006) κατά τα τέλη Μαίου συνέβησαν όλα τα παραπάνω… Και ήμουν σε ταξίδι σε καράβι προς νησί, όταν το έδειχνε στην tv. Είχαν τρομάξει οι τουρίστες! :P

link με την απάντηση!

Γιατί το να επιτραπεί να παντρεύονται ομόφυλα ζευγάρια αποτελεί την αιχμή του δόρατος που θα αλλάξει την ελληνική κοινωνία και πως οι ομοφυλόφιλοι θα βγουν από το περιθώριο.

Το να επιτραπεί να παντρεύονται ομόφυλα ζευγάρια δεν είναι απλώς ένα αυτονόητο αστικό δικαίωμα που απλώς είναι γελοίο καν να το ζητάω (γιατί στερώντας το από εμένα, το κράτος επεμβαίνει τόσο στην προσωπικότητα μου όσο και στην προσωπική μου ζωή θεωρώντας εκ των προτέρων ότι είμαι ετεροφυλόφιλος) ενώ θα έπρεπε να υπάρχει εδώ και χρόνια.. Είναι κάτι που θα επιφέρει τεράστια κοινωνική αλλαγή στο πως ο κόσμος αντιμετωπίζει τους ομοφυλόφιλους και πως οι ίδιοι οι ομοφυλόφιλοι αντιμετωπίζουν τους εαυτούς τους(αυτή την στιγμή που γράφω οι ομοφυλόφιλοι αντιμετωπίζουν τους εαυτούς τους ενοχικά).

Όταν θα αρχίσουν τα πρώτα ομοφυλόφιλα ζευγάρια να παντρεύονται και θα βλέπεις να παντρεύονται «ο Μήτσος ο π…ης ο ηλεκτρολόγος» κατά την Γιακουμάτιο με τον αστυνομικό της γειτονιάς, ο φορτηγατζής με τον gay ταξίαρχο, ο υδραυλικός με τον ταξιτζή, η δασκάλα με την δικηγορίνα, και η καθηγήτρια φυσικής αγωγής με την καθηγήτρια μουσικής αγωγής θα φανεί στην αρχή περίεργο αλλά μετά από 3 χρόνια κανείς δεν θα μπορεί την πει ούτε στον ταξίαρχο, ούτε στον υδραυλικό, ούτε στην καθηγήτρια, ούτε στην δικηγορίνα. Ο κάθε Γιακουμάτος δεν θα μπορεί να λέει «τι σχέση έχει να μιλάω εγώ με τον π… τον Μήτσο τον ηλεκτρολόγο». Θα του μιλάει, και θα τον ακούει και θα το βουλώνει. Για ποιο λόγο θα τους την πουν η κάθε κυράτσα ο κάθε κυράτσος; Θα σωπάσουν.!

Όσοι εναντιώνονται με τόσο πάθος στο να παντρεύονται οι ομοφυλόφιλοι και στο να δημιουργούν οικογένειες, στο να δημιουργηθούν οι βάσεις δηλαδή για την ενσωμάτωση των ομοφυλοφίλων στην κοινωνία είναι όσοι θέλουν να βλέπουν τους ομοφυλόφιλους στο περιθώριο, δυστυχισμένους και φοβισμένους, αόρατους στα σκοτάδια και στα ημιπαράνομα πάρκα. Γιατί η νομιμοποίηση του γάμου των ομοφυλοφίλων θα έχει ως συνέπεια οι ίδιοι οι ομοφυλόφιλοι να αλλάξουν συμπεριφορά. Θα γίνουν ορατοί. Παντρεμένα ζευγάρια σημαίνει σταματώ να κρύβομαι. Θα το κρύψεις ότι είσαι έγγαμος; Έλεος δεν θα το κρύψεις και αυτό.
Θα κρύβονται οι ομοφυλόφιλοι και όταν θα παντρεύονται; Όχι. Από τα σκοτάδια στα ημιπαράνομα πάρκα και τον στρουθοκαμηλισμό του θάμνου στο φως. Ορατοί.

Οι μεσοβέζικες λύσεις τύπου «σύμφωνο συμβίωσης»(με απαγόρευση μάλιστα της υιοθεσίας) με κάνουν να αισθάνομαι πολίτη δεύτερης και τρίτης κατηγορίας που απλώς θα επικυρώσουν και στον νόμο τις διακρίσεις εις βάρος μου.

Ο νομικός μας πολιτισμός, από εκεί και πέρα, μας έχει ήδη κατοχυρώσει σε γενικές γραμμές, και δεν υπάρχει κάτι άλλο το οποίο να ζητάμε πλην αυτού του αυτονόητου. Όλα τα υπόλοιπα δεν είναι νομικής φύσης(αν και ίσως μου διαφεύγουν κάποιες ακόμα νομικές παρατυπίες π.χ. η εξίσωση της ηλικίας συναίνεσης, αν υπάρχει και κάτι άλλο ας το αναφέρει με σχόλιο όποιος διαβάζει αυτό το κείμενο) αλλά κοινωνικής. Και δεν πρόκειται τίποτα να αλλάξει καμιά ομαδική δράση. Όλα είναι θέμα ατομικής δράσης και καθημερινής εντριβής των ανθρωπίνων σχέσεων. Των σχέσεων των ομοφυλοφίλων με τους άλλους.



Οι ομοφυλόφιλοι δεν είναι μία ομοιογενής ομάδα για να καθοδηγηθούν από οποιονδήποτε πάτρωνα και να μπούνε σε οποιαδήποτε «κανονινιστικά κουτάκια» (που λέει και ο φίλος μου ο les_boi με τον οποίο προσωπικά δεν έχω τίποτα παρά μόνο διαφορετική γνώμη) είτε αυτά τα κουτάκια είναι αριστερής είτε δεξιάς είτε οποιαδήποτε ιδεολογίας.[Να μην ξεχνάμε ότι ο σημαντικότερος ομοφυλόφιλος που έζησε σ’ αυτήν εδώ την χώρα(ο Μάνος Χατζιδάκις) δεν ήταν αριστερός πόσο μάλλον ακροαριστερός] Μακάρι να υπάρχουν ομοφυλόφιλοι συνειδητοποιημένοι και out and proud (όπως αυτοί οι δεξιοί της Ιταλίας, στην Ελλάδα δεν βλέπω να υπάρχουν ούτε αριστεροί) σε όλους τους πολιτικούς χώρους. Αυτό καλές συνέπειες θα έχει παρά κακές.

Όπως έλεγα παραπάνω δεν χρειαζόμαστε ομαδικές δράσεις. Χρειαζόμαστε πολλές ταυτόχρονες ατομικές. Πόσοι είμαστε στην ελληνική κοινωνία; Περίπου το 10%; Αν ο καθένας μας είχε 9 straight φίλους-γνωστούς-μέλη οικογένειας που να το είχε αποκαλύψει και να τον έβλεπαν με συμπάθεια η ομοφοβία τσουπ ως δια μαγείας εξαφανίζεται. Δεν χρειαζόμαστε gay pride σαν πορεία διαμαρτυρίας αλλά σαν μία γιορτή. Αντ’ αυτού, αντί δηλαδή μίας πορείας διαμαρτυρίας μια φορά τον χρόνο χρειαζόμαστε ομοφυλόφιλους συνειδητοποιημένους που να μην ανέχονται κάθε προσβολή που δέχονται και που να μην φοβούνται στον δρόμο να περπατήσουν χεράκι-χεράκι.

Τα blogs, τα οποία κάτοχοί τους είναι gay είναι ένα καλό παράδειγμα για το πώς αλλάζει τον κόσμο η ατομική δράση. Πως μπορούμε να αλλάξουμε την ελληνική κοινωνία αν βγούμε και δείξουμε πόσοι είμαστε και ποιοι, είμαστε άνθρωποι της διπλανής πόρτας και όχι ο μπαμπούλας. Πως μπορούμε να πιέσουμε μέχρι και την τηλεόραση να αλλάξει αν καταγγέλλουμε μέσα από αυτά, κάθε τι ομοφοβικό που πέφτει στην αντίληψή μας. Αλλά δεν είναι αρκετό αυτό που συμβαίνει. 9 στους 10 gay bloggers φοβούνται ακόμα. Πόσα είναι όλα τα blogs; 9000 σύμφωνα με το mpouligator. Πόσοι bloggers έχουν εκφράσει ανοιχτά ότι είναι ομοφυλόφιλοι; Δεν νομίζω περισσότεροι από 90. Ουσιαστικά στην αντίληψη μου έχουν πέσει πολύ μα πολύ λιγότεροι αλλά ας κάνω την σύμβαση και να πω 90. Το οποίο μας κάνει το 1% των blogs. Γιατί κρύβεται το υπόλοιπο 90% των ομοφυλοφίλων; Και σε ένα μέσο που πολλές φορές σου παρέχει πλήρη ανωνυμία;

Το πρόβλημα πολλές φορές είναι των ίδιων των ομοφυλοφίλων(έχουν εσωτερικεύσει ομοφοβικά συναιθήματα) και όχι του ρατσισμού που υφιστάμεθα από τους ετεροφυλόφιλους. Και εν πάση περιπτώση πολλές είναι οι φορές που ομφαλοσκοπούμε απίστευτα(αυτό που κάνω τώρα αυτήν την στιγμη :P ). Έχω πολλές φορές δεχτεί κοινωνικό ρατσισμό και για άλλους λόγους πέραν της ομοφυλοφιλίας μου. Ρατσισμό που πολλές φορές έχω δει να εκφράζεται και από κείμενα προερχόμενα από gay bloggers. Δεν είναι καθόλου καλύτεροι μερίδα ομοφυλόφιλων όσον αφορά άλλα είδη κοινωνικού ρατσισμού. Και οι ίδιοι γίνονται κάλλιστα ρατσιστές!

AΛEXA EIΣAI ΣOBAPH;

ΣYMΦΩNA ME TO BLOGSPACE H AΛEXA ME BΓAZEI ΣTHN 52H ΘEΣH THΣ EΛΛHNIKHΣ BLOGOΣΦAIPAΣ. KAI EΓΩ ΠOY NOMIZA OTI EIMAI KAΠOY ΣTHN MEΣH ΣTO 3.500...

AN KAI ΔEN TO ΠOΛYΠIΣTEYΩ OTI EIMAI ΣTO 52 ME XAΛAEI OΛIΓON TI H ΔHMOΦIΛIA!

ROOF EIΔA THN ΠPOΣKΛHΣH ΓIA TIΣ TAINIEΣ.ΘA THN AΞIOΠOIHΣΩ EN EYΘETΩ XPONΩ KAI PC ΘEΛONTOΣ.TO XΩ ΠAEI ΣTON MAΣTOPA.

Υποκρισίας(και έλλειψης λογικής) το ανάγνωσμα συνέχεια: Ο Προμηθευς Δεσμώτης

«Ζήτω Προμηθέα» ανέκραξαν κάποια forum, εφημερίδες, και bloggers… Είναι ακριβώς οι ίδιοι που τα χώνουν στον γνωστό τηλέ-βιβλιοπώλη!!!

Σας δίνω το λινκ του βίντεο και θέλω να προσέξετε
1.Την αρχή της ομιλίας του κοριτσιού και συγκεκριμένα αυτό το χρονικό διάστημα στο video: 17:20 – 23:15, και
2.Το τέλος της ομιλίας, όπου την διακόπτουν και μόνη της, χωρίς να διαβάζει, δεν μπορεί να αρθρώσει φράση στα ελληνικά: 40:00 – 42:15.

http://video.google.com/videoplay?docid=%204101089653972769577&hl=en

H υποκρισία των διαδηλωτών (και των blogεράδων).

Ο roof μου έδωσε την αφορμή και κάνω το σχόλιο που του έκανα(εμπλουτισμένο) ξεχωριστό ποστ στο blog μου.

Σ’ αυτήν την χώρα ο καθένας κοιτάει τον εαυτούλη του, τα συμφέροντα του και πως θα καλοπεράσει… Εντωμεταξύ μια φορά στα 5 χρόνια ευαισθητοποιούμαστε και κράζουμε τους Αμερικανούς που γιατί κάνουν πόλεμους; Για τα συμφέροντά τους και για το πώς θα καλοπεράσουν ακόμα καλύτερα… Ε ρε υποκρισία…

Πείτε μου αν κανένας από αυτούς που κατεβαίνουν στις πορείες (οι και καλά ανθρωπιστές και οι καλά αριστεροί-προσκυνάω το κράτος που βρίζω στις πορείες) έχει κάνει κάτι για να απαλύνει τον πόνο όχι των Ιρακινών, των Σέρβων και των Ιρανών αλλά ενός π.χ. άστεγου συνανθρώπου μας εδώ στην Αθήνα… Θέλει πολλά κουράγια να φιλοξενήσεις στο σπίτι σου έναν άστεγο για παράδειγμα…

Αντίθετα το να το παίζεις τζάμπα μάγκας(με ένα κομματικό πανό ή με ένα πληκτρολόγιο) είναι ότι πιο εύκολο γίνεται.

Με το blog μου χτίζω ανώγεια και κατώγεια. Το παίζω και ανεξάρτητος και εναλλακτικός … Και στο τέλος εκδίδομαι από ομίλους που βγάζουν το κίτρο και το μίτρο και κάνω παρέα με όλη την παρέα του τσοντοπόλιταν φυσικά…

Oι δημοσιογάφοι φοβούνται τα blogs. Και όλο το υπάρχον κατεστημένο γενικά το διαδίκτυο.

Και είναι φυσικό. Αφού πλέον το να είσαι δημοσιογράφος δεν σημαίνει «κάνω ρεπορτάζ» άλλα «σχολιάζω την επικαιρότητα». Αν οι δημοσιογράφοι έκαναν ρεπορτάζ δεν θα είχαν να φοβηθούν σχεδόν τίποτα. Αφού όμως έχουν μετατραπεί σε σχολιαστές ας μην διεκδικούν μονοπώλια. Ο καθένας μας μπορεί να έχει άποψη και ο καθένας πρέπει να μπορεί να την δημοσιεύει.

Το διαδίκτυο φυσικά δεν το φοβούνται μόνο οι δημοσιογράφοι. Οι δισκογραφικές έχουν χάσει τον ύπνο τους και στο μέλλον θα τον χάσουν οι εκδοτικοί οίκοι, οι γκαλερί και πολλοί άλλοι. Όλοι αυτοί που νομίζουν δηλαδή ότι η διαχείριση της τέχνης πρέπει να βρίσκεται στα χέρια λίγων. Έτσι λοιπόν, μέχρι σήμερα, είχαμε μεγαλοεκδότες, δισκογραφικές και δημοσιοσχετίστες να καθορίζουν τι θα ακούσουμε, δούμε και διαβάσουμε. Η τέχνη βρίσκονταν στα χέρια λίγων και παράγονταν από χέρια λίγων καλλιτεχνών, οι ευκαιρίες δίνονταν πάντα αν τα έργα σου ήταν σύμφωνα με την αισθητική λίγων όμως με την απίστευτη διαφήμιση καταναλώνονταν από τις μάζες.

Η τέχνη και η γνώση όμως δεν «παράγεται» για να «καταναλωθεί». Ένα έργο τέχνης «δημιουργείται» για να «επικοινωνήσει» και να γίνει στην χειρότερη περίπτωση αντικείμενο απόλαυσης και στην καλύτερη αξιακό σύμβολο. Επιπλέον είμαστε όλοι εν δυνάμει καλλιτέχνες, αφού όλοι έχουμε την σπίθα της δημιουργικότητας μέσα μας. Κανείς λοιπόν δεν μπορεί να μας απαγορέψει να εκθέσουμε τα έργα μας δημόσια. Κάτι τέτοιο ήταν μέχρι σήμερα πρακτικά αδύνατο. Με το διαδίκτυο όμως όλο το σύστημα καταρρέει. Μέσα από αυτό ο καθένας μπορεί να ξεπεράσει όλο το σύστημα των μεγάλων ΜΜΕ που δεν δίνουν φωνή σε νέους, στην ηλικία αλλά και σε ιδέες, ανθρώπους.

Δύο πνευματικές επαναστάσεις μπορούν να συγκριθούν μ’ αυτό που ζούμε σήμερα. Η μία είναι όταν η ανάγνωση και η γραφή έπαψε να είναι προνόμιο των λίγων, του ιερατείου, και η δεύτερη αυτή που προήλθε από την ανακάλυψη της τυπογραφίας.

Πάντα υπάρχει ένα μειονέκτημα: είναι πιθανό αν σήμερα ζούσε η Άννα Φρανκ το διαδικτιακό της ημερολόγιο της να είχε χαθεί μέσα στην πληθώρα των άλλων. Αλλά αυτό δεν αναιρεί όλα τα παραπάνω.

Και βέβαια όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι στο μέλλον blogger, wordoress, youtube, myspace, και παρόμοια site θα συνεχίσουν να παρέχουν δωρεάν στους χρήστες τις υπηρεσίες τους.

Aνυπομονώ να βγει το ψηφιακό χαρτί! Μια οθόνη στο πάχος χαρτιού που θα μπορείς μέχρι και να την διπλώνεις σαν εφημερίδα… Εκεί να δεις πανικός!!!

Blogs: Οι ψυχολόγοι του παρόντος και του μέλλοντος

Πολλοί γράφουν πολλές φορές γιατί γράφουν ένα blog. Προβάλουν διάφορους λόγους. Πολλοί ακόμα έχουν κατηγορήσει τα blog για ανωριμότητα και έλλειψη ουσίας. Είναι έτσι; Τι πραγματικά συμβαίνει με τα blog;

Στην Ελλάδα οι ψυχολόγοι ποτέ δεν είχαν πέραση, άσε που είναι και ακριβοί. Τώρα όμως ο καθένας μπορεί να έχει το δικό του ανώνυμο, προσωπικό blog. Οι περισσότεροι σ’ αυτά βγάζουν τα εσώψυχά τους. Επιπλέον καθώς η προσωπική επαφή μεταξύ των ανθρώπων γίνεται όλο και πιο δυσλειτουργική, η ηλεκτρονική επαφή έρχεται να υποκαταστήσει την πραγματική. Ένα blog λοιπόν μπορεί να λειτουργήσει ως καθαρτήριο: γράφεις όλα τα εσώψυχά σου και επιπλέον έχεις και κοινό! Και όλα αυτά με ελάχιστο κόστος!

Τα παραπάνω έχουν δύο όψεις, καλή και κακή: Το να γράφεις ότι σε απασχολεί και να εκφράζεσαι ελεύθερα μπορεί να κάνει καλό σε κάθε ιστολόγο. Όμως καθώς αρχίζεις ένα blog και ενώ στην αρχή πίστευες ότι δεν θα είχες και πολλά να γράψεις, ε μια στο τόσο θα έγραφες και εσύ κάτι, ένα σωρό κείμενα ξεπετάγονται στο μυαλό σου ως δια μαγείας και χάνεις τον ύπνο σου… Επίσης καθώς η ανωνυμία προστατεύει τους περισσότερους ιστολόγους, αλλά και γενικά καθέναν που γράφει στο ίντερνετ π.χ. σε ένα φόρουμ και ο περιορισμός του χαρτιού δεν υπάρχει και επειδή γενικά ο άνθρωπος αρέσκεται στα σκάνδαλα και τα σκανδαλάκια, αρέσκεται φυσικά και να σχολιάζει τους άλλους περισσότερο παρά τον ίδιο τον εαυτό του, τα blog πολλές φορές παρεκκλίνουν και χάνουν την ουσία. Άλλες βέβαια πάλι φορές ακριβώς επειδή το να γράφεις μέσα από την ψυχή σου είναι ότι πιο ωραίο στα κείμενα των blog βρίσκεις διαμάντια… Όλα στην ζωή έχουν δύο όψεις…